ciało

Athi-Patra RUGA

5053493877c25988440doUrodzony w Umtata, w Republice Południowej Afryki w 1984 roku i mieszka i pracuje zarówno w Johannesburgu i Kapsztadzie. Jest laureatem prestiżowej nagrody Standard Bank Young Artist Award (2015). Mieszka i tworzy w Kapsztadzie i Johanesburgu. Uczestniczył w 55. Biennale w Wenecji, a także w  AFRICA: Architecture, Culture and Identity w Louisiana Museum of Modern Art; African Odysseys na The Brass Artscape w Brukseli czy The Film Will Always Be You: South African Artists on Screen wthe Tate Modern w Londynie. Jego prace znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych i publicznych m.in. w zbiorach Jeana Pigozzi, Klin Collection, Iziko South African National Gallery.

Performer, twórca wideoartu, tkaniny artystycznej. W swoich pracach podejmuje problem ciała, zmysłowości, a także tworzenia hybryd kulturowych, tożsamości.

Wystawy indywidualne (wybór):

2015 – The Elder of Azania, Grahamstown National Arts Festival, Grahamstown
2015 – A Land Without A People… For A People Without A Land, In Situ, Paryż
2014 – The Future White Women of Azania Saga, WHATIFTHEWORLD, Cape Town
2012 – Ilulwane, Long Street Baths, Cape Town
2011 – Ilulwane Performa 11, New York City, New York
2010 – The Body In Question IV: La Momma Morta, YOUNG BLACKMAN, Cape Town
2010 – Teeth are the Only Bones that Show, WHATIFTHEWORLD, Cape Town
2010 – Athi Patra Ruga: The Works, FRED Gallery, Londyn
2009 – Mister Floating Signifier and the Deadboyz, WHATIFTHEWORLD, Cape Town
2009 – After He Left, YOUNG BLACKMAN, Cape Town
2008 – ..of bugchasers and watusi faghags, Art Extra, Johannesburg

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

Mary SIBANDE

223750_600Mary Sibande urodziła się w 1982 roku w Barberton w Mpumalanga (RPA), mieszka i pracuje w Johannesburgu. Jest absolwentką Uniwersytetu w Johannesburgu (2007), a jej prace były prezentowane na wielu wystawach o randze międzynarodowej m.in. na 54 Biennale w Wenecji (2011). Jest laureatką wielu prestiżowych nagród m.in. Young Artist Standard Bank (2013). Prace Sibande znajdują się m.in. w kolekcjach Galerii Narodowej i Standard Bank South Africa,w Johannesburgu, Spencer Museum of Art, University of Kansas i Norton Museum of Art, Florida w Stanach Zjednoczonych.

Mary Sibande w swoich pracach podejmuje tematykę płci, klas społecznych i rasy. Tworzy rzeźbiarskie, pełnopostaciowe figury czarnoskórych kobiet, stanowiących alter ego artystki. Postać Sophie często przywdziewa żołnierskie fioletowe, turkusowe i niebieskie mundury, albo ukazana jest ogromnych sukniach, przypominających kobiece stroje białej burżuazji w RPA. Rzeźby-instalacje są także fotografowane, a artystka często sama wciela się w postać Sophie.

Wystawy indywidualne:

2015 – Johannes Stegmann Art Gallery, Bloemfontein, RPA
2015 – Durban Art Gallery, Durban,RPA
2014 – Standard Bank Gallery, Johannesburg, RPA
2014 – Musée Léon Driex, Saint Denis, la Réunion, Francja
2014 – Isiko South African National Gallery, Cape Town, RPA
2013 – Standard Bank Young Artist Award Exhibition, RPA
2013 – Dishman Art Museum, Lamar University, Beaumont, Texas, USA
2013 – Spencer Museum, University of Kansas, Kansas, USA
2010 – National Arts Festival, Grahamstown
2010 – Inner city Johannesburg, South Africa
2010 – Johannesburg City World Premier Annual Exhibition, Johannesburg, RPA
2009 – Gallery MOMO, Johannesburg, RPA
2006 – Gordart Gallery, Melville, Johannesburg, RPA

Film:
“MARY SIBANDE – About « The Purple Shall Govern », October 21, 2013”, 16 minut, Antonie Bergmeier, Cornelia Eichhorn, Musée d’art contemporain du Val de Marne (MAC VAL)

Bibliografia:
Ally Shireen, Colonial Anxtieties and Postkolonial Fantasies in the Figure of the  Maid, [in:] Colonization and Domestic Service: Historical and Contemporary Perspectives, ed. Victoria K. Haskins,Claire Lowrie, London 2014, p. 45-62
Dodd Alexandra, Dressed to thrill: the Victorian postmodern and counter-archival imaginings in the work of Mary Sibande, Critical Arts: A Journal of South-North Cultural Studies, 2010, Vol. 24, No. 3, p. 467-474
Foli Jessica, Socio-Cultural Aspects of Clothing: The Recreation of an Imagined Reality in Mary Sibande’s „Long Live the DEad Queen, [in:] Arts and Sustainable Development, ed. Patric Ebewo, Ingrid Stevens, Mzo Sirayi, Cambridge 2013, p. 372-387
Singer Alison E., „Sophie” reigns over dominant display practices: negotiating power in Mary Sibande’s installations, 2012
http://artthrob.co.za/Artists/Mary-Sibande.aspx

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

 

Valérie OKA


Valerie OkaUrodziła się w 1
967 roku w Abidżanie na Wybrzeżu Kości Słoniowej w rodzinie iworiańsko-francuskiej (ojciec z Wybrzeża Kości Słoniowej). Wychowała się we Francji. Ukończyła École Supérieure d’Arts Graphiques, Paryżu (1990). Następnie pracowała jako profesor sztuki współczesnej w Institut National Superieur des Arts et de l’Action Culturelle w Abidżanie na Wybrzeżu Kości Słoniowej, a także pełniła funkcję dyrektora ds. komunikacji, kultury i sztuki w Zuloga Group w Pekinie.

Valerii Oka sięga do różnych mediów i dyscyplin artystycznych od grafiki i rysunku, prace medialne, instalacje po performance. Bada relacje międzyludzkie, podejmuje problem intymności, seksualności, emocji i pragnienia (m.in. w performance In her, 2004-2015). Jej prace pokazywane były na wielu wystawach międzynarodowych m.in. na Africaliach w Brukseli (2004) na Dak’Art Festival (2000, 2006). Otrzymała liczne nagrody takie, jak The Best Contemporary Artist from the Union de Journalistes Culturels de Côte d’Ivoire (2006) i Grand Prix  YEHE Foundation, Wybrzeża Kości Słoniowej (2003).

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

Grace NDIRITU

gracendiritu-640x603 (1)Kenijska artystka multimedialna, performerka, urodzona w 1976 roku. Wychowywała się w Wielkie Brytanii. Ukończyła  wzornictwo tekstylne na Winchester School of Art (1995-1998) oraz była rezydentką m.in. w De Ateliers w Amsterdamie (1998-2000), w Paryżu (2013), MACBA w Maroku (2014) i w ramach Galveston Artist Residency (GAR) w Teksasie (2014-2015). Uczestniczyła w kilkudziesięciu międzynarodowych wystawach zbiorowych, takich jak Dak’Art Biennale (2008),  Bamako Encounters (2011), Textiles, Kunst Schloss Untergröningen (KISS) w Niemczech (2012). Jest laureatką wielu nagród. Jej prace znajdują się w kolekcjach Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Ulrich Museum w Kansas i kolekcjach prywatnych, takich jak Walther Collection w Nowym Jorku i w Niemczech.

Artystka wykonuje śmiałe wideoarty w których sięga do motywów zaczerpniętych z tradycyjnych kultur afrykańskich, wykorzystując tradycyjne tkaniny. Za medium artystyczne służy jej także ciało. Ndiritu sama staje się nośnikiem treści swoich dzieł.

Wystawy indywidualne:
2016 – GRACE NDIRITU, Klowden Mann Gallery, Los Angeles
2015 – A RETURN TO NORMALCY, Reid Gallery, Glasgow School of Art
2015 – AQFM VOL. 5: Mindless Optimism, Paris Photo LA, Los Angeles
2015 – THE SECRET LIFE OF PLANTS: HEALING THE MUSEUM
(performance), Galveston Artist Residency Gallery, Texas
2014 – AQFM VOL. 4: Post-residencies/Expeditions, L’appartment 22, Rabat, Maroko
2014 – AQFM VOL. 2: Trash, La Ira De Dios, Buenos Aires, Argentyna
2014 – SPRING RITES: BIRTHING OF A NEW MUSEUM
(performance), Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa
2013 – FOR A SHAMANIC CINEMA (performance), Centre Pompidou, Paryż
2013 – WOMEN WHO RUNS WITH WOLVES (performance), Musee Chasse & Nature, Paryż
2011 – THE NIGHTINGALE, Oriel Mostyn Gallery, Wales, Wielka Brytania
2011 – GRACE NDIRITU, ICA Film/Video Survey, Londyn
2009 – MY BLOOD SELF, ArtProjx Presents, Prince Charles Cinema, Londyn
2007 – RESPONSIBLE TOURISM/STILL LIFE, Chisenhale Gallery, Londyn
2006 – STILL LIFE The Black Box, ARCO Art Fair, Madryt
2006 – UNTITLED RESISTANCE, Glynn Vivian Gallery, Swansea, Wales
2006 – GRACE NDIRITU, Vacio 9 Gallery, Madryt
2005 – TIME, Delfina Studios, Londyn
2005 – GRACE NDIRITU, 51st Venice Biennale, Ikon Gallery & Nuova Icona, Wenecja
2005 – THE NIGHTINGALE, Ikon Gallery Birmingham

Bibliografia:

Wattenberg Brendan, More Native than Tomorrow: Grace Ndiritu in Conversation with, Nka: Journal of Contemporary African Art, 2013, 32.1: 114-126
Ringle Hallie Ruth, Reconstructing the body: the textile forms of Peju Alatise and Grace Ndiritu (2013)
Wattenberg Brendan, More Native than Tomorrow: Grace Ndiritu in Conversation with Brendan Wattenberg, Nka Journal of Contemporary African Art, 2013.32: 114-127
Bagenal Caroline, Ravishing Beauty: The Aesthetics of Rape in Grace Ndiritu’s Video Desert Storm, Afterimage, 2011, 39.1/2: 63

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

Owusu ANKOMAH

cc89e254e7efa77c37a34b1045785cb3Artysta-malarz ghański, urodzony w 1956 r. w Sekondi koło Takoradi. Studiował na  Ghanatta College of Art w Akrze w Ghanie (1971-1974). Od końca lat siedemdziesiątych wielokrotnie podróżował do Europy,gdzie nawiązał liczne kontakty ze środowiskami artystycznymi. Od 1986 roku Ankomah mieszka i pracuje w Bremie w Niemczech. Jego prace były prezentowane na wielu wystawach i festiwalach sztuki na całym świecie. Jego dzieła znajdują się m.in. w kolekcji Detroit Institute of Arts, Detroit, Michigan, USA; MTN Art Institute Collection, Johannesburg, South Africa; National Museum of African Art, Smithsonian Institution, Washington, D.C., USA; Standard Chartered Bank, South Africa; Collection International Finance Corporation, World Bank, Washington, D.C., USA; Übersee-Museum, Brema, Niemcy; Espacio C de Arte Contemporáneo, Camargo, Hiszpania; The Sindika Dokolo Foundation, Luanda, Angola; British Museum, Londyn.

Owusu Ankomah tworzy dużych rozmiarów dzieła malarskie, w których wykorzystuje motyw symboli adinkra ghańskiego ludu Akan i Aszanti w które wplata monumentalne postaci ludzkie, tancerzy w afrykańskich maskach i nagie ciała kobiet, tworząc monochromatyczne trompe l’oeil. W swoich pracach ujawnia metafizyczny wymiar człowieka, jego świadomości i uwikłania we własną kulturę. Z symboli adinkra tworzących strukturę ciała ludzkiego buduje opowieść odnoszącą się do duchowości, filozofii, tradycji ale też nowoczesnych technologii.

Wystawy indywidualne (wybór):

2011  – Microcron – Kusum: Secret Signs – Hidden Meanings, October Gallery, Londyn
2011 – Owusu-Ankomah – Prelude to the Microcron, ARTCO Gallery, Herzogenrath, Niemcy
2008 – Stepping Out, ARTCO Gallery, Herzogenrath, Niemcy
2008 – Body & Soul, Nomad Gallery, Brusela, Belgia
2006/2007 – Traces of the Future, Iwalewa-Haus, Bayreuth, Germany and Gallery Simoncini, Luxembourg
2006 – Future Track, ARTCO Gallery, Herzogenrath, Niemcy, touring to European Kunsthof Vicht, Stolberg-Vicht, Niemcy; Skoto Gallery, Nowy Jork, USA (2007); Gesellschaft für Bildende Kunst, Trier, Niemcy (2007); Art Association Aalen, Aalen, Niemcy (2007)
2006 – Owusu-Ankomah – Paintings, Kunstraum, Potsdam, Niemcy
2005 – Crossing Over, Jörg Heitsch Gallery, Munich, Niemcy
2005 – Heroes, Sages and Saints, Ghana National Museum, Akra, Ghana
2005 – Human Nature, Film Museum, Frankfurt, Germany
2005 – Owusu-Ankomah, Walu Gallery, Zurich, Szwajcaria
2003 – Paintings, Peter Herrmann Gallery, Berlin, Niemcy
2003 – Artificio, Las Palmas de Gran Canaria, Hiszpania
2003 – Unison, Jörg Heitsch Gallery, Monachium, Niemcy
2002 – Movements, Art Association Bad Salzdetfurth, Bodenburg, Niemcy; Kühn Gallery, Lilienthal, Niemcy
1999 – Kronacher Art Association, Kronach, Niemcy
1999 – Skoto Gallery, Nowy Jork, USA
1998 – Kusum III, The Arsenal Gallery, Białystok, Poland
1997 – Kusum II, Steinbrecher Gallery, Bremen, Niemcy
1997 – Klappe – die zweite, Peter Herrmann Gallery, Stuttgart, Niemcy
1997 – Root Signs, Jörg Heitsch Gallery, Monachium, Niemcy
1996 – Dance on the Volcano, Steinbrecher Gallery, Brema, Niemcy
1996 – Kühn Gallery, Lilienthal, Niemcy
1994 – Apex Gallery, Getynga, Niemcy
1993 – Savannah Gallery of Modern African Art, Londyn, Wielka Brytania
1992 – La Trastienda del Arte, Madryd, Hiszpania
1991 – Art Association Wiligrad, Schloss Wiligrad, Lübstorf, Niemcy
1989 – From Sharpeville to Soweto, Übersee-Museum, Brema, Niemcy
1987 – Villa Ichon, Brema, Niemcy
1987 – Grünspan Gallery, Ottersberg, Niemcy
1981 – Art Centre, Akra, Ghana
1977 – Art Centre, Akra, Ghana
1976 – YMCA Hall, Akra, Ghana

Bibliografia:
Angela R. Perea, Owusu Ankomah: El arte debe mover el alma humana (wywiad)
Owusu-Ankomah, Marie Pittroff, Dr. Daniela Roth, Joachim Melchers, Owusu-Ankomah MOVEMENT TO THE MICROCRON, 2011
Hallie Ringle, Exploring Identity: The Art of El Anatsui and Kwesi Owusu-Ankomah, The University of North Carolina at Chapel Hill 2010

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

 

Jelili ATIKU

Even If I Wear Your Cloth_2Urodził się w 1968 roku w Ejigbo (Lagos), Nigeria. Ukończył studia artystyczne na Ahmadu Bello University w Zarii (1998) i University of Lagos (2006).

Artysta multimedialny i performer. Zajmuje się również rysunkiem, fotografią, rzeźbą, instalacjami wideo. W swoich pracach podejmuje problemy natury społecznej, politycznej, praw człowieka starając się aktywizować społeczeństwo nigeryjskie do odnowy i edukacji, poszerzania wiedzy i budowania świadomości ekologicznej, społecznej i politycznej. Atiku często wykorzystuje w swoich pracach kolor czerwony, który symbolizuje życie, cierpienie, zagrożenie i przemoc. Odwołuje się często do kolonialnej historii Nigerii, nawiązując do reżimu brytyjskiego, ale też do tradycji nigeryjskich ludów, tworząc hybrydyczne performance’y realizowane m.in. w Nigerii, Zimbabwe, Beninie, Japonii, Wielkiej Brytanii, Francji

Performance:

2013 – Mnemonic, I Biennale AFiRIperFOMA: Contemporary Performance/Live Art Festival in Africa, Harare, Zimbabwe
2013 – Isin’pari Baami (Araferaku Series #2), Ejigbo, Lagos, Nigeria
2013 – Biofeedback (Araferaku Series #1), Ejigbo, Lagos, Nigeria
2012 – Porondogo (The Feast Series #3), Freedom Park, Lagos, Nigeria
2012 – Where is Jelili Atiku?, Lagos
2012 – How Not to Dance Tchaikovsky Symphony (In The Red Series #15), Tiwani Contemporary, Londres
2012 – +++=+ (In The Red Series #14), Tate Modern, Londres
2012 – In (ut) Flöde, Trädgårdspark, Kulturcentrum, Jarna
2012 – Give Us This Day, Limbe
2012 – Abel’s Feast (The Feast Series #2), Cain’s Feast (The Feast Series #1), Yaoundé
2012 – Eleniyan (In The Red Series #13), Makerere University, Kampala
2012 – Isoro Ni Fesi (Occupy Nigeria #2), Centre For Contemporary Art, Lagos
2012 – Nigerian Fetish (Occupy Nigeria #1), Centre For Contemporary Art, Lagos
2011 – Red Carpet (In The Red Series #12), Cotonou, Benin
2011 – Rawson’s Boat (Campaign for Reparation of African Artifact Series #1), Freedom Park, Lagos
2011 – RED uctio AD AB surdum (In The Red Series #11), Lome
2011 – Red Flag (In The Red Series #10), Harare Gardens
2010 – NGA Bill…Kill Me The More, 12th Lagos Book and Art Festival, National Theatre, Lagos
2010 – Gbanjo…Mo Gbe De, Textile Labour Union House, Ogba, Ikeja, Lagos
2009 – Agbo Rago, Ejigbo Ram Market, Lagos, 11th Lagos Book and Art Festival, 2nd African Summit and Exhibition on Visual Art (ARESUVA), Abuja
2009 – Red Entangle (In The Red Series #08), Big Sight, Ariake, Tokyo
2008 – Red Mummy in Sabo (In The Red Series #02), Sabo Bus Stop, Yaba, Lagos
2008 – Red or White (In The Red Series #01), United Nations Information Centre, Ikoyi, Lagos
2008 – The Refugees, University of Lagos, Akoka, Lagos
2006 / 2007 – The Victim of Political Assassination, Ahmadu Bello University, Zaria
2006 – Lagos State House of Assembly, and Ejigbo Police Divisional Headquarters, Ejigbo, Lagos
2005 – Ewawo – The Nigerian Prisoner, Visual Arts Section, University of Lagos, Akoka Lagos
2004 – Shadows in the Dark, National Museum, Onikan, Lagos

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty >>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

Peju ALATISE

Peju Alatise | Sztuka AfrykiNigeryjska artystka multimedialna, rzeźbiarka (ur. 1975). W swoich pracach, w których wykorzystuje różne media (malarstwo, rzeźbę, ceramikę) podejmuje problem złożonej dynamiki płci, polityki i rasy we współczesnym społeczeństwie nigeryjskim przez różne media, odwoływanie się do kwestii korupcji rządu, nierówności społecznej. Sztuka w rozumieniu Alatise stanowi narzędzie służące do okrywania relacji władzy i społeczeństwa. Jej prace są korelacją tradycyjnej mitologii nigeryjskiego ludu Joruba i współczesnych mediów. Tworzy przestrzenne instalacje, w których struktura ciała wydobyta jest za pośrednictwem materii tkanin, malowanych blach i gipsu.

Wystawy:

2014 – 1:54 CONTEMPORARY AFRICAN ARTFAIR, Somerset House, Londyn
2014 – Casablanka Biennal, Essaouira
2013 – Wrapture: A Story of Cloth, Art Twenty-One, Lagos
2012 – Material Witness, Nike Art Gallery, Lagos

Bibliografia:

Moyo Okediji, Scarves of Rare Porcelain: Peju Alatise’s Fabric Architecture, Feminist Studies 2015,
Vol. 41, No. 1, p. 88-115

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>
Strona www artystki >>>

Biografie >>>

Miriam Syowia KYAMBI

Artystka multimedialna i performerka z Kenii, urodzona w 1979 roku. W 2002 roku ukończyła studia artystyczne na Fine Arts School of Art Institute of Chicago. Obecnie mieszka i tworzy w Kenii. Jest laureatką wielu prestiżowych nagród i stypendiów, w tym nagrody UNESCO Award for the Promotion of the Arts.

Jej prace były pokazywane na wielu międzynarodowych wystawach w Belgii, Finlandii, Kenia, Mali, Meksyku, RPA i Stanach Zjednoczonych Ameryki.

W swoich pracach łączy różne materie i media tworząc instalacje z wykorzystaniem m.in. gliny i tkanin. Bardzo istotne w jej twórczości wykorzystanie własnego ciała jako nośnika treści wizualnych w prowokacyjnych performance’ach. Zajmuje się także malarstwem i fotografią. W swoich pracach porusza problem percepcji i pamięci, bada, jak współczesne doświadczenia ludzkie wpływają na konstruowanie historii, budowanie obrazu przeszłości i teraźniejszości w kontekście kolonialnej historii, ale też tworzenia struktur społecznych, statusu rodziny, seksualności i miejsca kobiet we współczesnym społeczeństwie afrykańskim.

Wystawy indywidualne:

2014 – What’s Wrong Dear Jane, Performance, Kenya Art Fair, Sarit Centre, Nairobi
2014 – Between Us, The GoDown Arts Centre, Nairobi
2010- Fracture, The Kuovla Museum, Finlandia
2010 – Permiso: Excuse Me, Nairobi National Museum, Nairobi, Kenya, 2010
2008 – WoMen, Fraülein, Damsel & Me & Domestic Violence Installation Space, RaMOMA, Nairobi
2008 – Gender, Power & the Past, The Goethe Institut, Nairobi

oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>
Strona internetowa artystyki >>>

Biografie >>>