kolonializm

Sammy BALOJI

10758Sammy Baloji urodził się 29 grudnia 1978 roku w Lubumbashi, w prowincji Katanga w Demokratycznej Republice Konga. Studiował informatykę i komunikację na Uniwersytecie w Lubumbashi (2000-2005), a następnie w Ecole Supérieure des Arts Décoratifs w Strasburgu (2005). Jest laureatem licznych nagród i wyróżnień: Rolex Mentor and Protégé Arts Initiative with Mentor Olafur  Eliasson (2014);  The Spiegel prize, Patrick De Spiegelaere Fundation (2012); Prince Claus Award (2007) czy Prix Afrique en créations, Travail de création du jeune photographe and Prix pour l’image, Fondation Jean-Paul  i Blachère. African Photography Biennial in Bamako, Mali w 2007 roku. Jego prace znajdują się w kolekcjach m.in.: Smithsonian National Museum of African Art w Waszyngtonie, Minneapolis Institute of Art,Virginia Museum of Fine Art, Richmond, Tropenmuseum w Amsterdamie, Musée du Quai Branly, Centre national des Arts Plastiques w Paryżu, The Walther Collection w Ulm. Pracuje w Lubumbashi i Brukseli.

Na studiach rozpoczął swoją przygodę z fotografią, podejmując w nich problem kolonialnej przeszłości, handlu niewolnikami, wyzysku surowcowego czasów króla Leopolda i współcześnie, upadku kraju po procesie dekolonizacji i dominującej roli Chin wobec gospodarki Konga. Baloji zestawia realistyczne współczesne pejzaże przedstawiające kongijskie kopalnie z postaciami niewolników zaczerpniętych z dziewiętnastowiecznej fotografii etnograficznej i wydobytej z archiwów belgijskiej administracji kolonialnej tworząc rodzaj fotograficznego kolażu, na którym dokonuje zderzenia dwóch rzeczywistości – teraźniejszości i kolonialnej przeszłości. Jego fotografie o ogromnej sile wyrazu przesycone są treścią, w której artysta mierzy się z kwestą pamięci zbiorowej, historią społeczną i polityką.

Wystawy (wybór):

2015 – All the world’s futures, 56. Biennale w Wenecji i Pawilon Belgijski
2014 – The Divine Comedy. Heaven, Hell, Purgatory revisited by Contemporary African Artists, MMK, Frankfurt
2010 – The Beautiful Time in Katanga, Museum for African Art w Nowym Jorku i Smithsonian Museum,Waszyngton (2012)
2010 – Mémoire, Dilston Grove, with Autograph ABP, Londres, royaume Uni
2007 – Les Rencontres de Bamako Photoquai, Musée du Quai Branly, Paryż

Bibliografia:

Bogumil Jewsiewicki. The Beautiful Time in Lubumbashi: Photography by Sammy Baloji, Museum for African Art, New York. 2010
http://aad-fund.org/artistes/sammy-baloji/
Sammy Baloji Par N’Goné Fall Journal de l’exposition No Limit 2 : Sammy Baloji, Mohamed El baz, James Webb, 11 avril-28 septembre 2013

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

Jelili ATIKU

Even If I Wear Your Cloth_2Urodził się w 1968 roku w Ejigbo (Lagos), Nigeria. Ukończył studia artystyczne na Ahmadu Bello University w Zarii (1998) i University of Lagos (2006).

Artysta multimedialny i performer. Zajmuje się również rysunkiem, fotografią, rzeźbą, instalacjami wideo. W swoich pracach podejmuje problemy natury społecznej, politycznej, praw człowieka starając się aktywizować społeczeństwo nigeryjskie do odnowy i edukacji, poszerzania wiedzy i budowania świadomości ekologicznej, społecznej i politycznej. Atiku często wykorzystuje w swoich pracach kolor czerwony, który symbolizuje życie, cierpienie, zagrożenie i przemoc. Odwołuje się często do kolonialnej historii Nigerii, nawiązując do reżimu brytyjskiego, ale też do tradycji nigeryjskich ludów, tworząc hybrydyczne performance’y realizowane m.in. w Nigerii, Zimbabwe, Beninie, Japonii, Wielkiej Brytanii, Francji

Performance:

2013 – Mnemonic, I Biennale AFiRIperFOMA: Contemporary Performance/Live Art Festival in Africa, Harare, Zimbabwe
2013 – Isin’pari Baami (Araferaku Series #2), Ejigbo, Lagos, Nigeria
2013 – Biofeedback (Araferaku Series #1), Ejigbo, Lagos, Nigeria
2012 – Porondogo (The Feast Series #3), Freedom Park, Lagos, Nigeria
2012 – Where is Jelili Atiku?, Lagos
2012 – How Not to Dance Tchaikovsky Symphony (In The Red Series #15), Tiwani Contemporary, Londres
2012 – +++=+ (In The Red Series #14), Tate Modern, Londres
2012 – In (ut) Flöde, Trädgårdspark, Kulturcentrum, Jarna
2012 – Give Us This Day, Limbe
2012 – Abel’s Feast (The Feast Series #2), Cain’s Feast (The Feast Series #1), Yaoundé
2012 – Eleniyan (In The Red Series #13), Makerere University, Kampala
2012 – Isoro Ni Fesi (Occupy Nigeria #2), Centre For Contemporary Art, Lagos
2012 – Nigerian Fetish (Occupy Nigeria #1), Centre For Contemporary Art, Lagos
2011 – Red Carpet (In The Red Series #12), Cotonou, Benin
2011 – Rawson’s Boat (Campaign for Reparation of African Artifact Series #1), Freedom Park, Lagos
2011 – RED uctio AD AB surdum (In The Red Series #11), Lome
2011 – Red Flag (In The Red Series #10), Harare Gardens
2010 – NGA Bill…Kill Me The More, 12th Lagos Book and Art Festival, National Theatre, Lagos
2010 – Gbanjo…Mo Gbe De, Textile Labour Union House, Ogba, Ikeja, Lagos
2009 – Agbo Rago, Ejigbo Ram Market, Lagos, 11th Lagos Book and Art Festival, 2nd African Summit and Exhibition on Visual Art (ARESUVA), Abuja
2009 – Red Entangle (In The Red Series #08), Big Sight, Ariake, Tokyo
2008 – Red Mummy in Sabo (In The Red Series #02), Sabo Bus Stop, Yaba, Lagos
2008 – Red or White (In The Red Series #01), United Nations Information Centre, Ikoyi, Lagos
2008 – The Refugees, University of Lagos, Akoka, Lagos
2006 / 2007 – The Victim of Political Assassination, Ahmadu Bello University, Zaria
2006 – Lagos State House of Assembly, and Ejigbo Police Divisional Headquarters, Ejigbo, Lagos
2005 – Ewawo – The Nigerian Prisoner, Visual Arts Section, University of Lagos, Akoka Lagos
2004 – Shadows in the Dark, National Museum, Onikan, Lagos

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty >>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

Tracey ROSE

15421_traceyrosePołudniowoafrykańska artystka multimedialna, performerka, twórczyni instalacji i feministka. Urodziła się w 1974 roku Durbanie, obecnie mieszka i pracuje w Johannesburgu. Rose znana jest najbardziej z odważnych prowokacyjnych spektakli narracyjnych, instalacji wideo i fotografii. Konfrontuje politykę tożsamości, w tym kwestie seksualne, problem ciała, rasy i płci. Poruszane przez nią tematy przekazują jej wielokulturowe pochodzenie i doświadczenie dorastania jako osoba rasy mieszanej w RPA. W swojej twórczości łączy kulturę popularną z pojęciami socjologii w celu wywołania silnego odbioru emocjonalnego, ilustrując w ten sposób różnice krajobrazu politycznego i społecznego w RPA.

Studiowała na University of the Witwatersrand w Johannesburgu (1996). Uczestniczyła w licznych rezydenturach artystycznych w RPA, USA i w Europie. Jej prace były prezentowane na wielu wystawach międzynarodowych, m.in. na Biennale w Wenecji (2001).

Wystawy indywidualne:

2014 – (x), Reina Sofía Museum, Madryt
2011 – Waiting for God, Bildmuseet, Umeå University, Szwecja
2011 – Rose O’Grady (z Lorraine O’Grady), Goodman Gallery Johannesburg, Johannesburg, RPA
2011 – Waiting for God, Johannesburg Art Gallery, Johannesburg, RPA
2009 – Raison d’être, Espace doual´art, Douala, Benin
2008 – The Cockpit, MC Kunst, Los Angeles, USA
2008 – Plantation Lullabies, Goodman Gallery, Johannesburg, RPA
2007 – Tracey Rose, The Project, New York City, Nowy Jork
2006 – ¿Le molesta que dé de pecho aqui?, Polvo, Chicago, USA
2006 – Imperfect Performance: A tale in two states, Moderna Museet, Sztockholm
2004 – The Thieveing Fuck and the Intagalactic Lay, Goodman Gallery, Johannesburg
2004 – Lucie’s Fur, The Project, Nowy Jork, USA
2003 – Ciao Bella, Gallery in the Round, Grahamstown, RPA
2002 – TKO, Yvon Lambert Le Studio, Paryż
2002 – The Project, Nowy Jork, USA
2002 – Ciao Bella, Goodman Gallery, Johannesburg, RPA
2001 – La Panaderia (z Uri Tzaig), Mexico City, Meksyk
2000 – 00.1 TKO, ArtPace, San Antonio, Teksas, USA
2000 – Goodman Gallery, Johannesburg, RPA

Bibliografia:

Tracey Rose: Fresh, ed. Kellie Jones and Emma Bedford, South African National Gallery, 2003
Emma Bedford, Tracey Rose in 10 years 100 artists: art in a democratic South Africa, ed. Sophie Perryer, Struik 2004
Jones, Kellie, Tracey Rose: Postapartheid Playground, Nka: Journal of Contemporary African Art 2004, No. 19, p. 26-31
Tracey Murinik, Tracey Rose: plasticienne, Les Carnets de la création, Carnets de la création: Afrique du sud, Éditions de l’Oeil, Paris, 2005

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>
Biografie >>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post