Kenia

Naomi WANJIKU GAKUNGA

920x920Urodziła się w 1960 roku w Kenii i dorastała wśród ludu Kikuju. Studiowała projektowanie i sztuki piękne na University of Nairobi w Kenii (1985) oraz na University of California w Los Angeles (1992). Obecnie mieszka i pracuje w San Antonio w Teksasie. Jest laureatką wielu nagród (m.in.: Sustainable Arts Foundation Spring Award, 2012; San Antonio Artpace Travel Award 2010; Fiber Arts of San Antonio, Innovative Use of Material Award, 2010; The Hilton International Award, 1991), a jej prace znajdują się w kolekcjach w Stanach Zjednoczonych, Kenii i w Europie. Wystawiała prace na zbiorowych wystawach o randze międzynarodowej, m.in. na 1:54 Contemporary Art Fair w Londynie (2015, 2014), London International Quilt Festival (2013).

Tworzy instalacje-rzeźby przypominające tkaniny, ale wykonuje je z blachy ocynkowanej, która jest wszechobecna w Kenii jako poszycie dachów i konstrukcja domów. Z dachów takich zbierana była woda deszczowa, co powodowało korozję materiału. Artystka odtwarza naturalne niszczenie metalu w swoich dziełach, czasami stosując barwniki, uzyskując w ten sposób bardziej złożone efekty. Jej prace odzwierciedlają kruchość i delikatność metalu poddanego działaniu wody. Splot drutów odzwierciedla ponadto tradycyjne techniki Kikuju wyplatania koszy z włókien roślinnych oraz wyplatania tradycyjnych tkanin i mat. Artystka wyplata „maty” za pomocą szydełka.

Wystawy indywidualne:

2013 – Southwest School of Art, San Antonio, USA
2013 – Ituika-Transformation, October Gallery, Londyn
2013 – Abu Dhabi Art Fair, Abu Dhabi
2013 – XIV Międzynarodowe Triennale Tkaniny, Łódź
2013 – Altered Book, Hill Country Art Foundation, Kerrville, USA
2012 – Metropolitan Museum, Tokyo Japonia
2012 – Ste Marie-aux Mines, Alsace, Francja
2012 – 11th Quilt Nihon Exhibition, Nakamura-key, Nagoya-City, Aichi, Japonia
2012 – The 18th European Patchwork Meeting, Rio Patchwork Design, Rio de Janeiro, Brazylia
2012 – Women are the Fabric, United Nations Visitor’s Center
2011 – Women, Peace and Security Challenge, Palais des Nations Geneva, Szwajcaria
2011 – Confluence – Surface Design Show, Minneapolis,, USA
2011 – Softer Side of Things, Kerrville Arts Center, Kerrville, USA
2011 – Fiber Artists of San Antonio Annual Show, Gallery Nord, San Antonio, USA
2010 – Wichita Falls Museum of Art, Wichita Falls, USA
2010 – Fiber Twenty Ten, Foundry Art Center St Charles, USA
2010 – The Artful Table, Craft Alliance, St Louis, USA
2010 – Pushing the Limit @ Artspace, Richmond, USA
2010 – Inside Out- Fiber Art for the Human Form, Joan Mondale Gallery, Minneapolis, USA
2010 – Triennial Global Intrigue II, Museum of Decorative Arts and Design, Ryga, Litwa
2010 – The Art of Transformation, University of Texas, San Antonio, San Antonio, USA
2010 – Interpretations, Visions Art Quilt Gallery San Diego, USA
2009 – Foto-Fiber-Fabulous, Fiber Artspace, San Antonio, USA
2009 – Light Fantastic, Main Street Gallery, Groton, Nowy Jork, USA
2009 – Nothing New- Fiber Art From Recycled Material, Joan Mondale Gallery, Minneapolis, USA
2009 – Surface Matters, Surface Design Association Members’ Exhibition, Kansas City Art Institute, Kansas City, USA

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

 

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

Wangechi MUTU

 

Wangechi-MutuWangechi Mutu urodziła się w 1972 roku w Nairobi (Kenia). Mieszka i pracuje w Nowym Jorku.Uprawia video art, tworzy instalacje i rzeźby. Jednak jest najbardziej znana z kolaży w których łączy rysunek (tusz, akwarela, akryl) z tradycyjnym stylem afrykańskim podejmując problem kobiecego ciała, tabu i statusu kobiet w społeczeństwach afrykańskich. Kształciła się w dziedzinie rzeźby na Yale University School of Art w New Haven (1996), na Cooper Union for the Advancement of the Arts and Science w Nowym Jorku (1991) oraz w United World College of the Atlantic w Wales w Wielkiej Brytanii. Jej prace wystawiane były m.in. na 56. Biennale w Wenecji (2015), Dak’art Bienniale (2014) oraz kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w Stanach Zjednoczonych, Hiszpanii, Francji, Australii, Austrii czy Kenii.

Jej dzieła podszyte ideologicznie stanowią rodzaj prowokacji politycznej, wchodzą w dyskusję z problemem globalizacji i statusu kobiet oraz przemocy wobec nich. Artystka podejmuje także problem wojny, nielegalnego handlu organami, epidemii (ebola, AIDS). Mutu sięgając do czasopism modowych, pornograficznych, krajobrazów drukowanych na łamach National Geographic tworząc kolażowe postaci kobiet neguje konstrukt czarnego kobiecego ciała („Le noble savage”). Pozostając w konwencji zachodniej estetyki sięga do elementów zaczerpniętych z kultur etnicznych Afryki, podkreślając jednak wymiar erotyczny/seksualny kulturowej płci postaci.

Wystawy indywidualne (wybór):

2014 – Nguva na Nyoka, Victoria Miro, Londyn
2013 – Wangechi Mutu: A Fantastic Journey, Nasher Museum of Art at Duke University, Durham; Brooklyn Museum of Art, Nowy Jork; Mary and Leigh Block Museum of Art, Northwestern University, Evanston; Museum of Contemporary Art Australia, Sydney, Australia; Leonard Pearlstein Gallery, Drexel University, Philadelphia
2012 – Susanne Vielmetter Los Angeles Projects, Los Angeles
2012 – This Undreamt Descent, Staatliche Kunsthalle Baden-Baden, Baden-Baden
2012 – Blackthrones, Gladstone Gallery, Bruksela; Muse d’art contemporain de Montral, Montreal
2011 – Il Capricorno, Wenecja
2010 – Hunt Bury Flee, Barbara Gladstone Gallery, Nowy Jork
2010 – Wangechi Mutu: My Dirty Little Heaven, Deutsche Guggenheim, Berlin; Wiels Museum, Bruksela
2010 – Wangechi Mutu: This You Call Civilization?, Art Gallery of Ontario / Muse des beaux-arts de lOntario, Kanda
2009 – Museum of Contemporary Art, San Diego
2008 – Wangechi Mutu: In Whose Image?, Kunsthalle Wien Project Space Karlsplatz, Wiedeń
2008 – Little Touched, Susanne Vielmetter Los Angeles Projects, Los Angeles
2008 – Yo.n.l, Victoia Miro Gallery, London, UK
2007 – Cleaning Earth, Franklin Artworks, Minneapolis
2007 – The Cinderella Curse, ACA Gallery, Woodruff Arts Center, Savannah College of Art and Design, Savannah
2006 – Sleeping Heads Lie, Power House, Memphis, TN
2006 – An Alien Eye and Other Killah Anthems, Sikkema Jenkins & Co., New York, NY
2006 – Exhuming Gluttony: a Lovers Requiem, Salon 94, New York, NY
2005 – The Chiefs Lairs A Holy Mess, The San Francisco Museum of Modern Art, San Francisco, CA, curated by Tara McDowell
2005 – Wangechi Mutu – Amazing Grace, Miami Art Museum, curated by Peter Boswell, Miami, FL
problematica, Susanne Vielmetter Los Angeles Projects
2004 – Hangin in Texas, Art Pace, San Antonio, TX
2003 – Pagan Poetry, Susanne Vielmetter Los Angeles Projects, Los Angeles, CA
2002 – Creatures, Jamaica Center for the Arts and Learning, Queens, New York, NY

Bibliografia:

Brielmaier Isolde, Wangechi Mutu: A Shady Promise, Bologna: Damiani (2008)
Keith Naima J., WANGECHI MUTU: “problematica”, Nka Journal of Contemporary African Art, 2007: 132-133.
Moos David, Wangechi Mutu: this you call civilization?, Art Gallery of Ontario, 2010
Murray Soraya, Africaine: Candice Breitz Wangechi Mutu Tracey Rose Fatimah Tuggar, Nka Journal of Contemporary African Art, 2002: 88-93
Smith Nicole R., Wangechi Mutu: Feminist Collage and the Cyborg, (2009)
Tschida Anne, Fantastic Journey: Wangechi Mutu at Museum of Contemporary Art North Miami, The Miami Herald, 2014.05.23
Young Allison, Critics Pick: Wangechi Mutu, ArtForum, 2014.11.20
„We categorize what we’re afraid of” An encounter with Wangechi Mutu

 

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

Grace NDIRITU

gracendiritu-640x603 (1)Kenijska artystka multimedialna, performerka, urodzona w 1976 roku. Wychowywała się w Wielkie Brytanii. Ukończyła  wzornictwo tekstylne na Winchester School of Art (1995-1998) oraz była rezydentką m.in. w De Ateliers w Amsterdamie (1998-2000), w Paryżu (2013), MACBA w Maroku (2014) i w ramach Galveston Artist Residency (GAR) w Teksasie (2014-2015). Uczestniczyła w kilkudziesięciu międzynarodowych wystawach zbiorowych, takich jak Dak’Art Biennale (2008),  Bamako Encounters (2011), Textiles, Kunst Schloss Untergröningen (KISS) w Niemczech (2012). Jest laureatką wielu nagród. Jej prace znajdują się w kolekcjach Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Ulrich Museum w Kansas i kolekcjach prywatnych, takich jak Walther Collection w Nowym Jorku i w Niemczech.

Artystka wykonuje śmiałe wideoarty w których sięga do motywów zaczerpniętych z tradycyjnych kultur afrykańskich, wykorzystując tradycyjne tkaniny. Za medium artystyczne służy jej także ciało. Ndiritu sama staje się nośnikiem treści swoich dzieł.

Wystawy indywidualne:
2016 – GRACE NDIRITU, Klowden Mann Gallery, Los Angeles
2015 – A RETURN TO NORMALCY, Reid Gallery, Glasgow School of Art
2015 – AQFM VOL. 5: Mindless Optimism, Paris Photo LA, Los Angeles
2015 – THE SECRET LIFE OF PLANTS: HEALING THE MUSEUM
(performance), Galveston Artist Residency Gallery, Texas
2014 – AQFM VOL. 4: Post-residencies/Expeditions, L’appartment 22, Rabat, Maroko
2014 – AQFM VOL. 2: Trash, La Ira De Dios, Buenos Aires, Argentyna
2014 – SPRING RITES: BIRTHING OF A NEW MUSEUM
(performance), Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa
2013 – FOR A SHAMANIC CINEMA (performance), Centre Pompidou, Paryż
2013 – WOMEN WHO RUNS WITH WOLVES (performance), Musee Chasse & Nature, Paryż
2011 – THE NIGHTINGALE, Oriel Mostyn Gallery, Wales, Wielka Brytania
2011 – GRACE NDIRITU, ICA Film/Video Survey, Londyn
2009 – MY BLOOD SELF, ArtProjx Presents, Prince Charles Cinema, Londyn
2007 – RESPONSIBLE TOURISM/STILL LIFE, Chisenhale Gallery, Londyn
2006 – STILL LIFE The Black Box, ARCO Art Fair, Madryt
2006 – UNTITLED RESISTANCE, Glynn Vivian Gallery, Swansea, Wales
2006 – GRACE NDIRITU, Vacio 9 Gallery, Madryt
2005 – TIME, Delfina Studios, Londyn
2005 – GRACE NDIRITU, 51st Venice Biennale, Ikon Gallery & Nuova Icona, Wenecja
2005 – THE NIGHTINGALE, Ikon Gallery Birmingham

Bibliografia:

Wattenberg Brendan, More Native than Tomorrow: Grace Ndiritu in Conversation with, Nka: Journal of Contemporary African Art, 2013, 32.1: 114-126
Ringle Hallie Ruth, Reconstructing the body: the textile forms of Peju Alatise and Grace Ndiritu (2013)
Wattenberg Brendan, More Native than Tomorrow: Grace Ndiritu in Conversation with Brendan Wattenberg, Nka Journal of Contemporary African Art, 2013.32: 114-127
Bagenal Caroline, Ravishing Beauty: The Aesthetics of Rape in Grace Ndiritu’s Video Desert Storm, Afterimage, 2011, 39.1/2: 63

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post