Month: Listopad 2015

Krajobraz po… IV Kongresie Afrykanistów Polskich

Nad ranem wróciłam z Żor, niewielkiej miejscowości oddalonej od Katowic około czterdziestu minut drogi busem w stronę Wisły, gdzie od czwartku do soboty (26-28 listopada) miał miejsce IV Kongres Afrykanistów Polskich. W tym roku organizacji podjęło się Muzeum Miejskie, pod czujnym okiem dr Lucjana Buchalika i jego zespołu. Obrady rozpoczęły się od wystąpienia prof. Jacka Pawlika, prof. UWM. Obrady odbywały się w dwóch równoległych panelach. Wygłoszono referaty z wielu dziedzin, poruszających cały wachlarz tematów dotyczących kultur Afryki, od ekonomii, politologii, literatury i aktualnych relacji z badań terenowych, wojny, przez edukację, problem mitu politycznego, po antropologię, etnografię, archeologię.

Szczególnie utkwiły mi w pamięci referaty dr Magdaleny Brzezińskiej z Uniwersytetu Warszawskiego na temat wyobrażeń o Europie tworzonych przez mieszkańców Gwinei Bissau, która w iście teatralny sposób wciągnęła słuchaczy w magiczny klimat marzeń o „Twierdzy Europa”. Równie interesujące były prezentacje dr Renaty Diaz-Szmidt (UW) o koncepcji gwinejskości, dr Anny Niedźwiedź – na temat chrześcijaństwa w Ghanie, studentki – Olgi poświęcona malarstwu szkoły Tingatinga, ale w ujęciu antropologicznym, a także Klaudii Wilk – o współczesnych praktykach religijnych w Tanzanii . Wygłoszono prawie sześćdziesiąt referatów. Na Kongresie wygłosiłam referat poświęcony organizacjom pozarządowym i ich wpływowi na kształtowanie środowisk artystycznych w Ghanie, który był wynikiem wizyty studyjnej w 2012 r. Omówiłam działalność The Foundation for Conteporary African Art i Nubuke Foundation działających w Akrze, a także twórczość artystyczną kilku ghańskich artystów: Serge’a Attukwei Clottey’a działającego w Akrze performera i fotografa, twórcy projektu Afrogallonism, autora wielkoformatowych instalacji z płacht szytych z worków po kakaowcach – Ibrahima Mahama’y, a także działającego w Niemczech Owusu Ankomaha – malarza, który sięga do motywy aszanckich symboli adinkra.

Do Żor zjechali przedstawiciele niemal wszystkich ośrodków w kraju, w których podejmowane są badania dotyczące Afryki: z UAM w Poznaniu, UKSW i UW w Warszawie, Uniwersytetów Śląskiego, Wrocławskiego, Szczecińskiego, Jagiellońskiego, Gdańskiego, Warmińsko-Mazurskiego i Łódzkiego, Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Polskiej Akademii Nauk.

Fotorelacja (fot. ze strony Muzeum Miejskiego w Żorach):

IV Kongres Afrykanistów Polskich, fot MM w Żorach 12265872_1010654018976825_6946848916971455556_o 12265901_1009285515780342_7875962892177903757_o (1) 12273785_1010644985644395_6560931722790244907_o 12274314_1009284999113727_1452200615591758548_n 12291857_1009290702446490_1370068994764966621_o 12304203_1010643548977872_1414947381761222696_o 12304473_1009423549099872_9082721912014730126_o 12307372_1010644978977729_3382690977400042380_o 12309710_1010643172311243_3976552193911613255_o 12309718_1009292762446284_7980059889350944917_o 12309882_1009292459112981_6879739270165721071_o 12309990_1009284962447064_8469386773190031281_o 12310042_1009284942447066_6195669948425106064_o (1)

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

Ben ENWONWU

enwonwu-21Nigeryjski malarz i rzeźbiarz wywodzący się z ludu Igbo.Urodził się 14 lipca 1921 roku w Onitsha, a zmarł w Lagos 5 lutego 1994 roku. Był jednym z pionierów i twórców afrykańskiego modernizmu. Jeden z kraterów na planecie Merkury został nazwany jego imieniem. W latach 1934-1937 Enwonwu studiował sztuki piękne w pracowni Kennetha C. Murray’a na Government Colleges w Ibadanie i Umuahii. Następnie podjął naukę w Goldsmith College w Londynie, a od 1944 roku podjął studia w Ruskin College w Oxfordzie, Anglia (do 1946) oraz w Ashmolean College i Slade School of Fine Arts (1946-1948), które ukończył z wyróżnieniem. Był członkiem tzw. „Murray Group”. Enwonwu kontynuował naukę na studiach podyplomowych w zakresie antropologii i etnografii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Stanach Zjednoczonych. W 1969 roku otrzymał doctorat honoriscausa na Uniwersytecie Nigeryjskim w Zarii. W 1971 roku został mianowany pierwszym w Nigerii profesorem sztuk pięknych na Uniwersytecie w Ile-Ife (obecnie Obafemi Awolowo University). W 1977 roku został powołany na stanowisko konsultanta sztuki w Międzynarodowym Sekretariacie, druga czarna Światowego i Afrykańskiego Festiwalu Sztuki i Kultury.

Enwonwu jest autorem słynnej rzeźby przedstawiającej królową Elżbietę II (1956) wykonanej z brązu, która pokazywana była w Royal Society of British Artists w Londynie.  W 1964 roku wykonał słynną rzeźbę Sango, boga ludu Joruba dla siedziby National Electricity Board (obecnie Power Holding Company of Nigeria ) w Lagos. Jego dzieła malarskie osadzone są w konwencji europejskiego malarstwa, jednak tematyka obrazów i stosowana paleta ciepłych kolorów wywodzą się z kultur afrykańskich. Przedstawiał sceny z afrykańskich wsi, postaci kobiet na targach, często stosując uproszczone formy, przedstawienia maskarad, tańców masek.

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Strona internetowa Fundacji Bena Enwonwu >>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post

John AKOMFRAH

pobranePisarz, reżyser, scenarzysta i teoretyk. Urodził się 4 maja 1957 roku w Ghanie. Do Wielkiej Brytanii wraz z rodzicami przeniósł się, gdy miał cztery lata. W 1982 roku ukończył Portsmouth Polytechnic. W tym samym roku zadebiutował jako reżyser Handsworth Songs, pierwszej dokumentalnej produkcji powołanego w 1985 roku kolektywu Black Audio Film Collective, którego był założycielem. Od roku 2001 do 2007 pełnił funkcję prezesa Brytyjskiego Instytutu Filmowego, a w latach 2003-2004 był prezesem brytyjskiej organizacji filmowej Film London. Akomfrah jest także nauczycielem akademickim w Massachusetts Institute of Technology, Brown University, New York University, Westminster University oraz na Princeton University. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród, a w 2008 roku został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego (OBE) za zasługi dla przemysłu filmowego. Na Biennale w Wenecji w 2015 roku zaprezentował film Vertigo Sea (2015). Mieszka i pracuje w Londynie.

Filmografia:
Handsworth Songs (1986); Testament (1988); Who Needs a Heart (1991); Seven Songs for Malcolm X (1993); The Last Angel of History (1996); Memory Room 451 (1996); Call of Mist (1998); Speak Like a Child (1998); Riot (1999); The Nine Muses (2010); Hauntologies (2012); The Stuart Hall Project (2013); The Unfinished Conversation (2013); The March (2013)

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

FacebookTwitterGoogle+WordPressBlogger Post