sztuka kobiet

Adejoke TUGBIYELE

541233118_1280x720Artystka nigeryjsko-amerykańska, urodzona w 1977 roku w Nowym Jorku. Performerka, rzeźbiarka. Młodość spędziła w Lagosie (Nigeria), a następnie przeniosła się wraz z rodzicami do Stanów Zjednoczonych. W 2002 roku ukończyła architekturę na New Jersey School of Architecture, a następnie rzeźbę w Maryland Institute College of Art, Rinehart School of Sculpture uzyskując tytuł Master of Fine Arts (2013). Jej prace wystawiane były na wielu międzynarodowych wystawach m.in. w Centrum Sztuki Współczesnej Instytutu Goethegow Lagos w Nigerii, w Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu czy The Museum of Arts and Design and the United Nations Headquarters w Nowym Jorku, na 1:54 Contemporary African Art Fair, Londynie i Joburg Art Fair w RPA.

W swojej twórczości łączy naturalne, organiczne materiały (plecione maty, sznury) tworząc figuratywne kompozycje, w których podejmuje tematykę seksualności, praw kobiet i praw człowieka. Jej prace mają wymiar duchowy, będąc odpowiedzią na ważne wydarzenia polityczne i społeczne. Tugbiyele jest także aktywistką środowisk LGBT i queer Arise Entertainment 360, a także jest silnie zaangażowana w działalność CNN International oraz The Huffington Postsilnie. W pracach performatywnych sięga do dziedzictwa kultury nigeryjskiego ludu Joruba.

Wystawy indywidualne:

2015 – TESTIMONY, Goodman Gallery, Cape Town, RPA
2014 – Election/Erection, Gallery Aferro, Newark, Nowy Jork
2013 – FAST FORWARD: MFA Thesis Exhibition, Metro Gallery, Baltimor
2010 – WAHALA TEMI – BODY WORK, The Walsh Gallery, Seton Hall University, South Orange,Nowy Jork
2004 – Dynamic Dark Matter, Philosophy Box Gallery, Nowy Jork

Bibliografia:

JENNIFER SEFA-BOAKYE, Nigerian-American LGBT Activist & Artist Adejoke Tugbiyele’s ‘Queer African Spirit
Isabella Kuijers, Manuscript Truths: Adejoke Tugbiyele’s ‘Testimony’ by Adejoke Tugbiyele
Interview with Adejoke Tugbiyele, originally published in Dutch in Metropolis M (2014), No.3, June/July, pp. 81 – 83.

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

Warsztaty dla dorosłych #5

3283362079W ramach spotkania poświęconego sztuce kobiet (Sztuka w świecie podziałów cz. I: Sztuka kobiet)  rozmawialiśmy o różnych aspektach kobiecości w społeczeństwach afrykańskich, tradycyjnego podziału ról i jego trwałości w społeczeństwach współczesnych. Zastanawialiśmy się nad obecnością i miejscem kobiet-artystek w afrykańskim świecie sztuki, tematów, które podejmują i środków wyrazu artystycznego, jakie stosują w swoich dziełach, działaniach performatywnych i instalacjach.

Już pod koniec lat sześćdziesiątych kilka artystek wystawiało swoje dzieła na wystawach międzynarodowych w Europie i Stanach Zjednoczonych, jak na przykład południowoafrykańska artystka Esther Mahlangu. W kolejnej dekadzie tworzyły m.in. Sokari Douglas Camp czy Naomi Wanjiku Gakunga, które sięgają do materiałów tradycyjnie zastrzeżonych dla mężczyzn, tworząc instalacje i rzeźby z metalu. Szczególnie ciekawie prezentuje się twórczość kobieca w technice kolażu, w której artystki takie jak Wangechu Mutu, Anne Mwiti czy Marcia Kure dokonują dekonstrukcji kobiecego ciała. Ciało jest również artystycznym medium w twórczości Grace Ndiritu, Tracey Rose, a także Fatou Kande Senghor, której twórczość odkryłam dopiero na tegorocznym 56. Biennale w Wenecji. Zaś na początku roku w Brukseli miała miejsce wystawa Body Talk, na której swoje dzieła zaprezentowały Zoulikha Boudellah, Marcia Kure, Miriam Syowia Kyambi, Valerie Oka, Tracey Rose i Billie Zangewa, których twórczość jest mocno osadzona w nurcie kobietyzmu/feminizmu. Wszystkie z artystek podejmują w swoich pracach problemu statusu kobiet, tradycyjnego podziału ról, przemocy, nierówności płciowej. Świat afrykańskich środowisk lesbijskich ujawnia południowoamerykańska fotografka Zenele Muholi.

PREZENTACJA #5

WARSZTATY>>>

Joana CHOUMALI

joana.choumali-portraitFotografka urodzona w 1974 roku. Tworzy i mieszka w Abidżanie na Wybrzeżu Kości Słoniowej. Studiowała grafikę w Casablance (Maroko) i pracowała jako dyrektor artystyczny w agencji reklamowej McCann-Erickson przed rozpoczęciem kariery fotograficznej. Jest laureatką POPCAP’14 Piclet.org Prize Africa 2014- „Hââbré, the last generation” i  LensCulture Emerging Talents Awards 2014 Winner – „Hââbré, the last generation”.

Jej prace obejmują głównie portret i fotografię dokumentalną w technice mieszanej. W swoich pracach artystka bada własną tożsamość, a także podejmuje problem statusu kobiet w społeczeństwach afrykańskich.

Wystawy (wybór):

2000 – Goethe Institute Abidjan, biannual festival „les Rencontres du Sud”
2011 – Bicici, Amie des Arts” in Abidżan
2011 – Eureka Gallery, Abidżan
2012 – „OFA 2012 Olympics of Arts” London Olympic games, Fine Arts serie „Nappy” Londyn
2012 – Slideshow „On the Roof „, National Museum Cinémathèque of Bamako biannual, Bamako Photography festival
2013 – Photography Festival.” l’Emoi photographique” plastic serie „Nappy”, Angoulême
2014 – Photography Festival.” l’Emoi photographique Hôtel Saint Simon Angoulême
2014 – POPCAP’14, Bazylea, Szwajcaria; RPA
2014 – LagosPhoto Festival in Lagos, Nigeria
2015 – Casablanca Biennale, Maroko
2014 – Eyes On – European Month of Photography, Wiedeń
2015 – OBSCURA Festival Screening , Georgetown, Penang,Malezja
2015 – Photoquai Biennale 2015 „We are family” Quai Branly Museum, and Eiffel Tower, Paryż

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

Dorothy AKPENE AMENUKE

amenuke-portraitGhańska rzeźbiarka i artystka multimedialna. Urodziła się w 1968 roku w Adzokoe-Peki w Ghanie. Studiowała rzeźbę i edukację artystyczną na Kwame Nkrumah University of Science and Technology w Kumasi, gdzie uzyskała tytuł magistra, a następnie obroniła pracę doktorską. Pracowała jako nauczyciel przedmiotów artystycznych w szkołach podstawowych i średnich (1987-2004). Jest członkinią Sansa International Artists’ Association. Uczestniczyła w wielu rezydencjach artystycznych m.in. Apexart residency program w Nowym Jorku, International Women artists’ workshop zorganizowanym przez Kuona Trust w Kenii, Dwayer’s International Women Artists workshop w Egipcie i serii warsztatów Artist to Artists: Multicultural Voices, organizowanych przez Perpich Center for Arts Education w Minnesocie. Jej twórczość skupiona jest na tkaninie artystycznej i rzeźbie. Podejmuje tematykę kobiecą, a za pośrednictwem swoich dzieł rozważa problem statusu kobiet we współczesnych społeczeństwach afrykańskich.

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

Wangechi MUTU

 

Wangechi-MutuWangechi Mutu urodziła się w 1972 roku w Nairobi (Kenia). Mieszka i pracuje w Nowym Jorku.Uprawia video art, tworzy instalacje i rzeźby. Jednak jest najbardziej znana z kolaży w których łączy rysunek (tusz, akwarela, akryl) z tradycyjnym stylem afrykańskim podejmując problem kobiecego ciała, tabu i statusu kobiet w społeczeństwach afrykańskich. Kształciła się w dziedzinie rzeźby na Yale University School of Art w New Haven (1996), na Cooper Union for the Advancement of the Arts and Science w Nowym Jorku (1991) oraz w United World College of the Atlantic w Wales w Wielkiej Brytanii. Jej prace wystawiane były m.in. na 56. Biennale w Wenecji (2015), Dak’art Bienniale (2014) oraz kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w Stanach Zjednoczonych, Hiszpanii, Francji, Australii, Austrii czy Kenii.

Jej dzieła podszyte ideologicznie stanowią rodzaj prowokacji politycznej, wchodzą w dyskusję z problemem globalizacji i statusu kobiet oraz przemocy wobec nich. Artystka podejmuje także problem wojny, nielegalnego handlu organami, epidemii (ebola, AIDS). Mutu sięgając do czasopism modowych, pornograficznych, krajobrazów drukowanych na łamach National Geographic tworząc kolażowe postaci kobiet neguje konstrukt czarnego kobiecego ciała („Le noble savage”). Pozostając w konwencji zachodniej estetyki sięga do elementów zaczerpniętych z kultur etnicznych Afryki, podkreślając jednak wymiar erotyczny/seksualny kulturowej płci postaci.

Wystawy indywidualne (wybór):

2014 – Nguva na Nyoka, Victoria Miro, Londyn
2013 – Wangechi Mutu: A Fantastic Journey, Nasher Museum of Art at Duke University, Durham; Brooklyn Museum of Art, Nowy Jork; Mary and Leigh Block Museum of Art, Northwestern University, Evanston; Museum of Contemporary Art Australia, Sydney, Australia; Leonard Pearlstein Gallery, Drexel University, Philadelphia
2012 – Susanne Vielmetter Los Angeles Projects, Los Angeles
2012 – This Undreamt Descent, Staatliche Kunsthalle Baden-Baden, Baden-Baden
2012 – Blackthrones, Gladstone Gallery, Bruksela; Muse d’art contemporain de Montral, Montreal
2011 – Il Capricorno, Wenecja
2010 – Hunt Bury Flee, Barbara Gladstone Gallery, Nowy Jork
2010 – Wangechi Mutu: My Dirty Little Heaven, Deutsche Guggenheim, Berlin; Wiels Museum, Bruksela
2010 – Wangechi Mutu: This You Call Civilization?, Art Gallery of Ontario / Muse des beaux-arts de lOntario, Kanda
2009 – Museum of Contemporary Art, San Diego
2008 – Wangechi Mutu: In Whose Image?, Kunsthalle Wien Project Space Karlsplatz, Wiedeń
2008 – Little Touched, Susanne Vielmetter Los Angeles Projects, Los Angeles
2008 – Yo.n.l, Victoia Miro Gallery, London, UK
2007 – Cleaning Earth, Franklin Artworks, Minneapolis
2007 – The Cinderella Curse, ACA Gallery, Woodruff Arts Center, Savannah College of Art and Design, Savannah
2006 – Sleeping Heads Lie, Power House, Memphis, TN
2006 – An Alien Eye and Other Killah Anthems, Sikkema Jenkins & Co., New York, NY
2006 – Exhuming Gluttony: a Lovers Requiem, Salon 94, New York, NY
2005 – The Chiefs Lairs A Holy Mess, The San Francisco Museum of Modern Art, San Francisco, CA, curated by Tara McDowell
2005 – Wangechi Mutu – Amazing Grace, Miami Art Museum, curated by Peter Boswell, Miami, FL
problematica, Susanne Vielmetter Los Angeles Projects
2004 – Hangin in Texas, Art Pace, San Antonio, TX
2003 – Pagan Poetry, Susanne Vielmetter Los Angeles Projects, Los Angeles, CA
2002 – Creatures, Jamaica Center for the Arts and Learning, Queens, New York, NY

Bibliografia:

Brielmaier Isolde, Wangechi Mutu: A Shady Promise, Bologna: Damiani (2008)
Keith Naima J., WANGECHI MUTU: “problematica”, Nka Journal of Contemporary African Art, 2007: 132-133.
Moos David, Wangechi Mutu: this you call civilization?, Art Gallery of Ontario, 2010
Murray Soraya, Africaine: Candice Breitz Wangechi Mutu Tracey Rose Fatimah Tuggar, Nka Journal of Contemporary African Art, 2002: 88-93
Smith Nicole R., Wangechi Mutu: Feminist Collage and the Cyborg, (2009)
Tschida Anne, Fantastic Journey: Wangechi Mutu at Museum of Contemporary Art North Miami, The Miami Herald, 2014.05.23
Young Allison, Critics Pick: Wangechi Mutu, ArtForum, 2014.11.20
„We categorize what we’re afraid of” An encounter with Wangechi Mutu

 

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

Ruby ONYINYECHI AMANZE

 

photo credit: Emily Johnston for Artsy
photo credit: Emily Johnston for Artsy

Artystka urodzona w Nigerii w 1982 r., mieszka i tworzy w Brooklinie w Nowym Jorku. Ukończyła z wyróżnieniem Tyler School of Art, Temple University of Philadelphia oraz Cranbrook Academy of Art w Bloomfield Hills w stanie Michigan. W 2014 roku była rezydentką w  BRIC Visual Arts Residency, a w 2012  – Gallery Aferro, Newark w Nowym Jorku. Jest laureatką Fulbright Scholars Award for Teaching/Research at the University of Nigeria, Nsukka (2013). Jej prace wystawiane były na wielu wystawach zbiorowych, m.in. Mutations, Tiwani Contemporary, Londyn (2014); BRIC Brooklyn Biennial, BRIC Arts and Media House, Nowy Jork (2014); no one belongs here more than you, Centre for Contemporary Art, Lagos, Nigeria (2013), a także w galeriach i muzeach w Nowym Jorku, Londynie, Ghanie, Lagos, Filadelfii, Seattle i Amsterdamie.

Tworzy rysunki i prace na papierze, w których podejmuje problem hybrydyczności, przynależności kulturowej, przemieszczania, a także ciała i roli płci, przedstawiając charakterystyczne postaci o zwierzęcych głowach (tygrysów, gołębi, małp) lub w tradycyjnych maskach afrykańskich grup etnicznych. Zajmuje się także projektowaniem tkanin, fotografią i architekturą, performancem.

Bibliografia:
Art. ruby onyinyechi amanze. Aliens, Hybrids, and Ghosts.
Wywiad z artystką: Writing in relation
Interview with Ruby Onyinyechi Amanze
Curator and Artist Ruby Onyinyechi Amanze on the Ancient, Universal Language of Drawing

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

Tracey ROSE

15421_traceyrosePołudniowoafrykańska artystka multimedialna, performerka, twórczyni instalacji i feministka. Urodziła się w 1974 roku Durbanie, obecnie mieszka i pracuje w Johannesburgu. Rose znana jest najbardziej z odważnych prowokacyjnych spektakli narracyjnych, instalacji wideo i fotografii. Konfrontuje politykę tożsamości, w tym kwestie seksualne, problem ciała, rasy i płci. Poruszane przez nią tematy przekazują jej wielokulturowe pochodzenie i doświadczenie dorastania jako osoba rasy mieszanej w RPA. W swojej twórczości łączy kulturę popularną z pojęciami socjologii w celu wywołania silnego odbioru emocjonalnego, ilustrując w ten sposób różnice krajobrazu politycznego i społecznego w RPA.

Studiowała na University of the Witwatersrand w Johannesburgu (1996). Uczestniczyła w licznych rezydenturach artystycznych w RPA, USA i w Europie. Jej prace były prezentowane na wielu wystawach międzynarodowych, m.in. na Biennale w Wenecji (2001).

Wystawy indywidualne:

2014 – (x), Reina Sofía Museum, Madryt
2011 – Waiting for God, Bildmuseet, Umeå University, Szwecja
2011 – Rose O’Grady (z Lorraine O’Grady), Goodman Gallery Johannesburg, Johannesburg, RPA
2011 – Waiting for God, Johannesburg Art Gallery, Johannesburg, RPA
2009 – Raison d’être, Espace doual´art, Douala, Benin
2008 – The Cockpit, MC Kunst, Los Angeles, USA
2008 – Plantation Lullabies, Goodman Gallery, Johannesburg, RPA
2007 – Tracey Rose, The Project, New York City, Nowy Jork
2006 – ¿Le molesta que dé de pecho aqui?, Polvo, Chicago, USA
2006 – Imperfect Performance: A tale in two states, Moderna Museet, Sztockholm
2004 – The Thieveing Fuck and the Intagalactic Lay, Goodman Gallery, Johannesburg
2004 – Lucie’s Fur, The Project, Nowy Jork, USA
2003 – Ciao Bella, Gallery in the Round, Grahamstown, RPA
2002 – TKO, Yvon Lambert Le Studio, Paryż
2002 – The Project, Nowy Jork, USA
2002 – Ciao Bella, Goodman Gallery, Johannesburg, RPA
2001 – La Panaderia (z Uri Tzaig), Mexico City, Meksyk
2000 – 00.1 TKO, ArtPace, San Antonio, Teksas, USA
2000 – Goodman Gallery, Johannesburg, RPA

Bibliografia:

Tracey Rose: Fresh, ed. Kellie Jones and Emma Bedford, South African National Gallery, 2003
Emma Bedford, Tracey Rose in 10 years 100 artists: art in a democratic South Africa, ed. Sophie Perryer, Struik 2004
Jones, Kellie, Tracey Rose: Postapartheid Playground, Nka: Journal of Contemporary African Art 2004, No. 19, p. 26-31
Tracey Murinik, Tracey Rose: plasticienne, Les Carnets de la création, Carnets de la création: Afrique du sud, Éditions de l’Oeil, Paris, 2005

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>
Biografie >>>

Marcia KURE

Marcia-Kure-by-Ashley-Sky-Walker-for-AMMO-Magazine-2015-1024x683 (1)Urodzona w 1970 r. w Kano w Nigerii. W 1994 roku ukończyła malarstwo University of Nigeria w Nsukka w pracowni Obiora Udechukwu, a w 2004 roku – Haystack Mountain School of Crafts, Deer Isle w Stanie Maine. Swoje prace wystawiała w Nigerii, Stanach Zjednoczonych i Niemczech. W 1994 roku uzyskała nagrodę im. Uche Okeke w dziedzinie rysunku. Jej prace znajdują się  w kolekcjach British Museum, National Museum of African Art przy Smithsonian Institution w Nowym Jorku, Newark Museum i Fundacji Sindika Dokolo w Angoli. Mieszka i pracuje w Princeton (New Jersey).

Jej prace skoncentrowane są na przemocy wobec kobiet, społeczeństwie patriarchalnym i polityce społecznej. Sięga również po tematy macierzyństwa, estetyki hip-hopu i kultury popularnej. Inspiracji poszukuje w afrykańskim malarstwie jaskiniowym. Tworzy surrealistyczne rysunki, akwarele kolaże w których wykorzystuje wycinki z gazet i fotografię, sięgając często do tradycyjnych motywów kultury nigeryjskiej. Kure wykonuje również instalacje i rzeźby z tkanin, w których porusza problem postkolonializmu i seksualności.

Wystawy indywidualne:

2014 – Conformity, Purdy Hicks Gallery, Londyn
2011 – Dressed Up, Susan Inglett Gallery, Nowy Jork
2011 – Fashionable Hybrids, Bravin Lee Programs, Nowy Jork
2007 – Vogue Series, Bravin Lee Programs, Nowy Jork
2006 – Wonderland Series II, Lisa Dent Gallery, San Francisco
2004 – Wonderland, Lisa Dent Gallery, San Francisco
2003 – Gallery Art Korner, Haga
2000 – Cloth as Identity, Goethe-Institut, Lagos, Nigeria
1998 – Die Frau. Der Fisch. Der Hase: Aquarelle und Gemälde, AK Kaya der VHS/Ausstellungsraum Weihersbach/Herzogenaurach/Iwalewa Haus,Bayreuth, Niemcy
1997 – Songs for Mother and other works, The Teaching Gallery, University of South Florida,Tampa, USA
1996 – Marcia Kure – Recent Works, Alliance Française, Kaduna, Nigeria
1996 – Blick Zuruck – Nach Vorn, Art Arc Galerie, Bayreuth, Niemcy
1994 – Marcia Kure : Paintings and Drawings, Institute of African Studies, University of Nigeria, Nsukka, Nigeria

Bibliografia:
Okwui Enwezor, Chika Okeke-Agulu, Contemporary African Art Since 1980, Bologna 2009, p. 306-307

oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>
Biografie >>>

Zanele MUHOLI

1376557_10151907050610853_1648089157_nUrodzona w 1972 r. w Umlazi, Durban, RPA. Fotografka i aktywistka południowoafrykańska. Studiowała fotografię nMarket Photo Workshop in Newtown w Johannesburgu oraz Documentary Media at Ryerson University, Toronto (2009). Jest laureatką licznych nagród m.in. Prince Claus Award (2013); the Index on Censorship (2013); Les Rencontres de Bamako biennial of African photography (2009). Jej prace wystawiane były na 55. Biennale w Wenecji.

W nastrojowych, czarno-białych fotografiach ujawnia życie afrykańskich lesbijek. Od 2000 roku współtworzy Forum for the Empowerment of Women (FEW), organizację czarnoskórych lesbijek działający na rzecz zapewnienia bezpiecznego miejsca dla do spotkań oraz przeciwdziałającemu nienawiści wobec społeczności homoseksualnej w RPA, która przejawia się w tzw. „gwałtów naprawczych”, napaściach, przemocy.

Wystawy indywidualne:

2015 – Zanele Muholi: Isibonelo/Evidence, Brooklyn Museum, Nowy Jork
2015 – The Visual Art of Activism, Akershus Kunstsenter, Norwegia
2014 – Faces and Phases, EinsteinHaus, Ulm, Niemcy
2014 – Zanele Muholi: Faces and Phases, Ryerson Image Centre, Toronto, Kanada
2014 – Zanele Muholi. Photography, Schwules Museum, Berlin
2014 – Of Love & Loss, Stevenson, Johannesburg, RPA
2014 – Zanele Muholi, Williams College Museum of Art, Williamstown, Massachusetts, USA
2014 – Selected FACES & PHASES and BEULAHS, Wentrup, Berlin
2013 – Fragments of a New History, Porte 44 – MC2a and l’Arrêt sur l’Image gallery, Bordeaux, France
2013 – Beauty & Shadow, atria, Amsterdam
2013 – f(o)und, Prince Claus Fund Gallery, Amsterdam; 2014 – he O.P.E.N., Singapore International Festival of Arts, Singapur
2013 – ContemporaryVisual ARTIvist, Palermo Pride; Cagliari Pride, Włochy
2012- Faces and Phases, Oldenburg, Germany; Goethe Institut, Johannesburg, RPA; (2013) Palazzo S Agostino, Fondazione Cassa di Risparmio di Modena, Włochy; Nowy Jork USA; Montreal, Kanada (2014)
2012 – Visual ARTivist, Bologna Lesbian Film Festival; Florence Queer Film Festival, Italy
2012 – Mo(u)rning, Stevenson, Cape Town, RPA; Walker Street gallery, Melbourne, Australia (2013)
2012 – Foot for Love, Espace Canopy, Paryż
2011 – Fragments of a New History, Casa Africa, Las Palmas, Hiszpania
2011 – Inkanyiso, Stevenson, Johannesburg, RPA
2011 – What don’t you see when you look at me?, Extraspazio, Rzym
2010 – Indawo Yami, Michael Stevenson, Cape Town, RPA
2009 – Like a Virgin, CCA Lagos, Nigeria
2008 – Manje, Le Case d’Arte, Milan, Włochy
2007 – Being, Michael Stevenson, Cape Town, South Africa
2006 – Vienna Kunsthalle project space, Wiedeń
2004 – Visual Sexuality, Urban Life (Market Photo Workshop exhibition), Johannesburg Art Gallery, RPA

 

oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>
Biografie >>>