Biennale w Wenecji

Mary SIBANDE

223750_600Mary Sibande urodziła się w 1982 roku w Barberton w Mpumalanga (RPA), mieszka i pracuje w Johannesburgu. Jest absolwentką Uniwersytetu w Johannesburgu (2007), a jej prace były prezentowane na wielu wystawach o randze międzynarodowej m.in. na 54 Biennale w Wenecji (2011). Jest laureatką wielu prestiżowych nagród m.in. Young Artist Standard Bank (2013). Prace Sibande znajdują się m.in. w kolekcjach Galerii Narodowej i Standard Bank South Africa,w Johannesburgu, Spencer Museum of Art, University of Kansas i Norton Museum of Art, Florida w Stanach Zjednoczonych.

Mary Sibande w swoich pracach podejmuje tematykę płci, klas społecznych i rasy. Tworzy rzeźbiarskie, pełnopostaciowe figury czarnoskórych kobiet, stanowiących alter ego artystki. Postać Sophie często przywdziewa żołnierskie fioletowe, turkusowe i niebieskie mundury, albo ukazana jest ogromnych sukniach, przypominających kobiece stroje białej burżuazji w RPA. Rzeźby-instalacje są także fotografowane, a artystka często sama wciela się w postać Sophie.

Wystawy indywidualne:

2015 – Johannes Stegmann Art Gallery, Bloemfontein, RPA
2015 – Durban Art Gallery, Durban,RPA
2014 – Standard Bank Gallery, Johannesburg, RPA
2014 – Musée Léon Driex, Saint Denis, la Réunion, Francja
2014 – Isiko South African National Gallery, Cape Town, RPA
2013 – Standard Bank Young Artist Award Exhibition, RPA
2013 – Dishman Art Museum, Lamar University, Beaumont, Texas, USA
2013 – Spencer Museum, University of Kansas, Kansas, USA
2010 – National Arts Festival, Grahamstown
2010 – Inner city Johannesburg, South Africa
2010 – Johannesburg City World Premier Annual Exhibition, Johannesburg, RPA
2009 – Gallery MOMO, Johannesburg, RPA
2006 – Gordart Gallery, Melville, Johannesburg, RPA

Film:
“MARY SIBANDE – About « The Purple Shall Govern », October 21, 2013”, 16 minut, Antonie Bergmeier, Cornelia Eichhorn, Musée d’art contemporain du Val de Marne (MAC VAL)

Bibliografia:
Ally Shireen, Colonial Anxtieties and Postkolonial Fantasies in the Figure of the  Maid, [in:] Colonization and Domestic Service: Historical and Contemporary Perspectives, ed. Victoria K. Haskins,Claire Lowrie, London 2014, p. 45-62
Dodd Alexandra, Dressed to thrill: the Victorian postmodern and counter-archival imaginings in the work of Mary Sibande, Critical Arts: A Journal of South-North Cultural Studies, 2010, Vol. 24, No. 3, p. 467-474
Foli Jessica, Socio-Cultural Aspects of Clothing: The Recreation of an Imagined Reality in Mary Sibande’s „Long Live the DEad Queen, [in:] Arts and Sustainable Development, ed. Patric Ebewo, Ingrid Stevens, Mzo Sirayi, Cambridge 2013, p. 372-387
Singer Alison E., „Sophie” reigns over dominant display practices: negotiating power in Mary Sibande’s installations, 2012
http://artthrob.co.za/Artists/Mary-Sibande.aspx

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

 

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

Wangechi MUTU

 

Wangechi-MutuWangechi Mutu urodziła się w 1972 roku w Nairobi (Kenia). Mieszka i pracuje w Nowym Jorku.Uprawia video art, tworzy instalacje i rzeźby. Jednak jest najbardziej znana z kolaży w których łączy rysunek (tusz, akwarela, akryl) z tradycyjnym stylem afrykańskim podejmując problem kobiecego ciała, tabu i statusu kobiet w społeczeństwach afrykańskich. Kształciła się w dziedzinie rzeźby na Yale University School of Art w New Haven (1996), na Cooper Union for the Advancement of the Arts and Science w Nowym Jorku (1991) oraz w United World College of the Atlantic w Wales w Wielkiej Brytanii. Jej prace wystawiane były m.in. na 56. Biennale w Wenecji (2015), Dak’art Bienniale (2014) oraz kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w Stanach Zjednoczonych, Hiszpanii, Francji, Australii, Austrii czy Kenii.

Jej dzieła podszyte ideologicznie stanowią rodzaj prowokacji politycznej, wchodzą w dyskusję z problemem globalizacji i statusu kobiet oraz przemocy wobec nich. Artystka podejmuje także problem wojny, nielegalnego handlu organami, epidemii (ebola, AIDS). Mutu sięgając do czasopism modowych, pornograficznych, krajobrazów drukowanych na łamach National Geographic tworząc kolażowe postaci kobiet neguje konstrukt czarnego kobiecego ciała („Le noble savage”). Pozostając w konwencji zachodniej estetyki sięga do elementów zaczerpniętych z kultur etnicznych Afryki, podkreślając jednak wymiar erotyczny/seksualny kulturowej płci postaci.

Wystawy indywidualne (wybór):

2014 – Nguva na Nyoka, Victoria Miro, Londyn
2013 – Wangechi Mutu: A Fantastic Journey, Nasher Museum of Art at Duke University, Durham; Brooklyn Museum of Art, Nowy Jork; Mary and Leigh Block Museum of Art, Northwestern University, Evanston; Museum of Contemporary Art Australia, Sydney, Australia; Leonard Pearlstein Gallery, Drexel University, Philadelphia
2012 – Susanne Vielmetter Los Angeles Projects, Los Angeles
2012 – This Undreamt Descent, Staatliche Kunsthalle Baden-Baden, Baden-Baden
2012 – Blackthrones, Gladstone Gallery, Bruksela; Muse d’art contemporain de Montral, Montreal
2011 – Il Capricorno, Wenecja
2010 – Hunt Bury Flee, Barbara Gladstone Gallery, Nowy Jork
2010 – Wangechi Mutu: My Dirty Little Heaven, Deutsche Guggenheim, Berlin; Wiels Museum, Bruksela
2010 – Wangechi Mutu: This You Call Civilization?, Art Gallery of Ontario / Muse des beaux-arts de lOntario, Kanda
2009 – Museum of Contemporary Art, San Diego
2008 – Wangechi Mutu: In Whose Image?, Kunsthalle Wien Project Space Karlsplatz, Wiedeń
2008 – Little Touched, Susanne Vielmetter Los Angeles Projects, Los Angeles
2008 – Yo.n.l, Victoia Miro Gallery, London, UK
2007 – Cleaning Earth, Franklin Artworks, Minneapolis
2007 – The Cinderella Curse, ACA Gallery, Woodruff Arts Center, Savannah College of Art and Design, Savannah
2006 – Sleeping Heads Lie, Power House, Memphis, TN
2006 – An Alien Eye and Other Killah Anthems, Sikkema Jenkins & Co., New York, NY
2006 – Exhuming Gluttony: a Lovers Requiem, Salon 94, New York, NY
2005 – The Chiefs Lairs A Holy Mess, The San Francisco Museum of Modern Art, San Francisco, CA, curated by Tara McDowell
2005 – Wangechi Mutu – Amazing Grace, Miami Art Museum, curated by Peter Boswell, Miami, FL
problematica, Susanne Vielmetter Los Angeles Projects
2004 – Hangin in Texas, Art Pace, San Antonio, TX
2003 – Pagan Poetry, Susanne Vielmetter Los Angeles Projects, Los Angeles, CA
2002 – Creatures, Jamaica Center for the Arts and Learning, Queens, New York, NY

Bibliografia:

Brielmaier Isolde, Wangechi Mutu: A Shady Promise, Bologna: Damiani (2008)
Keith Naima J., WANGECHI MUTU: “problematica”, Nka Journal of Contemporary African Art, 2007: 132-133.
Moos David, Wangechi Mutu: this you call civilization?, Art Gallery of Ontario, 2010
Murray Soraya, Africaine: Candice Breitz Wangechi Mutu Tracey Rose Fatimah Tuggar, Nka Journal of Contemporary African Art, 2002: 88-93
Smith Nicole R., Wangechi Mutu: Feminist Collage and the Cyborg, (2009)
Tschida Anne, Fantastic Journey: Wangechi Mutu at Museum of Contemporary Art North Miami, The Miami Herald, 2014.05.23
Young Allison, Critics Pick: Wangechi Mutu, ArtForum, 2014.11.20
„We categorize what we’re afraid of” An encounter with Wangechi Mutu

 

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

Cheri SAMBA

preview_Cheri-SambaWłaśc. Samba Wa Mbimba N’zinga Nurimasi Mdombasi, zwany Chéri Samba. Urodził się 30 grudnia 1956 roku w Kinto-M’Vuila w Demokratycznej Republice Kongo, jako najstarszy z dziesięciorga rodzeństwa. Jego ojciec był kowalem, a matka zajmowała się uprawą ziemi. W 1972 roku opuścił rodzinną wioskę i udał się do Kinszasy gdzie pracował jako malarz oraz jako rysownik do popularnego magazynu rozrywkowego „Bilenge Info.’ W 1975 roku otworzył własną pracownię malarską. W tym czasie rozwinął własny styl, w którym łączy obraz z tekstowymi komentarzami. W 1980 roku zaczął malować obrazy podpisując je „Cheri Samba: artysta popularny”. Przełomowa w jego karierze była wystawa  Les Magiciens de la Terre w Centre Georges Pompidou w Paryżu w 1989 roku, która zapewniła mu międzynarodowe uznanie. Wystawiał m.in. na Africa Remix (2007), na Biennale w Wenecji (2007). Jego prace znajdują się w kolekcji Jeana Pigozzi’ego. Jego prace znajdują się w kolekcjach Fondation Louis Vuitton w Paryżu,  Fondation Sindika Dokolo w Luandzie (Angola), Collection François Pinault w Paryżu i w
Mot w Tokio.

Jego dzieła odwołują się do ważnych problemów natury społecznej, są krytyką współczesnej postkolonialnej polityki i zjawisk globalnych. Opisuje w nich problemy korupcji, nierówności społecznej, zwyczajów seksualnych. Opisuje życie codzienne Kinszasy, problem AIDS, a także tworzy liczne autoportrety, które stanowią ilustrację artystycznego życia Konga. Tworzy dzieła malarskie o jasnej i czystej palecie kolorów farbami akrylowymi na płótnie i na desce.

Wystawy (wybór):

2014 – Post-Picasso: Contemporary Artists’ Response to His Art, Museu Picasso, Barcelona
2013 – Peintres Reporters de L’urbanité, à Kinshasa, Latitude21, Dijon, France
2012 – Afrovision, L’Art Moderne d’Afrique, Museum of Modern Art, Bakou, Azerbejdżan
2011 – JapanCongo, Magasin Grenoble, Francja
2011 – The Garage Centre for Contemporary Culture, Moskwa
2007-2008 – Chéri Samba, Corsoveneziatto Arte Contemporanea, Mediolan
2004 – J’aime Chéri Samba, Fondation Cartier pour l’Art Contemporain, Paryż

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>
Oficjalna strona artysty >>>

Biografie >>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post