Wielka Brytania

Nathalie Mba BIKORO

tumblr_n4hdnncalO1sz5a5ao1_500Nathalie Anguezomo mba Bikoro, artystka multidyscyplinarna, urodziła się w 1985 roku we Francji, w rodzinie francusko-gabońskiej. Wczesne lata spędziła w Gabonie. Studiowała sztuki plastyczne i filozofię polityczną w Gabonie, Anglii i Berlinie. Ukończyła College Des Champs St. Etienne (1997), Akademię Sztuk Pięknych w Liberville (2003). W 2010 roku obroniła pracę doktorską na Greenwich University London. Studiowała także na Humboldt University Berlin Germany (2013). Jest laureatką wielu prestiżowych nagród, m.in.: Best Discovery Award, Cutlog New York (2013); Best Artist Fondation Blachere Award, Museum Dapper, Dak’Art Biennale (2012); Best Performance Artist National Finnish Arts Award w Finlancii (2011); Best Artist Award for Art Mental Health Awareness, Awarded by Mayor of Berkshire (2003).

Jej wieloaspektowe dzieła obejmują performance art, body art, instalacje audio-wizualne, literaturę. Stanowią one syntezę wspólnych dialogu społecznego w wieloetnicznych społeczeństwach, polityki międzynarodowej i globalnej kultury. Tworzy historie pozornie rozbieżne, bada kolonialną przeszłość. Mieszka i tworzy w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Brazylii i Gabonie.

Wystawy indywidualne:

2013 – The Brick Moon, Fondation Blachere, Apt Francja
2013 – Who Fell From The Sky/Africana: Recycling, Myth-Making, Alterity, Turf, Nowy Jork
2012 – Alice In Wonderland: The Middle Passage, Tiwani Contemporary, Londyn
2012 – The Yellow Crossing; The Peoples´Waltz” exhibition, Dak’Art OFF Biennale, Senegal
2011 – A Twist In The Ta(i)le, Savvy Contemporary, Berlin
2009 – The Squat Museum, National Museum Libreville, Gabon
2006 – Burying the Body, Galleria de Bella Artes de Pontevedra, Hiszpania
2005 – Encephalitis Lethargica, Stanley Picker Gallery, Kingston upon Thames, Wielka Brytania
2005 – Metamorphosis, Toilet Gallery, Kingston upon Thames, Wielka Brytania

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

John AKOMFRAH

pobranePisarz, reżyser, scenarzysta i teoretyk. Urodził się 4 maja 1957 roku w Ghanie. Do Wielkiej Brytanii wraz z rodzicami przeniósł się, gdy miał cztery lata. W 1982 roku ukończył Portsmouth Polytechnic. W tym samym roku zadebiutował jako reżyser Handsworth Songs, pierwszej dokumentalnej produkcji powołanego w 1985 roku kolektywu Black Audio Film Collective, którego był założycielem. Od roku 2001 do 2007 pełnił funkcję prezesa Brytyjskiego Instytutu Filmowego, a w latach 2003-2004 był prezesem brytyjskiej organizacji filmowej Film London. Akomfrah jest także nauczycielem akademickim w Massachusetts Institute of Technology, Brown University, New York University, Westminster University oraz na Princeton University. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród, a w 2008 roku został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego (OBE) za zasługi dla przemysłu filmowego. Na Biennale w Wenecji w 2015 roku zaprezentował film Vertigo Sea (2015). Mieszka i pracuje w Londynie.

Filmografia:
Handsworth Songs (1986); Testament (1988); Who Needs a Heart (1991); Seven Songs for Malcolm X (1993); The Last Angel of History (1996); Memory Room 451 (1996); Call of Mist (1998); Speak Like a Child (1998); Riot (1999); The Nine Muses (2010); Hauntologies (2012); The Stuart Hall Project (2013); The Unfinished Conversation (2013); The March (2013)

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

Grace NDIRITU

gracendiritu-640x603 (1)Kenijska artystka multimedialna, performerka, urodzona w 1976 roku. Wychowywała się w Wielkie Brytanii. Ukończyła  wzornictwo tekstylne na Winchester School of Art (1995-1998) oraz była rezydentką m.in. w De Ateliers w Amsterdamie (1998-2000), w Paryżu (2013), MACBA w Maroku (2014) i w ramach Galveston Artist Residency (GAR) w Teksasie (2014-2015). Uczestniczyła w kilkudziesięciu międzynarodowych wystawach zbiorowych, takich jak Dak’Art Biennale (2008),  Bamako Encounters (2011), Textiles, Kunst Schloss Untergröningen (KISS) w Niemczech (2012). Jest laureatką wielu nagród. Jej prace znajdują się w kolekcjach Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Ulrich Museum w Kansas i kolekcjach prywatnych, takich jak Walther Collection w Nowym Jorku i w Niemczech.

Artystka wykonuje śmiałe wideoarty w których sięga do motywów zaczerpniętych z tradycyjnych kultur afrykańskich, wykorzystując tradycyjne tkaniny. Za medium artystyczne służy jej także ciało. Ndiritu sama staje się nośnikiem treści swoich dzieł.

Wystawy indywidualne:
2016 – GRACE NDIRITU, Klowden Mann Gallery, Los Angeles
2015 – A RETURN TO NORMALCY, Reid Gallery, Glasgow School of Art
2015 – AQFM VOL. 5: Mindless Optimism, Paris Photo LA, Los Angeles
2015 – THE SECRET LIFE OF PLANTS: HEALING THE MUSEUM
(performance), Galveston Artist Residency Gallery, Texas
2014 – AQFM VOL. 4: Post-residencies/Expeditions, L’appartment 22, Rabat, Maroko
2014 – AQFM VOL. 2: Trash, La Ira De Dios, Buenos Aires, Argentyna
2014 – SPRING RITES: BIRTHING OF A NEW MUSEUM
(performance), Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa
2013 – FOR A SHAMANIC CINEMA (performance), Centre Pompidou, Paryż
2013 – WOMEN WHO RUNS WITH WOLVES (performance), Musee Chasse & Nature, Paryż
2011 – THE NIGHTINGALE, Oriel Mostyn Gallery, Wales, Wielka Brytania
2011 – GRACE NDIRITU, ICA Film/Video Survey, Londyn
2009 – MY BLOOD SELF, ArtProjx Presents, Prince Charles Cinema, Londyn
2007 – RESPONSIBLE TOURISM/STILL LIFE, Chisenhale Gallery, Londyn
2006 – STILL LIFE The Black Box, ARCO Art Fair, Madryt
2006 – UNTITLED RESISTANCE, Glynn Vivian Gallery, Swansea, Wales
2006 – GRACE NDIRITU, Vacio 9 Gallery, Madryt
2005 – TIME, Delfina Studios, Londyn
2005 – GRACE NDIRITU, 51st Venice Biennale, Ikon Gallery & Nuova Icona, Wenecja
2005 – THE NIGHTINGALE, Ikon Gallery Birmingham

Bibliografia:

Wattenberg Brendan, More Native than Tomorrow: Grace Ndiritu in Conversation with, Nka: Journal of Contemporary African Art, 2013, 32.1: 114-126
Ringle Hallie Ruth, Reconstructing the body: the textile forms of Peju Alatise and Grace Ndiritu (2013)
Wattenberg Brendan, More Native than Tomorrow: Grace Ndiritu in Conversation with Brendan Wattenberg, Nka Journal of Contemporary African Art, 2013.32: 114-127
Bagenal Caroline, Ravishing Beauty: The Aesthetics of Rape in Grace Ndiritu’s Video Desert Storm, Afterimage, 2011, 39.1/2: 63

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post