Grace Ndiritu

Warsztaty dla dorosłych #5

3283362079W ramach spotkania poświęconego sztuce kobiet (Sztuka w świecie podziałów cz. I: Sztuka kobiet)  rozmawialiśmy o różnych aspektach kobiecości w społeczeństwach afrykańskich, tradycyjnego podziału ról i jego trwałości w społeczeństwach współczesnych. Zastanawialiśmy się nad obecnością i miejscem kobiet-artystek w afrykańskim świecie sztuki, tematów, które podejmują i środków wyrazu artystycznego, jakie stosują w swoich dziełach, działaniach performatywnych i instalacjach.

Już pod koniec lat sześćdziesiątych kilka artystek wystawiało swoje dzieła na wystawach międzynarodowych w Europie i Stanach Zjednoczonych, jak na przykład południowoafrykańska artystka Esther Mahlangu. W kolejnej dekadzie tworzyły m.in. Sokari Douglas Camp czy Naomi Wanjiku Gakunga, które sięgają do materiałów tradycyjnie zastrzeżonych dla mężczyzn, tworząc instalacje i rzeźby z metalu. Szczególnie ciekawie prezentuje się twórczość kobieca w technice kolażu, w której artystki takie jak Wangechu Mutu, Anne Mwiti czy Marcia Kure dokonują dekonstrukcji kobiecego ciała. Ciało jest również artystycznym medium w twórczości Grace Ndiritu, Tracey Rose, a także Fatou Kande Senghor, której twórczość odkryłam dopiero na tegorocznym 56. Biennale w Wenecji. Zaś na początku roku w Brukseli miała miejsce wystawa Body Talk, na której swoje dzieła zaprezentowały Zoulikha Boudellah, Marcia Kure, Miriam Syowia Kyambi, Valerie Oka, Tracey Rose i Billie Zangewa, których twórczość jest mocno osadzona w nurcie kobietyzmu/feminizmu. Wszystkie z artystek podejmują w swoich pracach problemu statusu kobiet, tradycyjnego podziału ról, przemocy, nierówności płciowej. Świat afrykańskich środowisk lesbijskich ujawnia południowoamerykańska fotografka Zenele Muholi.

PREZENTACJA #5

WARSZTATY>>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

Warsztaty dla dorosłych #2

Steve Bandoma; z uprzemości artystyDrugie z cyklu warsztatów dla dorosłych w ramach projektu AFRYKA | SZTUKA SPOŁECZNIE ZAANGAŻOWANA poświęcone były znaczeniu i wpływowi tradycyjnych kultur afrykańskich na twórczość współczesnych artystów wizualnych (Współczesna sztuka Afryki wobec tradycji).

W trakcie spotkania sięgnęłam do twórczości wielu artystów nowoczesnych i współczesnych, którzy sięgali do motywów i tematów zaczerpniętych z tradycyjnych kultów, obrzędów i rytuałów, którzy wykorzystują motyw maski, fetysza czy tradycyjnych tkanin. Wraz z uczestnikami zastanawialiśmy się nad definicją tradycji, jak jest rozumiana w kontekście kultur Afryki i jakim transformacjom ulega.

Omówiłam pokrótce twórczość Georga Lilanga’i, tanzańskiego artysty, który na swoich obrazach olejnych przedstawiał człekokształtne postaci mashetani, będących personifikacją ludzkich przywar, a także Twins Seven Seven, malarza nigeryjskiego, sięgającego do motywów z wierzeń ludu Joruba, Cypriena Tokoudagba’y i Francoisa Thango. Istotnym nurtem jest także rzeźba neotradycyjna – czyli taka która stanowi kontynuację tradycyjnej rzeźby kultowej/rytualnej, ale wplatająca w wachlarz motywów elementy zaczerpnięte ze współczesności, jak w twórczości benińskich artystów Kifouli i Amidou Dossou czy Johna Goba’y  ze Sierra Leone, który sięga do pan-afrykańskiego motywu Mami Wata. W malarstwie, które jest dziedziną dość młodą, ponieważ zostało wprowadzone wraz z zakładanymi w czasach kolonialnych (pocz. XX w.) szkołami i uczelniami wyższymi, artyści nowocześni tacy, jak Nigeryjczyk Ben Enwonwu, łączyli techniki klasycznej sztuki zachodniej z motywami i kolorystyką afrykańską.

Motyw fetyszy odnajdziemy w twórczości kongijskiego malarza i rysownika Steve’a Bandoma’y, mieszkającego w RPA  i tworzącego akwarelowe rysunki z motywem fetysza nkisi, odzianego we współczesne „fetysze”, Pascala Marthine Tayou, Kameruńczyka, który wykonał m.in. serię Pouppes Pascale – fetyszy z szkła. Do motywu maski sięga w swojej twórczości Romuald Hazoume z Beninu, Meschac Gaba, Calixte Dakpogan, zaś tradycyjne tkaniny takie, jak tradycyjne nigeryjskie adire, aszanckie kente czy kangi wykorzystują do realizacji swoich dzieł Kenijka Grace Ndiritu, południowoafrykański artysta Lawrence Lemaoana.

PREZENTACJA #2

WARSZTATY>>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

Grace NDIRITU

gracendiritu-640x603 (1)Kenijska artystka multimedialna, performerka, urodzona w 1976 roku. Wychowywała się w Wielkie Brytanii. Ukończyła  wzornictwo tekstylne na Winchester School of Art (1995-1998) oraz była rezydentką m.in. w De Ateliers w Amsterdamie (1998-2000), w Paryżu (2013), MACBA w Maroku (2014) i w ramach Galveston Artist Residency (GAR) w Teksasie (2014-2015). Uczestniczyła w kilkudziesięciu międzynarodowych wystawach zbiorowych, takich jak Dak’Art Biennale (2008),  Bamako Encounters (2011), Textiles, Kunst Schloss Untergröningen (KISS) w Niemczech (2012). Jest laureatką wielu nagród. Jej prace znajdują się w kolekcjach Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Ulrich Museum w Kansas i kolekcjach prywatnych, takich jak Walther Collection w Nowym Jorku i w Niemczech.

Artystka wykonuje śmiałe wideoarty w których sięga do motywów zaczerpniętych z tradycyjnych kultur afrykańskich, wykorzystując tradycyjne tkaniny. Za medium artystyczne służy jej także ciało. Ndiritu sama staje się nośnikiem treści swoich dzieł.

Wystawy indywidualne:
2016 – GRACE NDIRITU, Klowden Mann Gallery, Los Angeles
2015 – A RETURN TO NORMALCY, Reid Gallery, Glasgow School of Art
2015 – AQFM VOL. 5: Mindless Optimism, Paris Photo LA, Los Angeles
2015 – THE SECRET LIFE OF PLANTS: HEALING THE MUSEUM
(performance), Galveston Artist Residency Gallery, Texas
2014 – AQFM VOL. 4: Post-residencies/Expeditions, L’appartment 22, Rabat, Maroko
2014 – AQFM VOL. 2: Trash, La Ira De Dios, Buenos Aires, Argentyna
2014 – SPRING RITES: BIRTHING OF A NEW MUSEUM
(performance), Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa
2013 – FOR A SHAMANIC CINEMA (performance), Centre Pompidou, Paryż
2013 – WOMEN WHO RUNS WITH WOLVES (performance), Musee Chasse & Nature, Paryż
2011 – THE NIGHTINGALE, Oriel Mostyn Gallery, Wales, Wielka Brytania
2011 – GRACE NDIRITU, ICA Film/Video Survey, Londyn
2009 – MY BLOOD SELF, ArtProjx Presents, Prince Charles Cinema, Londyn
2007 – RESPONSIBLE TOURISM/STILL LIFE, Chisenhale Gallery, Londyn
2006 – STILL LIFE The Black Box, ARCO Art Fair, Madryt
2006 – UNTITLED RESISTANCE, Glynn Vivian Gallery, Swansea, Wales
2006 – GRACE NDIRITU, Vacio 9 Gallery, Madryt
2005 – TIME, Delfina Studios, Londyn
2005 – GRACE NDIRITU, 51st Venice Biennale, Ikon Gallery & Nuova Icona, Wenecja
2005 – THE NIGHTINGALE, Ikon Gallery Birmingham

Bibliografia:

Wattenberg Brendan, More Native than Tomorrow: Grace Ndiritu in Conversation with, Nka: Journal of Contemporary African Art, 2013, 32.1: 114-126
Ringle Hallie Ruth, Reconstructing the body: the textile forms of Peju Alatise and Grace Ndiritu (2013)
Wattenberg Brendan, More Native than Tomorrow: Grace Ndiritu in Conversation with Brendan Wattenberg, Nka Journal of Contemporary African Art, 2013.32: 114-127
Bagenal Caroline, Ravishing Beauty: The Aesthetics of Rape in Grace Ndiritu’s Video Desert Storm, Afterimage, 2011, 39.1/2: 63

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post