Wangechi Mutu

Warsztaty dla dorosłych #9

Już jutro opowiem o moich ulubionych współczesnych artystach afrykańskich, których twórczość wywołuje we mnie często wielkie emocje. Dlaczego? Ponieważ problemy, które poruszają w swoich dziełach często dotykają trudnych społecznie kwestii takich jak ochrona środowiska, krytyka polityki ekonomicznej prowadzonej przez rządy kierujące się bardziej żądzą pieniądza, niż dobrem wspólnym, życiem człowieka i jego zdrowiem. Takie działania często prowadzące do nadużyć władzy wobec społeczności lokalnych, stają się punktem wyjścia do mocnych w wyrazie i treści dzieł Kudzanai Chiruai czy Sammy’ego Baloji. Szczególne miejsce zajmuje sztuka kobiet, gdzie naczelnym elementem staje się ciało – te nadużywane, ukryte, a jednocześnie stanowiące istotę wielu filozofii afrykańskich, jako dające życie.W formie kolażu, defragmentacji kulturowego ciała dokonuje Wangechi Mutu i Marcia Kure. Kolejnym ważnym dla mnie aspektem jest hybrydyczność, i to nie tylko w znaczeniu międzykulturowym, jak w twórczości Yinki Shonibare, ale też w kontekście przekształceń form i łączenia gatunków, jak u Nandiphy Mntambo czy Nicholasa Hlobo. Nie zabraknie także opowieści o Pascale Marthine Tayou i Owusu Ankomahu.

O tych i o kilku innych artystach opowiem jutro na przedostatnim spotkaniu dla dorosłych ze współczesną sztuką afrykańską w ramach projektu AFRYKA | SZTUKA SPOŁECZNIE ZAANGAŻOWANA. Zapraszam o 18:00 do Domu Kultury! Bydgoskie (ul. Sienkiewicza 11).

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

56. Biennale w Wenecji | Afryka

Tegoroczne 56. Biennale w Wenecji było pierwszym w historii, podczas którego dyrektorem artystycznym został kurator pochodzenia afrykańskiego. Okuwui Ewenzor jest już dobrze znany w międzynarodowym środowisku sztuki współczesnej. Od 1997 roku prowadzi niezależne czasopismo NKA: Journal of Contemporary African Art, na łamach którego pisano o wielu interesujących artystach tworzących w Afryce, a także na emigracji. W 2003 roku Ewenzor został kuratorem salonu afrykańskiego na międzynarodowej wystawie Documenta 11 w Kassel, na której swoje prace zaprezentował między innymi Meschac Gaba, Pascale Marthine Tayou czy Yinka Shonibare.

Nie inaczej było w Wenecji. Nie trudno można było zauważyć, iż spośród 136 artystów z całego świata, aż 54 pochodziło z krajów Afryki. Wielu z nich związanych było z czasopismem NKA. było w jakiś sposób związanych z czasopismem NKA.

W Giardini, gdzie w przestrzeni ogrodowej rozlokowane są najstarsze pawilony wystawowe można było zobaczyć prace artystów mieszkających na stałe poza krajami swojego pochodzenia. W głównym pawilonie zlokalizowana została część głównej wystawy zatytułowanej All the World’s Future, której kuratorem był Okwui Enwezor. Szczególnie wyczekiwałam prac Wangechi Mutu, która zaprezentowała rzeźbę, wideoart i kolaż. Kilka jej prac prezentowanych było także w jednej z galerii na mieście. Jednak największe wrażenie wywarły na mnie dwie prace wideo autorstwa senegalskiej rzeźbiarki Fatou Kande Senghor, oraz Johna Akomfraha, gdzie motywem przewodnim była woda i ochrona środowiska. W jednej z sal prezentowano także prace Samsona Kambulu i Marlene  Dumas.

Kolejny dzień spędziłam w Arsenale, gdzie już od wejścia ogromne emocje wywołała we mnie instalacja Ibrahima Mahamy.  W głównej galerii można było zobaczyć także prace Karo Akpokiere, Samsona Kambulu, Sammy’ego Baloji, Joachima Schonfeldta, Barthelemy’a Toguo, Kay’a Hassana i intrygujące trony Goncalo Mabundy. Szczególnie ciekawy był pawilon południowoafrykański, gdzie można było zobaczyć wspaniałe „suknie” Nandiphy Mntambo. Pawilon Mozambiku zaprezentował dzieła malarskie i nowoczesną rzeźbę ludu Makonde oraz tradycyjne maski.

Poza głównymi wystawami w wielu weneckich galeriach i pałacach rozlokowane były pawilony krajowe i wystawy artystów. Niestety, w listopadzie część z nich była już zamknięta. W galeriach na mieście prezentowała się Angola i Zimbabwe, ale dzieła afrykańskich artystów prezent9owane były również na kilku wystawach.

Fotorelacja:

DSC02834 DSC02167 DSC02146 DSC02112 DSC02079 DSC02043 DSC02001 DSC01984 DSC01679 DSC01636 DSC01438 DSC01427 DSC01368 DSC01355 DSC00563 56. Biennale w Wenecji, fot. M. Theis

 

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

Wangechi MUTU

 

Wangechi-MutuWangechi Mutu urodziła się w 1972 roku w Nairobi (Kenia). Mieszka i pracuje w Nowym Jorku.Uprawia video art, tworzy instalacje i rzeźby. Jednak jest najbardziej znana z kolaży w których łączy rysunek (tusz, akwarela, akryl) z tradycyjnym stylem afrykańskim podejmując problem kobiecego ciała, tabu i statusu kobiet w społeczeństwach afrykańskich. Kształciła się w dziedzinie rzeźby na Yale University School of Art w New Haven (1996), na Cooper Union for the Advancement of the Arts and Science w Nowym Jorku (1991) oraz w United World College of the Atlantic w Wales w Wielkiej Brytanii. Jej prace wystawiane były m.in. na 56. Biennale w Wenecji (2015), Dak’art Bienniale (2014) oraz kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w Stanach Zjednoczonych, Hiszpanii, Francji, Australii, Austrii czy Kenii.

Jej dzieła podszyte ideologicznie stanowią rodzaj prowokacji politycznej, wchodzą w dyskusję z problemem globalizacji i statusu kobiet oraz przemocy wobec nich. Artystka podejmuje także problem wojny, nielegalnego handlu organami, epidemii (ebola, AIDS). Mutu sięgając do czasopism modowych, pornograficznych, krajobrazów drukowanych na łamach National Geographic tworząc kolażowe postaci kobiet neguje konstrukt czarnego kobiecego ciała („Le noble savage”). Pozostając w konwencji zachodniej estetyki sięga do elementów zaczerpniętych z kultur etnicznych Afryki, podkreślając jednak wymiar erotyczny/seksualny kulturowej płci postaci.

Wystawy indywidualne (wybór):

2014 – Nguva na Nyoka, Victoria Miro, Londyn
2013 – Wangechi Mutu: A Fantastic Journey, Nasher Museum of Art at Duke University, Durham; Brooklyn Museum of Art, Nowy Jork; Mary and Leigh Block Museum of Art, Northwestern University, Evanston; Museum of Contemporary Art Australia, Sydney, Australia; Leonard Pearlstein Gallery, Drexel University, Philadelphia
2012 – Susanne Vielmetter Los Angeles Projects, Los Angeles
2012 – This Undreamt Descent, Staatliche Kunsthalle Baden-Baden, Baden-Baden
2012 – Blackthrones, Gladstone Gallery, Bruksela; Muse d’art contemporain de Montral, Montreal
2011 – Il Capricorno, Wenecja
2010 – Hunt Bury Flee, Barbara Gladstone Gallery, Nowy Jork
2010 – Wangechi Mutu: My Dirty Little Heaven, Deutsche Guggenheim, Berlin; Wiels Museum, Bruksela
2010 – Wangechi Mutu: This You Call Civilization?, Art Gallery of Ontario / Muse des beaux-arts de lOntario, Kanda
2009 – Museum of Contemporary Art, San Diego
2008 – Wangechi Mutu: In Whose Image?, Kunsthalle Wien Project Space Karlsplatz, Wiedeń
2008 – Little Touched, Susanne Vielmetter Los Angeles Projects, Los Angeles
2008 – Yo.n.l, Victoia Miro Gallery, London, UK
2007 – Cleaning Earth, Franklin Artworks, Minneapolis
2007 – The Cinderella Curse, ACA Gallery, Woodruff Arts Center, Savannah College of Art and Design, Savannah
2006 – Sleeping Heads Lie, Power House, Memphis, TN
2006 – An Alien Eye and Other Killah Anthems, Sikkema Jenkins & Co., New York, NY
2006 – Exhuming Gluttony: a Lovers Requiem, Salon 94, New York, NY
2005 – The Chiefs Lairs A Holy Mess, The San Francisco Museum of Modern Art, San Francisco, CA, curated by Tara McDowell
2005 – Wangechi Mutu – Amazing Grace, Miami Art Museum, curated by Peter Boswell, Miami, FL
problematica, Susanne Vielmetter Los Angeles Projects
2004 – Hangin in Texas, Art Pace, San Antonio, TX
2003 – Pagan Poetry, Susanne Vielmetter Los Angeles Projects, Los Angeles, CA
2002 – Creatures, Jamaica Center for the Arts and Learning, Queens, New York, NY

Bibliografia:

Brielmaier Isolde, Wangechi Mutu: A Shady Promise, Bologna: Damiani (2008)
Keith Naima J., WANGECHI MUTU: “problematica”, Nka Journal of Contemporary African Art, 2007: 132-133.
Moos David, Wangechi Mutu: this you call civilization?, Art Gallery of Ontario, 2010
Murray Soraya, Africaine: Candice Breitz Wangechi Mutu Tracey Rose Fatimah Tuggar, Nka Journal of Contemporary African Art, 2002: 88-93
Smith Nicole R., Wangechi Mutu: Feminist Collage and the Cyborg, (2009)
Tschida Anne, Fantastic Journey: Wangechi Mutu at Museum of Contemporary Art North Miami, The Miami Herald, 2014.05.23
Young Allison, Critics Pick: Wangechi Mutu, ArtForum, 2014.11.20
„We categorize what we’re afraid of” An encounter with Wangechi Mutu

 

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post