Fatou Kande Senghor

Warsztaty dla dorosłych #5

3283362079W ramach spotkania poświęconego sztuce kobiet (Sztuka w świecie podziałów cz. I: Sztuka kobiet)  rozmawialiśmy o różnych aspektach kobiecości w społeczeństwach afrykańskich, tradycyjnego podziału ról i jego trwałości w społeczeństwach współczesnych. Zastanawialiśmy się nad obecnością i miejscem kobiet-artystek w afrykańskim świecie sztuki, tematów, które podejmują i środków wyrazu artystycznego, jakie stosują w swoich dziełach, działaniach performatywnych i instalacjach.

Już pod koniec lat sześćdziesiątych kilka artystek wystawiało swoje dzieła na wystawach międzynarodowych w Europie i Stanach Zjednoczonych, jak na przykład południowoafrykańska artystka Esther Mahlangu. W kolejnej dekadzie tworzyły m.in. Sokari Douglas Camp czy Naomi Wanjiku Gakunga, które sięgają do materiałów tradycyjnie zastrzeżonych dla mężczyzn, tworząc instalacje i rzeźby z metalu. Szczególnie ciekawie prezentuje się twórczość kobieca w technice kolażu, w której artystki takie jak Wangechu Mutu, Anne Mwiti czy Marcia Kure dokonują dekonstrukcji kobiecego ciała. Ciało jest również artystycznym medium w twórczości Grace Ndiritu, Tracey Rose, a także Fatou Kande Senghor, której twórczość odkryłam dopiero na tegorocznym 56. Biennale w Wenecji. Zaś na początku roku w Brukseli miała miejsce wystawa Body Talk, na której swoje dzieła zaprezentowały Zoulikha Boudellah, Marcia Kure, Miriam Syowia Kyambi, Valerie Oka, Tracey Rose i Billie Zangewa, których twórczość jest mocno osadzona w nurcie kobietyzmu/feminizmu. Wszystkie z artystek podejmują w swoich pracach problemu statusu kobiet, tradycyjnego podziału ról, przemocy, nierówności płciowej. Świat afrykańskich środowisk lesbijskich ujawnia południowoamerykańska fotografka Zenele Muholi.

PREZENTACJA #5

WARSZTATY>>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

56. Biennale w Wenecji | Afryka

Tegoroczne 56. Biennale w Wenecji było pierwszym w historii, podczas którego dyrektorem artystycznym został kurator pochodzenia afrykańskiego. Okuwui Ewenzor jest już dobrze znany w międzynarodowym środowisku sztuki współczesnej. Od 1997 roku prowadzi niezależne czasopismo NKA: Journal of Contemporary African Art, na łamach którego pisano o wielu interesujących artystach tworzących w Afryce, a także na emigracji. W 2003 roku Ewenzor został kuratorem salonu afrykańskiego na międzynarodowej wystawie Documenta 11 w Kassel, na której swoje prace zaprezentował między innymi Meschac Gaba, Pascale Marthine Tayou czy Yinka Shonibare.

Nie inaczej było w Wenecji. Nie trudno można było zauważyć, iż spośród 136 artystów z całego świata, aż 54 pochodziło z krajów Afryki. Wielu z nich związanych było z czasopismem NKA. było w jakiś sposób związanych z czasopismem NKA.

W Giardini, gdzie w przestrzeni ogrodowej rozlokowane są najstarsze pawilony wystawowe można było zobaczyć prace artystów mieszkających na stałe poza krajami swojego pochodzenia. W głównym pawilonie zlokalizowana została część głównej wystawy zatytułowanej All the World’s Future, której kuratorem był Okwui Enwezor. Szczególnie wyczekiwałam prac Wangechi Mutu, która zaprezentowała rzeźbę, wideoart i kolaż. Kilka jej prac prezentowanych było także w jednej z galerii na mieście. Jednak największe wrażenie wywarły na mnie dwie prace wideo autorstwa senegalskiej rzeźbiarki Fatou Kande Senghor, oraz Johna Akomfraha, gdzie motywem przewodnim była woda i ochrona środowiska. W jednej z sal prezentowano także prace Samsona Kambulu i Marlene  Dumas.

Kolejny dzień spędziłam w Arsenale, gdzie już od wejścia ogromne emocje wywołała we mnie instalacja Ibrahima Mahamy.  W głównej galerii można było zobaczyć także prace Karo Akpokiere, Samsona Kambulu, Sammy’ego Baloji, Joachima Schonfeldta, Barthelemy’a Toguo, Kay’a Hassana i intrygujące trony Goncalo Mabundy. Szczególnie ciekawy był pawilon południowoafrykański, gdzie można było zobaczyć wspaniałe „suknie” Nandiphy Mntambo. Pawilon Mozambiku zaprezentował dzieła malarskie i nowoczesną rzeźbę ludu Makonde oraz tradycyjne maski.

Poza głównymi wystawami w wielu weneckich galeriach i pałacach rozlokowane były pawilony krajowe i wystawy artystów. Niestety, w listopadzie część z nich była już zamknięta. W galeriach na mieście prezentowała się Angola i Zimbabwe, ale dzieła afrykańskich artystów prezent9owane były również na kilku wystawach.

Fotorelacja:

DSC02834 DSC02167 DSC02146 DSC02112 DSC02079 DSC02043 DSC02001 DSC01984 DSC01679 DSC01636 DSC01438 DSC01427 DSC01368 DSC01355 DSC00563 56. Biennale w Wenecji, fot. M. Theis

 

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post