Barthelemy Toguo

Warsztaty dla dorosłych #6

Owusu AnkomahO problemie hybrydyzacji kulturowej rozmawialiśmy na ostatnich warsztatach dla dorosłych zatytułowanych Postkolonialne hybrydy ( o artysta z pogranicza światów). Terminu „postkolonialna hybryda” użył dla określenia siebie artysta nigeryjskiego pochodzenia działający od lat osiemdziesiątych w Londynie i zaliczany do grona YBA (Young British Artist) Yinka Shonibare, którego znakiem rozpoznawczym są naturalnej wielkości rzeźby – bezgłowych manekinów tworzonych z żywicy epoksydowej odzianych w barokizujące stroje wykonane z wielobarwnych bawełnianych drukowanych tkanin (wax print) imitujących afrykańskie, a raczej indonezyjskie batiki, które stały się trwałym elementem wielu afrykańskich kultur.

Hybrydyczność, rozumiana tu jako przenikanie się elementów kultur pochodzenia i tych, w których aktualnie funkcjonują artyści, przejawia się na wielu polach sztuk wizualnych między innymi w łączeniu motywów, technik, znaczeń itd. znajdujących odzwierciedlenie w twórczości Sokari Douglas Camp – Nigeryjki mieszkającej w Londynie i Samsona Kambulu z Malawi, Nigeryjek działających w Stanach Zjednoczonych Marcii Kure, Ruby Onyinyechi Amanze i Njideka’i Akunyili Crosby, mieszkających w Niemczech Nigeryjczyków Emeka’i Ogboh’a, Karo Akpokiere i Ghańczyka Owusu Ankomaha, działającego we Francji Kameruńczyka Barthelemey Toguo.

PREZENTACJA #6

WARSZTATY>>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

56. Biennale w Wenecji | Afryka

Tegoroczne 56. Biennale w Wenecji było pierwszym w historii, podczas którego dyrektorem artystycznym został kurator pochodzenia afrykańskiego. Okuwui Ewenzor jest już dobrze znany w międzynarodowym środowisku sztuki współczesnej. Od 1997 roku prowadzi niezależne czasopismo NKA: Journal of Contemporary African Art, na łamach którego pisano o wielu interesujących artystach tworzących w Afryce, a także na emigracji. W 2003 roku Ewenzor został kuratorem salonu afrykańskiego na międzynarodowej wystawie Documenta 11 w Kassel, na której swoje prace zaprezentował między innymi Meschac Gaba, Pascale Marthine Tayou czy Yinka Shonibare.

Nie inaczej było w Wenecji. Nie trudno można było zauważyć, iż spośród 136 artystów z całego świata, aż 54 pochodziło z krajów Afryki. Wielu z nich związanych było z czasopismem NKA. było w jakiś sposób związanych z czasopismem NKA.

W Giardini, gdzie w przestrzeni ogrodowej rozlokowane są najstarsze pawilony wystawowe można było zobaczyć prace artystów mieszkających na stałe poza krajami swojego pochodzenia. W głównym pawilonie zlokalizowana została część głównej wystawy zatytułowanej All the World’s Future, której kuratorem był Okwui Enwezor. Szczególnie wyczekiwałam prac Wangechi Mutu, która zaprezentowała rzeźbę, wideoart i kolaż. Kilka jej prac prezentowanych było także w jednej z galerii na mieście. Jednak największe wrażenie wywarły na mnie dwie prace wideo autorstwa senegalskiej rzeźbiarki Fatou Kande Senghor, oraz Johna Akomfraha, gdzie motywem przewodnim była woda i ochrona środowiska. W jednej z sal prezentowano także prace Samsona Kambulu i Marlene  Dumas.

Kolejny dzień spędziłam w Arsenale, gdzie już od wejścia ogromne emocje wywołała we mnie instalacja Ibrahima Mahamy.  W głównej galerii można było zobaczyć także prace Karo Akpokiere, Samsona Kambulu, Sammy’ego Baloji, Joachima Schonfeldta, Barthelemy’a Toguo, Kay’a Hassana i intrygujące trony Goncalo Mabundy. Szczególnie ciekawy był pawilon południowoafrykański, gdzie można było zobaczyć wspaniałe „suknie” Nandiphy Mntambo. Pawilon Mozambiku zaprezentował dzieła malarskie i nowoczesną rzeźbę ludu Makonde oraz tradycyjne maski.

Poza głównymi wystawami w wielu weneckich galeriach i pałacach rozlokowane były pawilony krajowe i wystawy artystów. Niestety, w listopadzie część z nich była już zamknięta. W galeriach na mieście prezentowała się Angola i Zimbabwe, ale dzieła afrykańskich artystów prezent9owane były również na kilku wystawach.

Fotorelacja:

DSC02834 DSC02167 DSC02146 DSC02112 DSC02079 DSC02043 DSC02001 DSC01984 DSC01679 DSC01636 DSC01438 DSC01427 DSC01368 DSC01355 DSC00563 56. Biennale w Wenecji, fot. M. Theis

 

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

Barthelemy TOGUO

626Urodzony w 1967 r. kameruński rzeźbiarz. Ukończył École Nationale Supérieure des Beaux-Arts w Abidżanie na Wybrzeżu Kości Słoniowej, École Supérieure d’Art w Grenoble we Francji oraz Kunstakademie wDüsseldorfie w Niemczech. Mieszka i tworzy w Paryżu, Bandjounie i Nowym Jorku. Jego prace były prezentowane na wielu międzynarodowych wystawach zbiorowych, festiwalach i biennale m.in. na 56. Biennale w Wenecji, Africa Remix, Dak’Art Biennale. Od 1998 r. rozpoczął serię prac akwarelowych inspirowanych doświadczeniami podróży. Tworzy instalacje rzeźbiarskie podejmując ważne tematy społeczne, polityczne, związane z problemem imigracji, równości społecznej, rasizmu.

Toguo jest również zaangażowany w promocję i rozwój współczesnej sztuki w Kamerunie. Od 2005 roku pracuje w organizacji non-profit Bandjoun Station, której celem jest promowanie i wspieranie lokalnych artystów na arenie międzynarodowej, dając im przestrzeń do tworzenia i wykonywania ich sztuki.

Wystawy indywidualne (wybór):

2015 – Les diables et les dieux, Château de Tanlay, Francja
2014 – Drawing Now, Lelong Gallery, Paryż
2014 – An Afropolitan View, Uppsala Art Museum, Szwecja
2014 – First Solo show, Cap Town, RPA
2014 – Here Africa, Château de Penthes, Geneve-Pregny
2014 – Specific creation, Nousbaum Reding Gallery, Luxembourg
2014 – Musée d’Art et d’Histoire de Narbonne, France
2013 – Coexistence on earth, Wooson Gallery, Daegu, Korea Pd.
2013 – Print Shock, Musée du Dessin et de I’Estampe Originale de Gravelines, Francja
2013 – Talking to the Moon, Musée d´art contemporain de Sainte Etiennne, Francja
2013 – Dérives, Chapelle Saint Anne, Arles, Francja
2013 – Hidden Faces, Galerie Lelong, Paryż, Francja
2013 – Signs in the Leaves, Médiathèque Benjamin Rabier, La Roche Sur Yon, Francja
2013 – In The Head, Collège Boris Vian, Dunkerque-Branche, Francja
2012 – A World Child Looking At The Landscape New Works, Nosbaum & Reding Art Contemporain, Luxembourg
2012 – Stand up and Walk, Espace culturel Le volume, Vern-sur-Seich, Francja
2012 – The African Spirit, Galerie Lelong, Zürich, Szwajcaria
2011 – New Ceramics, Manufacture Nationale de Sèvres, Paryż
2011 – New Poster for „Roland Garros”, Paryż
2011 – Specific creation Criminal Tribunal By Mario Mauroner contemporary Art, Vienna, Wiedeń
2011 – PUMA African Football Kits project, Design Museum, Londyn
2011 – International Print Biennale 2011, Print Awards, Who is the true terrorist Hatton Gallery, Claremont Road Newcastle, Wielka Brytania
2011 – Specific creation, The Well Water New Performance, shower life La verriere by Hermès , Bruksela
2011 – J’ai deux amours, Cité nationale de l’histoire de l’immigration, Paryż
2011 – Museum and Art Gallery at Skidmore College, États-Unis
2011 – The Unhomely, Biennial Of Contemporary Art, Sewilla, Hiszpania
2010 – The Lost Dogs’ Orchestra, Galerie Lelong, Paryż
2010 – Cissé / Toguo, Dak’Art Biennale de Dakar, Institut Français de Dakar, Senegal
2010 – The World Examination, Centre d’Art Contemporain de Châtellerault, Francja
2010 – Liberty Leading the People, Fundaçao Gulbenkian, Lizbona, Portugalia
2010 – Lyrics Night, Royal Museum of Bandjoun, Kamerun
2010 – Centre Culturel Français de Pointe Noire, Kongo
2010 – The World Examination, Item Editions, Paryż, Francja
2009 – The Pregnant Mountain, Robert Miller Gallery, Nowy Jork
2009 – Road for exile, Carpe Diem Arte e Pesquisa, Palace of Marquis de Pombal, Lizbona, Portugalia
2009 – „… et la parole fut”, Frac île de la Reunion, Saint-Denis, Francja
2009 – The world examination, Item Editions, Paryż, Francja
2009 – „The aids issue cannot be solved thanks to the distribution of condoms. Benedict XVI”, Mario Mauroner Contemporary, Art Vienna, Wiedeń, Austria
2008 – Heart Beat – Baltic, Centre for Contemporary Art, New-Casttle
2008 – Spiritual Genocide, Art Brussels, Bruksela, Belgia
2008 – The Devilish Human Temptations, Mario Mauroner Contemporary Art, Wiedeń, Austria
2007 – Purifications Arco 2007, Madryd
2006 – La Magie du Souffle, Frac Provence-Alpes-Côte d’Azur, Marsylia, Francja
2006 – The Wildcats’ Dinner, Ateliers d’Artistes de la Ville, Marsylia, Francja
2006 – The Wildcats’ Dinner, Mario Marauner Contemporary Art Salzburg, Austria
2005 – The Human Mirror, école supérieure d’Art, Lorient, Francja
2004 – The Sick Opera, Palais de Tokyo, Paryż, Francja
2004 – La guerre des sexes n’aura pas lieu, école des Beaux Arts de Valence, Francja
2003 – Pure and Clean, Institute of Visual Art Milwaukee, WI, USA
2002 – Puk, Puk, Puk, CCC, Tours, Francja
2002 – Emergency Exit, le Lieu Unique, Nantes, Francja
2002 – Épidémies, Goethe Institut, Yaoundé, Kamerun
2001 – Das Bett, école régionale des Beaux-Arts de Dunkerque, Francja
2001 – Art Unlimited, Art Basel, Bâle, Suisse
2001 – Barthélémy Toguo, The Box Associati Gallery, Turyn, Włochy
2000 – Virgin Forest, La Criée centre d’Art contemporain, Rennes, Francja
2000 – Pénicilline, Centre Culturel Français, Turyn, Włochy
1999 – Baptism, Kunstmuseum Düsseldorf in der Tonhalle, Düsseldorf, Niemcy
1999 – Migrateurs, ARC, musée d’Art moderne de la Ville, Paryż, Francja
1999 – Barthélémy Toguo, chez François Barnoud, Dijon, Francja
1998 – Parasites, centre d’Arts plastiques, Saint-Fons, Francja
1996 – Barthélémy Toguo, Goethe Institut, Yaoundé, Kamerun
1994 – Pôle européen, Saint-Martin d’Hères, Grenoble, France.

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa artysty>>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post