kolonializm

Sammy BALOJI

10758Sammy Baloji urodził się 29 grudnia 1978 roku w Lubumbashi, w prowincji Katanga w Demokratycznej Republice Konga. Studiował informatykę i komunikację na Uniwersytecie w Lubumbashi (2000-2005), a następnie w Ecole Supérieure des Arts Décoratifs w Strasburgu (2005). Jest laureatem licznych nagród i wyróżnień: Rolex Mentor and Protégé Arts Initiative with Mentor Olafur  Eliasson (2014);  The Spiegel prize, Patrick De Spiegelaere Fundation (2012); Prince Claus Award (2007) czy Prix Afrique en créations, Travail de création du jeune photographe and Prix pour l’image, Fondation Jean-Paul  i Blachère. African Photography Biennial in Bamako, Mali w 2007 roku. Jego prace znajdują się w kolekcjach m.in.: Smithsonian National Museum of African Art w Waszyngtonie, Minneapolis Institute of Art,Virginia Museum of Fine Art, Richmond, Tropenmuseum w Amsterdamie, Musée du Quai Branly, Centre national des Arts Plastiques w Paryżu, The Walther Collection w Ulm. Pracuje w Lubumbashi i Brukseli.

Na studiach rozpoczął swoją przygodę z fotografią, podejmując w nich problem kolonialnej przeszłości, handlu niewolnikami, wyzysku surowcowego czasów króla Leopolda i współcześnie, upadku kraju po procesie dekolonizacji i dominującej roli Chin wobec gospodarki Konga. Baloji zestawia realistyczne współczesne pejzaże przedstawiające kongijskie kopalnie z postaciami niewolników zaczerpniętych z dziewiętnastowiecznej fotografii etnograficznej i wydobytej z archiwów belgijskiej administracji kolonialnej tworząc rodzaj fotograficznego kolażu, na którym dokonuje zderzenia dwóch rzeczywistości – teraźniejszości i kolonialnej przeszłości. Jego fotografie o ogromnej sile wyrazu przesycone są treścią, w której artysta mierzy się z kwestą pamięci zbiorowej, historią społeczną i polityką.

Wystawy (wybór):

2015 – All the world’s futures, 56. Biennale w Wenecji i Pawilon Belgijski
2014 – The Divine Comedy. Heaven, Hell, Purgatory revisited by Contemporary African Artists, MMK, Frankfurt
2010 – The Beautiful Time in Katanga, Museum for African Art w Nowym Jorku i Smithsonian Museum,Waszyngton (2012)
2010 – Mémoire, Dilston Grove, with Autograph ABP, Londres, royaume Uni
2007 – Les Rencontres de Bamako Photoquai, Musée du Quai Branly, Paryż

Bibliografia:

Bogumil Jewsiewicki. The Beautiful Time in Lubumbashi: Photography by Sammy Baloji, Museum for African Art, New York. 2010
http://aad-fund.org/artistes/sammy-baloji/
Sammy Baloji Par N’Goné Fall Journal de l’exposition No Limit 2 : Sammy Baloji, Mohamed El baz, James Webb, 11 avril-28 septembre 2013

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

Jelili ATIKU

Even If I Wear Your Cloth_2Urodził się w 1968 roku w Ejigbo (Lagos), Nigeria. Ukończył studia artystyczne na Ahmadu Bello University w Zarii (1998) i University of Lagos (2006).

Artysta multimedialny i performer. Zajmuje się również rysunkiem, fotografią, rzeźbą, instalacjami wideo. W swoich pracach podejmuje problemy natury społecznej, politycznej, praw człowieka starając się aktywizować społeczeństwo nigeryjskie do odnowy i edukacji, poszerzania wiedzy i budowania świadomości ekologicznej, społecznej i politycznej. Atiku często wykorzystuje w swoich pracach kolor czerwony, który symbolizuje życie, cierpienie, zagrożenie i przemoc. Odwołuje się często do kolonialnej historii Nigerii, nawiązując do reżimu brytyjskiego, ale też do tradycji nigeryjskich ludów, tworząc hybrydyczne performance’y realizowane m.in. w Nigerii, Zimbabwe, Beninie, Japonii, Wielkiej Brytanii, Francji

Performance:

2013 – Mnemonic, I Biennale AFiRIperFOMA: Contemporary Performance/Live Art Festival in Africa, Harare, Zimbabwe
2013 – Isin’pari Baami (Araferaku Series #2), Ejigbo, Lagos, Nigeria
2013 – Biofeedback (Araferaku Series #1), Ejigbo, Lagos, Nigeria
2012 – Porondogo (The Feast Series #3), Freedom Park, Lagos, Nigeria
2012 – Where is Jelili Atiku?, Lagos
2012 – How Not to Dance Tchaikovsky Symphony (In The Red Series #15), Tiwani Contemporary, Londres
2012 – +++=+ (In The Red Series #14), Tate Modern, Londres
2012 – In (ut) Flöde, Trädgårdspark, Kulturcentrum, Jarna
2012 – Give Us This Day, Limbe
2012 – Abel’s Feast (The Feast Series #2), Cain’s Feast (The Feast Series #1), Yaoundé
2012 – Eleniyan (In The Red Series #13), Makerere University, Kampala
2012 – Isoro Ni Fesi (Occupy Nigeria #2), Centre For Contemporary Art, Lagos
2012 – Nigerian Fetish (Occupy Nigeria #1), Centre For Contemporary Art, Lagos
2011 – Red Carpet (In The Red Series #12), Cotonou, Benin
2011 – Rawson’s Boat (Campaign for Reparation of African Artifact Series #1), Freedom Park, Lagos
2011 – RED uctio AD AB surdum (In The Red Series #11), Lome
2011 – Red Flag (In The Red Series #10), Harare Gardens
2010 – NGA Bill…Kill Me The More, 12th Lagos Book and Art Festival, National Theatre, Lagos
2010 – Gbanjo…Mo Gbe De, Textile Labour Union House, Ogba, Ikeja, Lagos
2009 – Agbo Rago, Ejigbo Ram Market, Lagos, 11th Lagos Book and Art Festival, 2nd African Summit and Exhibition on Visual Art (ARESUVA), Abuja
2009 – Red Entangle (In The Red Series #08), Big Sight, Ariake, Tokyo
2008 – Red Mummy in Sabo (In The Red Series #02), Sabo Bus Stop, Yaba, Lagos
2008 – Red or White (In The Red Series #01), United Nations Information Centre, Ikoyi, Lagos
2008 – The Refugees, University of Lagos, Akoka, Lagos
2006 / 2007 – The Victim of Political Assassination, Ahmadu Bello University, Zaria
2006 – Lagos State House of Assembly, and Ejigbo Police Divisional Headquarters, Ejigbo, Lagos
2005 – Ewawo – The Nigerian Prisoner, Visual Arts Section, University of Lagos, Akoka Lagos
2004 – Shadows in the Dark, National Museum, Onikan, Lagos

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty >>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

Tracey ROSE

15421_traceyrosePołudniowoafrykańska artystka multimedialna, performerka, twórczyni instalacji i feministka. Urodziła się w 1974 roku Durbanie, obecnie mieszka i pracuje w Johannesburgu. Rose znana jest najbardziej z odważnych prowokacyjnych spektakli narracyjnych, instalacji wideo i fotografii. Konfrontuje politykę tożsamości, w tym kwestie seksualne, problem ciała, rasy i płci. Poruszane przez nią tematy przekazują jej wielokulturowe pochodzenie i doświadczenie dorastania jako osoba rasy mieszanej w RPA. W swojej twórczości łączy kulturę popularną z pojęciami socjologii w celu wywołania silnego odbioru emocjonalnego, ilustrując w ten sposób różnice krajobrazu politycznego i społecznego w RPA.

Studiowała na University of the Witwatersrand w Johannesburgu (1996). Uczestniczyła w licznych rezydenturach artystycznych w RPA, USA i w Europie. Jej prace były prezentowane na wielu wystawach międzynarodowych, m.in. na Biennale w Wenecji (2001).

Wystawy indywidualne:

2014 – (x), Reina Sofía Museum, Madryt
2011 – Waiting for God, Bildmuseet, Umeå University, Szwecja
2011 – Rose O’Grady (z Lorraine O’Grady), Goodman Gallery Johannesburg, Johannesburg, RPA
2011 – Waiting for God, Johannesburg Art Gallery, Johannesburg, RPA
2009 – Raison d’être, Espace doual´art, Douala, Benin
2008 – The Cockpit, MC Kunst, Los Angeles, USA
2008 – Plantation Lullabies, Goodman Gallery, Johannesburg, RPA
2007 – Tracey Rose, The Project, New York City, Nowy Jork
2006 – ¿Le molesta que dé de pecho aqui?, Polvo, Chicago, USA
2006 – Imperfect Performance: A tale in two states, Moderna Museet, Sztockholm
2004 – The Thieveing Fuck and the Intagalactic Lay, Goodman Gallery, Johannesburg
2004 – Lucie’s Fur, The Project, Nowy Jork, USA
2003 – Ciao Bella, Gallery in the Round, Grahamstown, RPA
2002 – TKO, Yvon Lambert Le Studio, Paryż
2002 – The Project, Nowy Jork, USA
2002 – Ciao Bella, Goodman Gallery, Johannesburg, RPA
2001 – La Panaderia (z Uri Tzaig), Mexico City, Meksyk
2000 – 00.1 TKO, ArtPace, San Antonio, Teksas, USA
2000 – Goodman Gallery, Johannesburg, RPA

Bibliografia:

Tracey Rose: Fresh, ed. Kellie Jones and Emma Bedford, South African National Gallery, 2003
Emma Bedford, Tracey Rose in 10 years 100 artists: art in a democratic South Africa, ed. Sophie Perryer, Struik 2004
Jones, Kellie, Tracey Rose: Postapartheid Playground, Nka: Journal of Contemporary African Art 2004, No. 19, p. 26-31
Tracey Murinik, Tracey Rose: plasticienne, Les Carnets de la création, Carnets de la création: Afrique du sud, Éditions de l’Oeil, Paris, 2005

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>
Biografie >>>

Lawrence LEMAOANA

Laurence ABSAArtysta południowoafrykański (ur. 1982), specjalizujący się w tkaninie artystycznej, do której wykorzystuje tradycyjną afrykańską tkaninę kanga, tworząc kolaże o politycznym wydźwięku. Zajmuje się również fotografią i performancem. W swojej twórczości artysta podejmuje problem roli mediów i ich wpływu na kulturę współczesnej RPA.

Lemaoana studiował sztuki piękne na University of Johannesburg i na University of Witwatersand (w Johanesburgu). Brał udział w wielu wystawach zbiorowych w kraju i na arenie międzynarodowej. Otrzymał liczne nagrody za twórczość, m.in.: ABSA L’Atelier Gerard Sekoto (2005), Golden change award – Artothek Galerie und Kunstverleih der Stadt München, Munich (2007) Sasol Art Award (2007), ABSA KKNK festival artist, RPA (2008).

Wystawy indywidualne:

2009 – Red Cross Children’s Hospital Auction, Goodman Gallery , Cape Town, RPA
2008 – Fortune Telling in Black, Red and White, Art Extra, Johannesburg, RPA
2008 – Art Extra booth, FNB Johannesburg Art Fair, Johannesburg, RPA
2007 – Positive Show, Gallery Demosniel 89, Paryż
2007 – Players of Colours, Gallery Demosniel 89, Paryż
2007 – Hierarchy of colours, Absa Gallery, Johannesburg, RPA
2007 – Players of Colour, National Tour of Alliances Francaises in major South African cities Impossible Monsters, Art Extra, Johannesburg, RPA
2006 – Players of Colour, Gordart Gallery, Johannesburg, RPA

Bibliografia:

Sue Williamson, Sound African Art Now, 2009, p. 304-307

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>
Biografie >>>

Ibrahim MAHAMA

tumblr_n3hzmtSZZP1r24tovo1_1280 (1)Ibrahim Mahama urodził się w 1987 roku. Mieszka i pracuje w Tamale w Ghanie. Studiował malarstwo i rzeźbę na Kwame Nkrumah University of Science and Technology. W 2010 roku otrzymał nagrodę Paa Kwame Award, Department of Painting, College of Art, KNUST, Kumasi.

W 2012 roku rozpoczął tworzyć serię wielkoformatowych instalacji wykonywanych z jutowych worków wykorzystywanych do transportu towarów (węgla, kakao), które zszywa ze sobą, a powstałymi w ten sposób wielkimi płachtami ingeruje w przestrzeń (pokrywa nimi budynki, wnętrza). Wykorzystuje także inne materiały wtórnego użytku, które znajduje w przestrzeni miejskiej.

Wystawy indywidualne:
2013  – Kawokudi Coal Sack Installation, Akra, Ghana
2013  – Nima Coal Sack Installation, Akra, Ghana
2013  – Adum Coal Sack Installation, Railway Station, Kumasi, Ghana
2013  – Jute, What Is Art? K.N.U.S.T Museum, Kumasi, Ghana
2012 – Sisala Coal Market, Coal Sack Installation, Newtown, Akra, Ghana
2012 – Trading Identities, Installation, MFA Block, Kumasi Ghana
2011 – The colonized body, Installation, Kokomlemle, Akra Ghana
2010 – Class and Identity, Installation, K.N.U.S.T, Kumasi Ghana
2009 – Purity? Cultures of display, Installation, Bomso, Kumasi, Ghana

oprac. Małgorzata Baka-Theis

Zbiór dzieł na PINTEREST >>>
BIOGRAFIE >>>

 

Meschac GABA

AN23002579Meschac-Gaba---MuArtysta multimedialny urodzony w 1961 w Kotonu w Republice Beninu. Studiował na voon Beeldende Kunsten Rijksakademie w Amsterdamie w latach 1996-1997, a obecnie mieszka w Rotterdamie. Zanim wyjechał na studia do Holandii uczył się w pracowni malarskiej Zossou Gratien w Beninie. Jego dzieła były prezentowane na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych. Wziął udział m.in w 50. Biennale w Wenecji (2003), Documenta 11 w Kassel (2002), w projekcie Africa Remix (2007), a także objazdowej wystawie z lat 1999-2001, której kuratorem był Okuwi Ewenzor.

W 1997 r. Rijksmuseum w Lejdzie Gaba zainaugurował swoje główne dzieło Museum of Contemporary African Art & More, projekt, na które składało się 12 ‚pokojów’ prezentowane w różnych instytucjach w Europie w okresie pięciu lat. Finałem była ekspozycja na wystawie Documenta 11 w Kassel. Gaba w swojej twórczości podejmuje problem tożsamości kulturowej w kontekście ekonomicznym, zwracając szczególną uwagę na idee, wartości i percepcję sztuki afrykańskiej ujawniając problem wartości pieniądza, konsumpcjonizmu i biedy. W instalacjach podejmuje tematy polityczne, takie jak skutki kolonializmu, wyzysku Afryki, poszukując odniesień w sztuce współczesnej i jej globalistycznym charakterze. Głównym tematem w pracach Gaby jest pieniądz.

Wystawy indywidualne (wybór):
2012 –Perruques Voitures & Archéologie contemporain, Galerie In Situ/Fabienne Leclerc, Paryż
2010 – Perruques-Architecture, CeSAC Centro Sperimentale per le Arti Contemporanee, il Filatoio di Caraglio, Caraglio, Włochy
2009 – Museum for Contemporary African Art & More, Museum de Paviljoens, Almere, Holandia
2007 – iTresses, Michael Stevenson, Cape Town, RPA
2006 – Défilé de perruques (wig parade, street performance), Paryż
2006 – Glue Me Peace, Nobel Peace Center, Oslo, Norwegia
2005 – Meschac Gaba: Tresses, The Studio Museum, Harlem, Nowy Jork, USA
2004 – Peace Maker, Ernest G. Welch School of Arts & Design, Gallery of the Georgia State University, Atlanta, USA
2002 – Le Salon du Musée – Museum of Contemporary African Art, Palais de Tokyo, Paryż
2000 – Meschac Gaba: Salle de Jeux – Museum of Contemporary African Art, S.M.A.K. (Stedelijk Museum voor Actuele Kunst), Getynga
2000 – Spielregeln / Rules of the Game, Galerie Gebauer, Berlin
1998 – Architecture of the Museum – Museum of Contemporary African Art, Gate Foundation, Amsterdam
1997 – Bazar Bizar, Tropenmuseum, Amsterdam
1993 – Biennale de Dakar, Galerie Ife, Dakar, Senegal
1991 – Meschac Gaba, Centre Culturel Français de Cotonou, Benin

Publikacje:
Meschac Gaba, Bert Steevensz, Gijs Stork (Hrsg.), Library of the Museum of Contemporary African Art, Amsterdam 2001
Meschac Gaba, Le Monde, 2013
Meschac Gaba, The Street, 2009
Meschac Gaba, Tresses and Other Recent Projects, 2007

Oprac. Małgorzata Baka-Theis

Zbiór dzieł na PINTEREST >>>
BIOGRAFIE >>>

Yinka SHONIBARE

Afryka | Sztuka społecznie zaangażowana, Warsztaty, prowadzenie: Małgorzata Baka-Theis, www.sztukaafryki.umk.pl
Yinka Shonibare

Artysta pochodzenia nigeryjskiego, mieszkający w Londynie. Urodził się w 1962 roku.

W latach 1984-1989 Yinka podjął naukę w Byam Shaw School of Art, a następnie w Goldsmith College na Univesity of London (1991), gdzie uzyskał tytuł magistra. Po studiach pracował w organizacji zajmującej się rozwojem artystycznym osób niepełnosprawnych jako Arts Officer for Shape. W 2003 r. otrzymał tam również stypendium twórcze. Jest zaliczany do grona twórców YBA (Young British Artists). W 2004 r. otrzymał Member od the Order the British Empier (MBE) oraz został nominowany do nagrody Turnera za wystawę Double Dutch (1994) w Museum Boijmans van Beuningen w Rotterdamie oraz wystawę indywidualną w londyńskiej Stephen Friedman Gallery. W 2010 r. został także doktorem honoris causa na Royal College of Art.

Wystawiał na kilkudziesięciu wystawach indywidualnych a także na licznych zbiorowych. Współpracował z jednym z najważniejszych afrykańskich kuratorów – Okuwi Enwezore’m przy Documenta XI w 2002 r. gdzie zaprezentował pracę Gallantry and Criminal Conversation. Jego dzieła można było oglądać także na 52. Biennale w Wenecji w 2001 r. W styczniu 2014 r. prace Yinka’i Shonibare można było oglądać także w Polsce w Muzeum Współczesnym we Wrocławiu, a także w Gdańsku.

Artysta tworzył charakterystyczne instalacje składające się z manekinów odzianych w barokizujące stroje wykonane z drukowanych tkanin imitujących indonezyjski batik, popularnych w Afryce. Zajmuje się również fotografią.

Bibliografia:

Gdańska Galeria Miejska, Wystawa „Yinka Shonibare / wybrane prace
Muzeum Współczesne Wrocław, wystawa „Yinka Shonibare / prace wybrane
Małgorzata Baka-Theis, Yinka Shonibare | Postkolonialne hybrydy, Blog Sztuka Afryki
Jessika Hemmings: Post-colonial hybrid
Jessica Hemmings, Hybrid Sources: Depictions of Garments in Postcolonial Textile Art

Strona www artysty: http://www.yinkashonibarembe.com/

***

Oprac. Małgorzata Baka-Theis

Zbiór dzieł na PINTEREST >>>

BIOGRAFIE >>>