wideo

John AKOMFRAH

pobranePisarz, reżyser, scenarzysta i teoretyk. Urodził się 4 maja 1957 roku w Ghanie. Do Wielkiej Brytanii wraz z rodzicami przeniósł się, gdy miał cztery lata. W 1982 roku ukończył Portsmouth Polytechnic. W tym samym roku zadebiutował jako reżyser Handsworth Songs, pierwszej dokumentalnej produkcji powołanego w 1985 roku kolektywu Black Audio Film Collective, którego był założycielem. Od roku 2001 do 2007 pełnił funkcję prezesa Brytyjskiego Instytutu Filmowego, a w latach 2003-2004 był prezesem brytyjskiej organizacji filmowej Film London. Akomfrah jest także nauczycielem akademickim w Massachusetts Institute of Technology, Brown University, New York University, Westminster University oraz na Princeton University. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród, a w 2008 roku został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego (OBE) za zasługi dla przemysłu filmowego. Na Biennale w Wenecji w 2015 roku zaprezentował film Vertigo Sea (2015). Mieszka i pracuje w Londynie.

Filmografia:
Handsworth Songs (1986); Testament (1988); Who Needs a Heart (1991); Seven Songs for Malcolm X (1993); The Last Angel of History (1996); Memory Room 451 (1996); Call of Mist (1998); Speak Like a Child (1998); Riot (1999); The Nine Muses (2010); Hauntologies (2012); The Stuart Hall Project (2013); The Unfinished Conversation (2013); The March (2013)

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

Emeka OGBOH

emekaEmeka Ogboh urodził się w 1977 roku w Lagos (Nigeria). Zajmuje się instalacjami, audioartem, wideo i fotografią. W 2001 roku ukończył University of Nigeria, Nsukka. Jest założycielem Lagos Video Art Network. Uczestniczył w wielu międzynarodowych projektach z zakresu sztuki audiowizualnej m.in. w Dortmundzie na 16th International Symposium on Electronic Art (2010). Jest członkiem  African Centre for Cities’ African Urbanism Initiative na University of Cape Town (RPA). Artysta mieszka i pracuje w Berlinie oraz w Lagos.

W swojej twórczości podejmuje temat przestrzeni miejskiej, jej wielowymiarowości, szczególnie w kontekście globalnego podziału na „globalną Północ i Południe”, „Trzeci świat”. Tworzy projekty akustyczne, które stanowią dźwiękowy pejzaż światowych metropolii, m.in. Lagosu – gospodarczej i kulturalnej stolicy Nigerii. W swoich nagraniach rejestruje chaotyczną mieszankę starych i nowych brzmień dotkniętych globalizacją przestrzeni miejskich, a powstałe w ten sposób utwory stanowią dialog między fizycznością i wyobrażeniami o miejscach. Za pomocą dziku i wideo bada sposoby rozumienia miasta jako kosmopolitycznych miejsc uwikłanych w sieci dźwiękowej infrastruktury znaków. Tym samym artysta stawia pytanie o miejsce, jego autentyczność, przemieszczenie i kulturowy narcyzm.

Wystawy | instalacje (wybór):

2015 – Disguise: Masks & Global African Art. Seattle Art Museum, Seattle
2015 – 56th International Art Exhibition of the Venice Biennale, Wenecja
2014 – Mikromusik: Festival Experimenteller musik und Sound art, Berlin
2014 – If You’re So Smart, Why Ain’t You Rich?: Official Parallel Project of the 5th Marrakech Biennale
2013 – Urban Sounds: Haus für elektronische Künste, Bazylea
2013 – Infecting The City Festival, Cape Town
2012 – We Face Foward: Manchester City Gallery & Whitwoth Gallery, Manchester
2011 – This is not Lagos V1.0: Shin Minatomura, Yokohama, Japonia
2011 – Video Art Festival Miden, Kalamata, Grecja
2010 – Afropolis: Rauternstrauch-Joset-Museum, Kolonia

Bibliografia:

Interview: Emeka Ogboh’s Experimental Videos and Soundscapes of Lagos
In Conversation With Emeka Ogboh on Lagos, and Listening To The World In a Musical Way
OMOLOLU REFILWE BABATUNDE, Nigerian Sound Artist Emeka Ogboh’s ‘Lagos Soundscapes’ & ‘The Ambivalence Of 1960
Marie Luise Knott, Klanginstallationen von Emeka Ogboh „Boñango bo be bwasam
Lagos Soundscapes: An Interview with Sound Artist Emeka Ogboh

oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

Samson KAMBULU

10387308_740925989290044_9221239371288608891_nArtysta wizualny i pisarz Samson Kambalu urodził się w 1975 roku w Malawi. Mieszka i tworzy w Londynie. Studiował sztuki piękne i etnomuzykologię na Uniwersytecie w Malawii (1995-1999). Dalsze studia w dziedzinie sztuk plastycznych podjął na Nottingham Trent University (MA Fine Art, 2002-03), a następnie na Chelsea College of Art and Design uzyskał tytuł doktora (2015).
Jego prace pokazywane były na wielu wystawach międzynarodowych, jak Liverpool Biennial (2004), Tokyo International Art Festival (2009), Dakart Biennale (2014) czy 56. Biennale w Wenecji, gdzie zaprezentował instalację zatytułowaną Sanguinetti Breakout Area (2015).

Wystawy indywidualne:

2014 – Sepia Rain, Stevenson, Johannesburg
2012 – Tattoo City: The First Three Chapters (with guests), Castlefield Gallery, Manchester, UK
2009 – Roseanne, Sai Gallery, Osaka, Japan
2008 – The Jive Talker, book launch and installation, INIVA, London, UK
2005 – Black My Story, Nottingham Castle and Art Gallery, Nottingham, UK
2004 – Holyball Exercises and Exorcisms, Usher Gallery, Lincoln, UK
2004 – Holyballism, Art Exchange Gallery, Nottingham, UK
2001 – The Gideons’ Room, Winston Hotel, Amsterdam, The Netherlands
2000 – Exercise IV, Thami Mnyele Foundation, Amsterdam, The Netherlands
2000 – Holyball Exercises and Exorcisms, Chancellor College, Zomba, Malawi

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

Grace NDIRITU

gracendiritu-640x603 (1)Kenijska artystka multimedialna, performerka, urodzona w 1976 roku. Wychowywała się w Wielkie Brytanii. Ukończyła  wzornictwo tekstylne na Winchester School of Art (1995-1998) oraz była rezydentką m.in. w De Ateliers w Amsterdamie (1998-2000), w Paryżu (2013), MACBA w Maroku (2014) i w ramach Galveston Artist Residency (GAR) w Teksasie (2014-2015). Uczestniczyła w kilkudziesięciu międzynarodowych wystawach zbiorowych, takich jak Dak’Art Biennale (2008),  Bamako Encounters (2011), Textiles, Kunst Schloss Untergröningen (KISS) w Niemczech (2012). Jest laureatką wielu nagród. Jej prace znajdują się w kolekcjach Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Ulrich Museum w Kansas i kolekcjach prywatnych, takich jak Walther Collection w Nowym Jorku i w Niemczech.

Artystka wykonuje śmiałe wideoarty w których sięga do motywów zaczerpniętych z tradycyjnych kultur afrykańskich, wykorzystując tradycyjne tkaniny. Za medium artystyczne służy jej także ciało. Ndiritu sama staje się nośnikiem treści swoich dzieł.

Wystawy indywidualne:
2016 – GRACE NDIRITU, Klowden Mann Gallery, Los Angeles
2015 – A RETURN TO NORMALCY, Reid Gallery, Glasgow School of Art
2015 – AQFM VOL. 5: Mindless Optimism, Paris Photo LA, Los Angeles
2015 – THE SECRET LIFE OF PLANTS: HEALING THE MUSEUM
(performance), Galveston Artist Residency Gallery, Texas
2014 – AQFM VOL. 4: Post-residencies/Expeditions, L’appartment 22, Rabat, Maroko
2014 – AQFM VOL. 2: Trash, La Ira De Dios, Buenos Aires, Argentyna
2014 – SPRING RITES: BIRTHING OF A NEW MUSEUM
(performance), Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa
2013 – FOR A SHAMANIC CINEMA (performance), Centre Pompidou, Paryż
2013 – WOMEN WHO RUNS WITH WOLVES (performance), Musee Chasse & Nature, Paryż
2011 – THE NIGHTINGALE, Oriel Mostyn Gallery, Wales, Wielka Brytania
2011 – GRACE NDIRITU, ICA Film/Video Survey, Londyn
2009 – MY BLOOD SELF, ArtProjx Presents, Prince Charles Cinema, Londyn
2007 – RESPONSIBLE TOURISM/STILL LIFE, Chisenhale Gallery, Londyn
2006 – STILL LIFE The Black Box, ARCO Art Fair, Madryt
2006 – UNTITLED RESISTANCE, Glynn Vivian Gallery, Swansea, Wales
2006 – GRACE NDIRITU, Vacio 9 Gallery, Madryt
2005 – TIME, Delfina Studios, Londyn
2005 – GRACE NDIRITU, 51st Venice Biennale, Ikon Gallery & Nuova Icona, Wenecja
2005 – THE NIGHTINGALE, Ikon Gallery Birmingham

Bibliografia:

Wattenberg Brendan, More Native than Tomorrow: Grace Ndiritu in Conversation with, Nka: Journal of Contemporary African Art, 2013, 32.1: 114-126
Ringle Hallie Ruth, Reconstructing the body: the textile forms of Peju Alatise and Grace Ndiritu (2013)
Wattenberg Brendan, More Native than Tomorrow: Grace Ndiritu in Conversation with Brendan Wattenberg, Nka Journal of Contemporary African Art, 2013.32: 114-127
Bagenal Caroline, Ravishing Beauty: The Aesthetics of Rape in Grace Ndiritu’s Video Desert Storm, Afterimage, 2011, 39.1/2: 63

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

Larry ACHIAMPONG

finding-fanon-Larry-Achiampong-David-Blandy-2-715x536 (1)Larry Achiampong urodził się  w 1984 roku w Wielkiej Brytanii. Pochodzi z Ghany. Ukończył mix media na Uniwersytecie w Westminsterze (2005) oraz rzeźbę Slade School of Fine Art (2008).  W swojej twórczości podejmuje problem percepcji, wyobrażeń i koncepcji tożsamości w odniesieniu do dziedzictwa kulturowego Ghany. Realizuje filmy wideo, tworzy instalacje dźwiękowe i tworzy fotograficzne kolaże.

Mieszka i pracuje w Londynie.

Wystawy (wybór):

2015 – David Roberts Art Foundation, Londyn
2015 – Residual: traces of the black body, New Art Exchange, Nottingham
2015 – Wir Sind Alle Berliner: 1884-2014, ICI/SAVVY Contemporary, Berlin
2015 – Le point de fuite de l’Histoire, Centre d’art et photographie de Lectoure, Lectoure
2014 – Collections of Collections, Victoria and Albert Museum, Londyn
2014 – Afrikadaa is The Body: A Live Editorial, David Roberts Art Foundation, Londyn
2014 – A Cultural Encyclopedia of Africa, ANO, Dak’art Biennale, Akra, Ghana, Dakar, Senegal
2014 – Meh Mogya: An audio chronicle, Bergen Kunsthall, Bergen
2013 – PoP-Up, Project Space Hobin, Pangyo
2013 – INTERMISSION‚, Echos for Lisbon Architecture Triennale/Stress.fm, Lizbona
2012 – 60×60 PianoForte Mix, PianoForte Foundation, Chicago
2012 – dOCUMENTA 13, Hauptbahnhof, Kassel
2012 – Metro54 Festival, Black Box, Amsterdam
2012 – Look With The Stomach and Eat Your Eyes‚, Madame La Marquise, Barcelona
2011 – Survival Kit, Latvian Centre for Contemporary Art, Ryga
2011 – Audiovisual Laboratory, Antje oeklesund, Berlin
2010 – Preambles and Perambulations, Charles Dickens Museum, Londyn
2010 – Late at Tate Britain: Afrodizzia, Tate Britain, Londyn
2009 – Liminal: A question of position, Iniva, Londyn
2008 – Kunstvlaai A.P.I., Westergasfabriek, Amsterdam
2008 – HAWKINS & CO., Novas Contemporary Urban Centre, Liverpool 2007 – Larry Achiampong: Unnecessary Homework, 198 Gallery, Londyn
2006 – Associate Artists Exhibition, Oh art Oxford House, Londyn
2004 – Wholesale, Space 44, Londyn

***
oprac. Małgosia Baka

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>