tradycja

Larry OTOO

larryphotoArtysta malarz urodzony rodził się 18 stycznia 1959 roku w Ghanie. Ukończył z wyróżnieniem University School of Art w 1981 roku w dziedzinie sztuk pięknych oraz w zakresie literatury porównawczej na Kwame Nkrumah University of Science and Technology. Jego prace pokazywane były we Włoszech, w Niemczech, Holandii, Szwecji, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, a także w Nigerii i na Wybrzeżu Kości Słoniowej. Jest związany z Nubukke Foundation.

Obszar jego artystycznych zainteresowań stanowi relacja między sztuką Zachodu i Afryki. Określa siebie jako „współczesnego tradycjonalistę”. Jego twórczość malarska zaliczana jest do nurtu neotradycyjnego i koloryzmu. Tworzy pejzaże miejskie i sceny z życia codziennego, stosując szeroką, jasną i jaskrawą paletę barw. Stosuje techniki olejne i akrylowe, tworzy także portrety pastelami. Jego dzieła odznaczają się dużym poczuciem rytmu i wydłużeniem sylwetek ludzkich. Często sięga do motywów zaczerpniętych z mitologii oraz tradycyjnych kultów, rytuałów i zwyczajów Ghany (np. motywy rzeźb Akuaba, symbolika adinkra).

Wystawy indywidualne:

2011 – Happy in Segovia, Residency,Galeria Afrika, Segovia
2009 – Meet the Artist Exhibition, Alliance Francaise, Akra
2008 – End-of-Residency Show, Vermont Studio Centre, Johnson, VT
2006 – Larry Otoo, Headlines Hospitality, Akra
2005 – Watershed, Pictorialist Studio, Akra
2004 – Contemporary Encounters, Kuaba Gallery, Indianapolis
2002 – Isn’t It Romantic: Flowers, Leasafric, Akra
2000 – Colours of Life, Mmofra Foundation, Akra
1997 – Retrospective, National Theatre, Akra
1993 – Larry Otoo, Beaux Arts Gallery, Trinity House, Akra
1992 – Collector’s Items, Goethe Institut, Akra
1988 – Otoo’88, British Council, Akra
1987 – Holland Calling, University of Ghana, Legon
1987 – Fontomfrom, Goethe Institut, Akra
1987 – Impressionism Africa, Arts Circle Gallery, Monachium
1983 – Culture Recalled, The Loom, Akra
1981 – Courage in Heritage, USIS American Center

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>
Strona internetowa artysty >>>

Biografie >>>

Trigo PIULA

Właśc. Malarz kongijski urodzony w 1950 roku w Pointe-Noire. Jego prace stanowią komentarz do aktualnej sytuacji społecznej i politycznej. Artysta czerpie także z tradycyjnych form rzeźbiarskich Konga, które przekłada na język malarstwa. Sięga do problemu przekazu medialnego, mediów, przede wszystkim telewizji. Stosuje zachodnie, akademickie techniki malarskie.

Bibliografia:

Fred S. Kleiner, Gardner’s Art through the Ages: Non-Western Perspectives, Cengage Learning: 2009, p. 221

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

John GOBA

pobraneWspółczesny rzeźbiarz pochodzący ze Sierra Leone, urodzony w Mattru Jong w 1944 roku. Znany jest głównie z charakterystycznych rzeźb figuralnych osadzonych w nurcie neotradycyjnym, nawiązujących do tradycyjnych masek i rzeźb kultowych ludów zachodnio-afrykańskich, które zdobi kolcami jeżozwierza, o intensywnych, czystych barwach stosowanych przez niego farb przemysłowych. Tworzy też maski dla *tajnego stowarzyszenia Mende. Uczestniczył w wielu wystawach międzynarodowych, a jego dzieła znajdują się w kolekcji sztuki afrykańskiej Jeana Pigozzi’ego. Mieszka i pracuje we Freetown.

Wystawy (wybór):

2011 – Galeries nationales du Grand Palais, Paryż
2010 – African Stories Marrakech Art Fair, Marakesz, Maroko
2008 – Mami Watta : Arts for water spirits in Africa and Its Diasporas, Fowler Museum at UCLA, Los Angeles, USA
2006 – 100% Africa, Musée Guggenheim, Bilbao, Hiszpania
2005 – Arts of Africa, Grimaldi Forum, Monako, Francja
2005 – African Art Now : Masterpieces from the Jean Pigozzi Collection, Musée des beaux-arts de Houston, Houston, USA
2001 – Biennale de Venise, Wenecja, Włochy
2000 – Partage d’exotismes, 5e Biennale d’art contemporain de Lyon, Lyon, Francja
1998-1999 7. Triennale der Kleinplastik, Zeitgenössische Skulptur, SüdwestLB Forum, Stuttgart, Niemcy
1994 – 5. Biennale de La Havane, Kuba
1993 – La Grande Vérité, Les Astres Africains, Musée des beaux-arts de Nantes, Nantes, Francja
1992 – Out of Africa, collection Saatchi, Londres
1992 – Biennale de Dakar, Dakar, Senegal
1991 – Africa Explore, The Center for African Art, Nowy Jork, USA

***
oprac. Małgosia Baka-Theis
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

Warsztaty dla dorosłych #2

Steve Bandoma; z uprzemości artystyDrugie z cyklu warsztatów dla dorosłych w ramach projektu AFRYKA | SZTUKA SPOŁECZNIE ZAANGAŻOWANA poświęcone były znaczeniu i wpływowi tradycyjnych kultur afrykańskich na twórczość współczesnych artystów wizualnych (Współczesna sztuka Afryki wobec tradycji).

W trakcie spotkania sięgnęłam do twórczości wielu artystów nowoczesnych i współczesnych, którzy sięgali do motywów i tematów zaczerpniętych z tradycyjnych kultów, obrzędów i rytuałów, którzy wykorzystują motyw maski, fetysza czy tradycyjnych tkanin. Wraz z uczestnikami zastanawialiśmy się nad definicją tradycji, jak jest rozumiana w kontekście kultur Afryki i jakim transformacjom ulega.

Omówiłam pokrótce twórczość Georga Lilanga’i, tanzańskiego artysty, który na swoich obrazach olejnych przedstawiał człekokształtne postaci mashetani, będących personifikacją ludzkich przywar, a także Twins Seven Seven, malarza nigeryjskiego, sięgającego do motywów z wierzeń ludu Joruba, Cypriena Tokoudagba’y i Francoisa Thango. Istotnym nurtem jest także rzeźba neotradycyjna – czyli taka która stanowi kontynuację tradycyjnej rzeźby kultowej/rytualnej, ale wplatająca w wachlarz motywów elementy zaczerpnięte ze współczesności, jak w twórczości benińskich artystów Kifouli i Amidou Dossou czy Johna Goba’y  ze Sierra Leone, który sięga do pan-afrykańskiego motywu Mami Wata. W malarstwie, które jest dziedziną dość młodą, ponieważ zostało wprowadzone wraz z zakładanymi w czasach kolonialnych (pocz. XX w.) szkołami i uczelniami wyższymi, artyści nowocześni tacy, jak Nigeryjczyk Ben Enwonwu, łączyli techniki klasycznej sztuki zachodniej z motywami i kolorystyką afrykańską.

Motyw fetyszy odnajdziemy w twórczości kongijskiego malarza i rysownika Steve’a Bandoma’y, mieszkającego w RPA  i tworzącego akwarelowe rysunki z motywem fetysza nkisi, odzianego we współczesne „fetysze”, Pascala Marthine Tayou, Kameruńczyka, który wykonał m.in. serię Pouppes Pascale – fetyszy z szkła. Do motywu maski sięga w swojej twórczości Romuald Hazoume z Beninu, Meschac Gaba, Calixte Dakpogan, zaś tradycyjne tkaniny takie, jak tradycyjne nigeryjskie adire, aszanckie kente czy kangi wykorzystują do realizacji swoich dzieł Kenijka Grace Ndiritu, południowoafrykański artysta Lawrence Lemaoana.

PREZENTACJA #2

WARSZTATY>>>

Aboubakar FOFANA

Aboubakar Fofana | Współczesna sztuka AfrykiMalijski designer, projektant mody, który kultywuje tradycyjne techniki barwienia tkanin indygo urodzony w 1967 roku. Tworzy tkaninę artystyczną i instalacje oparte o tradycyjne malijskie techniki tkackie. Jego prace pokazywane były na wystawie w Whitworth Art Gallery w Manchesterze Cotton: Global Threads (11 II-13 V 2013), obok prac Lubainy Himid, Grace Ndiritu, Yinka Shonibare i Abdoulaye Konaté.

Artysta urodził się w Mali, ale studiował we Francji i w Japonii. Drugim biegunem jego artystycznych pasji jest kaligrafia. W jego twórczości odczuwalna jest subtelna alchemia tych trzech kultur, które łączy w oszczędnych, a jednocześnie intensywnych emocjonalnie i o niezwykle subtelnej formie dziełach. Jednym z podstawowych problemów artystycznych i określających jego twórczość jest pragnienie zachowania  dziedzictwa kulturowego Mali oraz rewitalizacji tradycyjnych technik tkackich i farbiarskich, które pod wpływem globalnego przemysłu niemal zniknęły. Fofana poszukiwał dawnych mistrzów zarówno w Afryce jak i w innych częściach świata, ucząc się od nich technik barwienia bawełny, jedwabiu i pozyskiwania naturalnych barwników. Jednocześnie działa na rzecz rozpowszechniania tradycyjnych i ekologicznych upraw bawełny wśród miejscowej ludności. Stosuje dwanaście odcieni indygo. Do pracy zatrudnia wyłącznie mężczyzn, głównie z ludu Dogon, choć sam pochodzi z ludu Bamana. Wykorzystywana przez niego bawełna pochodzi z lokalnych plantacji, sam też posiada kilka pól uprawnych w okolicach Bamako.

 

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

Naomi WANJIKU GAKUNGA

920x920Urodziła się w 1960 roku w Kenii i dorastała wśród ludu Kikuju. Studiowała projektowanie i sztuki piękne na University of Nairobi w Kenii (1985) oraz na University of California w Los Angeles (1992). Obecnie mieszka i pracuje w San Antonio w Teksasie. Jest laureatką wielu nagród (m.in.: Sustainable Arts Foundation Spring Award, 2012; San Antonio Artpace Travel Award 2010; Fiber Arts of San Antonio, Innovative Use of Material Award, 2010; The Hilton International Award, 1991), a jej prace znajdują się w kolekcjach w Stanach Zjednoczonych, Kenii i w Europie. Wystawiała prace na zbiorowych wystawach o randze międzynarodowej, m.in. na 1:54 Contemporary Art Fair w Londynie (2015, 2014), London International Quilt Festival (2013).

Tworzy instalacje-rzeźby przypominające tkaniny, ale wykonuje je z blachy ocynkowanej, która jest wszechobecna w Kenii jako poszycie dachów i konstrukcja domów. Z dachów takich zbierana była woda deszczowa, co powodowało korozję materiału. Artystka odtwarza naturalne niszczenie metalu w swoich dziełach, czasami stosując barwniki, uzyskując w ten sposób bardziej złożone efekty. Jej prace odzwierciedlają kruchość i delikatność metalu poddanego działaniu wody. Splot drutów odzwierciedla ponadto tradycyjne techniki Kikuju wyplatania koszy z włókien roślinnych oraz wyplatania tradycyjnych tkanin i mat. Artystka wyplata „maty” za pomocą szydełka.

Wystawy indywidualne:

2013 – Southwest School of Art, San Antonio, USA
2013 – Ituika-Transformation, October Gallery, Londyn
2013 – Abu Dhabi Art Fair, Abu Dhabi
2013 – XIV Międzynarodowe Triennale Tkaniny, Łódź
2013 – Altered Book, Hill Country Art Foundation, Kerrville, USA
2012 – Metropolitan Museum, Tokyo Japonia
2012 – Ste Marie-aux Mines, Alsace, Francja
2012 – 11th Quilt Nihon Exhibition, Nakamura-key, Nagoya-City, Aichi, Japonia
2012 – The 18th European Patchwork Meeting, Rio Patchwork Design, Rio de Janeiro, Brazylia
2012 – Women are the Fabric, United Nations Visitor’s Center
2011 – Women, Peace and Security Challenge, Palais des Nations Geneva, Szwajcaria
2011 – Confluence – Surface Design Show, Minneapolis,, USA
2011 – Softer Side of Things, Kerrville Arts Center, Kerrville, USA
2011 – Fiber Artists of San Antonio Annual Show, Gallery Nord, San Antonio, USA
2010 – Wichita Falls Museum of Art, Wichita Falls, USA
2010 – Fiber Twenty Ten, Foundry Art Center St Charles, USA
2010 – The Artful Table, Craft Alliance, St Louis, USA
2010 – Pushing the Limit @ Artspace, Richmond, USA
2010 – Inside Out- Fiber Art for the Human Form, Joan Mondale Gallery, Minneapolis, USA
2010 – Triennial Global Intrigue II, Museum of Decorative Arts and Design, Ryga, Litwa
2010 – The Art of Transformation, University of Texas, San Antonio, San Antonio, USA
2010 – Interpretations, Visions Art Quilt Gallery San Diego, USA
2009 – Foto-Fiber-Fabulous, Fiber Artspace, San Antonio, USA
2009 – Light Fantastic, Main Street Gallery, Groton, Nowy Jork, USA
2009 – Nothing New- Fiber Art From Recycled Material, Joan Mondale Gallery, Minneapolis, USA
2009 – Surface Matters, Surface Design Association Members’ Exhibition, Kansas City Art Institute, Kansas City, USA

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

 

Nike DAVIES-OKUNDAYE

nike-davies-okundayeNike Davies-Okundaye urodziła się w 1951 roku w Ogidi-Ijumu w stanie Kogi w Nigerii. Jest filantropką i działaczką społeczną, która założyła w 1983 roku w Oshogbo Nike Center for Art and Culture – instytucję szkoleniową i studia zawodowe z zakresu sztuk wizualnych i rzemiosła (Oshogbo Art School) z oddziałami w Lagos, Ogidi i Abudży. Jest także właścicielką kilku galerii sztuk, a jej działalność przyczyniła się do rewitalizacji tradycyjnej produkcji tekstylnej w Nigerii. Od swojej pierwszej indywidualnej wystawy w Instytucie Goethego w Lagos w 1968 roku, Nike stała się rozpoznawalna na międzynarodowej arenie sztuki, choć nie posiada formalnego wykształcenia. W swojej twórczości Okunadye wykorzystuje techniki tradycyjne oraz czerpie z tradycyjne j kultury ludu Joruba. tematy i motywy z kultury Jorubów. Tworzy batiki, monochromatyczne rysunki piórkiem, obrazy, a także gobeliny i tkaniny użytkowe, w których stosuje symbole zaczerpnięte z tradycyjnych tkanin nigeryjskich.

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

Warsztaty dla seniorów #2

Warsztaty dla seniorów odbywają się w innym trybie niż spotkania w ramach warsztatów dla dorosłych, gdzie więcej miejsca poświęcam na pogadankę z wykładem. Seniorzy posiadający zupełnie odmienną ode mnie perspektywę i świadomość historyczną sami prowokują do dyskusji na tematy historii kolonialnej, podobieństw kolonizacji Afryki z historią PRL-u. Dziś rozmawialiśmy o kolażu – technice, do której bardzo często sięgają współcześni artyści, czerpiący także z tradycji swoich ludów, których motywy wzornicze czy tematy pojawiają się w ich pracach. Tworząc własne kolaże rozmawialiśmy o twórczości Quattara’y Wattsa, Pascale Marthine Tayou, Goncalo Mabunda’y, Owusu Ankomaha, Romualda Hazoume, Calixte’a Dakpogana, Kifouli’ego Dossou’a oraz o znaczeniu maski w tradycyjnych kulturach afrykańskich i przemian w formie i znaczeniu jakim ulegają.

Foto (niestety z komórki:/)

CAM00057 DSC00005 DSC00004 DSC00003 DSC00002 DSC00001 CAM00054 Warsztaty dla seniorów

 

George LILANGA

Lilanga_crop_llastpaintingUrodzony w 1934 roku w Kikwetu, Tanzania. Zmarł w 2005 roku w Dar-es-Salaam, Tanzania. Mieszkał i pracował w Dar-es-Salaam. George Lilanga pochodzi z wysokich, suchych płaskowyżów pogranicza Mozambiku i Tanzanii, zamieszkiwanego przez lud Makonde.

Georg Lilanga, rzeźbiarz i malarz, był samoukiem. Początkowo rzeźbił w korzeniach manioku i hebanie sprzedając swoje prace turystom. W 1971 roku osiedlił się w Dar-es-Saalam, gdzie wkrótce odkrył go Jean Prutti, z galerii Nyerere ya Sanaa (obecnie Nyerere Cultural Centre). W latach osiemdziesiątych zetknął się z twórczością malarskiej Szkoły Tingatinga (założoną w latach czterdziestych przez Edwarda Saidi Tingatinga), której styl wywarł głęboki wpływ na jego prace.

Lilanga tworzył dzieła malarskie stanowiące rodzaj satyry na otaczający artystę świat, w których wykreował mityczny świat mashetani – człekokształtnych postaci o dwóch placach u rąk, trzech u nóg i dużych uszach personifikacji przywar ludu Makonde.

Wystawy indywidualne (wybór):

2014 – Spirit of the Makonde, Gallery of African Art, Londyn
2010 – Cosmogony, Influx Contemporary Art, Lizbona
2005 –Georges Lilanga, Jamajka
2004 – Tingatinga and Lilanga, Kouchi Prefecture Art Museum, Kouchi, Japonia
2003 – Lilanga d’ici et d’ailleurs, Centre Culturel François Mitterrand, Périgueux, Francja
2003 – George Lilanga, Christa’s Fine Tribal Art Gallery, Kopenhaga
2002 – Georges Linlanga,nMAMCO, Genewa
1999 – Georges Lilanga „Storie Africane”, Franco Cancelliere Arte, Contemporanea, Messina, Włochy
1995 – Lilanga’s Artist in Residence and Workshop, Hiroshima City Moderne Art Museum, Japonia
1994-1995 – Lilanga’s Cosmos, Okariya Gallery

***

oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>