Valerie Oka

Akcja: kolacja! czyli warsztaty dla dorosłych #8

W ostatni piątek w Domu Kultury na Bydgoskim Przedmieściu odbyły się warsztaty poświęcone konsumpcjonizmowi, ale ich formuła była nieco odmienna od poprzednich spotkań. Inspiracją i punktem wyjścia stał się performance francusko-iworiańskiej artystki Valerii Oke zatytułowany In her precence, która zapraszając dwanaścioro swoich przyjaciół na kolację, opowiadała o problemach relacji międzyludzkich, seksualności, miłości. Przy okazji sięgnęłam również do twórczości ghańskiego artysty El Anatsui’ego, Moffata Takadiwie z Zimbabwe i Kenijczyka Cyrusa Kabiru.

Pierwsza z kilku zorganizowanych przez Valerię Oke kolacji miała miejsce w 2004 roku w przestrzeni wystawy jej prac na Africaliach w Brukselii. Podobne „kolacje” odbyły się również w ramach NIROX Project w Republice Południowej Afryki (2011),  w Galerie Kajazoma (2007, 2011) i Galerie le LAB (2005) w Abidżanie na Wybrzeżu Kości Słoniowej. Zaproszeni goście zostali postawieni przed zadaniem opisania swoich emocji w artystycznej formie, Valerie Oka przygotowała dla nich bowiem „podkładki” z rysunkiem talerza i sztućców, które uczestnicy mieli w dowolny sposób ozdobić resztkami pozostałymi z kolacji. Ich dzieła, a także całą kolację artystka udokumentowała na fotografiach i w formie tableau z opisami, na których zamieściła także rysunki swoich gości. Ekspresyjne prace zatytułowała Lived emotion. Stawiając uczestników w roli artystów, Valeria Oka ujawniła własną artystyczną intymność. Sfotografowane przez nią stoły pozostawione po spotkaniach, pełne pustych talerzy, butelek i kieliszków z niedopitym winem, stanowią jednocześnie metaforę ludzkiej obecności i relacji międzyludzkiej, budując narrację ich współistnienia w przestrzeni wykreowanej przez artystkę. W 2015 roku w brukselskiej galerii Wiels Oka prezentowała performance w ramach wystawy „Body Talk” uzupełniając działania o neonową instalację „Tu Crois parce que vraiment que je suis noire je baise mieux?” (2015), która była punktem wyjścia do rozmów o seksualności i kobiecości.

By wydobyć jak najwięcej emocji przygotowałam dla uczestników „Akcji: kolacja!” kilka potraw pochodzących z regionu Afryki Zachodniej, wykonanych ze składników, które otrzymałam w przesyłce od przyjaciół z Akry, za co serdecznie im dziękuję. Tak więc były dania (wszystkie wegetariańskie) na bazie mleka kokosowego, z bananów, manioku, a królowały orzeszki ziemne. Były kwadu nenkate, czyli smażone banany z sosem orzeszkowym na ostro, maafe, gęsta orzechowa pikantna zupa, kilka sosów, których smaki odtworzyłam nieco z pamięci, a do tego sorgo, czyli afrykańska kukurydza oraz pieczone babeczki z manioku z przyprawami, przywiezionymi z moich ostatnich podróży. A na deser – owoce z sosem orzechowo-waniliowo-cynamonowym – wanilia była oczywiście prosto z Madagaskaru. Jak tylko znajdę chwilę, zamieszczę na blogu kilka przepisów (na prośbę uczestników kolacji :). Udało się nam odtworzyć dzieło sztuki, ale atmosfera z była niepowtarzalna i radosna.

* Valerie Oka mieszka i pracuje w Abidżanie, na Wybrzeżu Kości Słoniowej. Studiowała w Ecole Superieure d’Art sGraphique i ukończył w 1990. Brała udział w wielu wystawach w całej Afryce, jak i na arenie międzynarodowej. Więcej na jej temat w dziale BIOGRAFIE, a prace Valerii Oka można zobaczyć w kolekcji na PINTERESTE.

Fotorelacja (aparat chyba powoli dogorywa, więc przepraszam za jakość):

DSC03782 DSC03781 DSC03780 DSC03779 DSC03778 DSC03777 DSC03776 DSC03769 DSC03770 DSC03771 DSC03772 DSC03773 DSC03774 DSC03775 DSC03768 DSC03767 DSC03766 DSC03765 DSC03763 DSC03762 DSC03760 DSC03759 DSC01098

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

Warsztaty dla dorosłych #5

3283362079W ramach spotkania poświęconego sztuce kobiet (Sztuka w świecie podziałów cz. I: Sztuka kobiet)  rozmawialiśmy o różnych aspektach kobiecości w społeczeństwach afrykańskich, tradycyjnego podziału ról i jego trwałości w społeczeństwach współczesnych. Zastanawialiśmy się nad obecnością i miejscem kobiet-artystek w afrykańskim świecie sztuki, tematów, które podejmują i środków wyrazu artystycznego, jakie stosują w swoich dziełach, działaniach performatywnych i instalacjach.

Już pod koniec lat sześćdziesiątych kilka artystek wystawiało swoje dzieła na wystawach międzynarodowych w Europie i Stanach Zjednoczonych, jak na przykład południowoafrykańska artystka Esther Mahlangu. W kolejnej dekadzie tworzyły m.in. Sokari Douglas Camp czy Naomi Wanjiku Gakunga, które sięgają do materiałów tradycyjnie zastrzeżonych dla mężczyzn, tworząc instalacje i rzeźby z metalu. Szczególnie ciekawie prezentuje się twórczość kobieca w technice kolażu, w której artystki takie jak Wangechu Mutu, Anne Mwiti czy Marcia Kure dokonują dekonstrukcji kobiecego ciała. Ciało jest również artystycznym medium w twórczości Grace Ndiritu, Tracey Rose, a także Fatou Kande Senghor, której twórczość odkryłam dopiero na tegorocznym 56. Biennale w Wenecji. Zaś na początku roku w Brukseli miała miejsce wystawa Body Talk, na której swoje dzieła zaprezentowały Zoulikha Boudellah, Marcia Kure, Miriam Syowia Kyambi, Valerie Oka, Tracey Rose i Billie Zangewa, których twórczość jest mocno osadzona w nurcie kobietyzmu/feminizmu. Wszystkie z artystek podejmują w swoich pracach problemu statusu kobiet, tradycyjnego podziału ról, przemocy, nierówności płciowej. Świat afrykańskich środowisk lesbijskich ujawnia południowoamerykańska fotografka Zenele Muholi.

PREZENTACJA #5

WARSZTATY>>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

Valérie OKA


Valerie OkaUrodziła się w 1
967 roku w Abidżanie na Wybrzeżu Kości Słoniowej w rodzinie iworiańsko-francuskiej (ojciec z Wybrzeża Kości Słoniowej). Wychowała się we Francji. Ukończyła École Supérieure d’Arts Graphiques, Paryżu (1990). Następnie pracowała jako profesor sztuki współczesnej w Institut National Superieur des Arts et de l’Action Culturelle w Abidżanie na Wybrzeżu Kości Słoniowej, a także pełniła funkcję dyrektora ds. komunikacji, kultury i sztuki w Zuloga Group w Pekinie.

Valerii Oka sięga do różnych mediów i dyscyplin artystycznych od grafiki i rysunku, prace medialne, instalacje po performance. Bada relacje międzyludzkie, podejmuje problem intymności, seksualności, emocji i pragnienia (m.in. w performance In her, 2004-2015). Jej prace pokazywane były na wielu wystawach międzynarodowych m.in. na Africaliach w Brukseli (2004) na Dak’Art Festival (2000, 2006). Otrzymała liczne nagrody takie, jak The Best Contemporary Artist from the Union de Journalistes Culturels de Côte d’Ivoire (2006) i Grand Prix  YEHE Foundation, Wybrzeża Kości Słoniowej (2003).

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post