Month: Lipiec 2015

Pascale Marthine TAYOU

nuit-blanche-pascale_marthine_tayou_moulins-570x321Kameruński artysta multimedialny urodzony w 1966 w Jaunde. Karierę artystyczną rozpoczął w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Jego prace eksponowane były na wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych.  Jest związany ze stowarzyszeniem Doual’Art (Douala, Kamerun), które w znacznym stopniu przyczyniło się do wypromowania artysty na arenie międzynarodowej.

W swojej twórczości łączy rozmaite media, przede wszystkim jednak wykorzystuje pozostałości „konsumpcjonizmu” – śmieci, rzeczy zbędne, które w jego dziełach stanowią medium przedefiniowania kultury postkolonialnej, nowoczesności i globalizacji oraz zachodniego konsumpcjonizmu. Jego wczesna twórczość skoncentrowana była na rysunku i rzeźbie, których tematyka oscylowała wokół problemów społecznych takich jak AIDS czy równość płciowa. Obecnie tworzy wielkoprzestrzenne instalacje, w których wykorzystuje również materiały organiczne oraz tworzy serie szklanych rzeźb, w których zachowuje formy tradycyjnych kameruńskich fetyszy związanych z kultem vodun.

Artysta mieszka i pracuje w Belgii.

Wystawy indywidualne (wybór):
2010 – Pascale Marthine Tayou, Malmö Konsthall
2008 – Matiti Elobi, Château de Blandy les Tours
2008 – Jungle Fever, Galleria Continua, San Gimignano
2007 – Zigzag Zipzak!, Galleria Continua Beijing
2006 – Plastic Bags, Kunsthalle Wien, public space karlsplatz, Wiedeń, Austria
2004 – Rendez-vous, S.M.A.K., Getynga, Niemcy
2004 – Omnes viae Romam ducunt, MACRO – Museo d’Arte Contemporanea, Rzym, Włochy
2002 – Erection, Portikus, Frankfurt am Main, Niemcy
2002 – Qui perd gagne, Palais de Tokyo, Paryż, Francja
2000 – Somewhere, Galerie der Heinrich-Böll-Stiftung, Berlin, Niemcy
1999 – Trafique, S.M.A.K., Getynga,Niemcy
1999 – Crazy Nomad, Lombard-Freid Projects, Nowy Jork, USA
1997 – Looobhy, Doual’art, Douala, Kamerun
1997 – Le déballage, Goethe-Institut, Yaoundé, Kamerun
1995 – La chaise à Doual’art, Centre Culturel Français, Douala, Kamerun
1994 – Transgressions, Centre Culturel Français, Yaoundé, Kamerun

Oprac. Małgorzata Baka-Theis

Zbiór dzieł na PINTEREST >>>
BIOGRAFIE >>>

Oficjalna strona artysty: http://www.pascalemarthinetayou.com/

Olu AMODA

perRzeźbiarz nigeryjski, projektant mebli i artysta multimedialny, twórca metalowych rzeźb i instalacji z materiałów z odzysku. Urodził się w Warri w Delcie Nigru  w 1959 roku, gdzie kształcił się w zawodzie złotnika w pracowni swojego ojca. Studiował rzeźbę na Auchi Polytechnic, a dyplom uzyskał na Georgia Southern University w Stanach Zjednoczonych (2009). Był artystą-rezydentemm.in.  w  Villa Arson w Nicei, we Francji (2000), w Johannesburgu, RPA (2003), w Design Museum w Nowym Jorku (2010). Jego prace znajdują się w wielu muzeach i instytucjach w Stanach Zjednoczonych, Francji, Wielkiej Brytanii i Nigerii. Uczestniczył m.in.  w VI Biennale Dak’Art w Senegalu, wystawiał na wielu wystawach i festiwalach międzynarodowych. Jest założycielem i dyrektorem Executive of Riverside Art and Design Studios w Yaba, Lagos w Nigerii. Naucza rysunku i rzeźby w School of Art w Yaba College of Technology w Lagos.

Wystawy (wybór):

2012 – 20th Anniversary Exhibition – Skoto Gallery, Nowy Jork
2011 – Skoto Gallery, Nowy Jork
2010 – Skoto Gallery, Nowy Jork
2009 – Template, Skoto Gallery, Nowy Jork
2008 – Out of the Ordinary, Tullie House Museum, Carlisle, Cumbria Wielka Brytania

Bibliografia:

Nkiru Nzegwu, Riding the Spirit of Ogun: The Art of Olu Amoda, Nka: Journal of Contemporary African Art, 1994, 1.1: 8-15
Encyclopedia of African American Artists, 2009, p. 4-7

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

William ADJETE WILSON

wilson3Artysta wizualny, pisarz, ilustrator i reżyser pochodzenia togijsko-benińsko-francuskiego. Urodził się w Tour we Francji 16 marca 1952 roku. Dorastał w Orleanie skąd pochodzi jego matka. Studiował  filozofię i etnologię (1970/1971-1975), w dziedzinie malarstwa jest samoukiem. Po pierwszej podróży do Togo i Beninu, w 1972 roku przeniósł się na stałe do Paryża, gdzie rozpoczęła się jego przygoda z rysunkiem. Jego pierwsza wystawa miała miejsce w 1976 roku w Paryżu. Uczestniczył w wielu warsztatach i wystawach międzynarodowych. William Wilson pracuje głównie miękkich pastelach na papierze, ale tworzy także rzeźby w drewnie i grafikę – głównie linoryt, litografię i druk cyfrowy.  Zajmuje się także tkaniną artystyczną, w której odwołuje się do tradycyjnych wzorów tkanin królewskich kultury dawnego Królestwa Dahomeju. Ws swojej twórczości sięga do motywów z tradycyjnej mitologii i legend Afryki Zachodniej.

Wystawy (wybór):

2014 – Vodouns & Orishas, Galerie Philippe Lawson, Paryż
2014 – And endlessly I create myself The Black Ocean Series, Gallery DAAS Ann Harbour University of Michigan
2012 – L’Océan noir, dix-huit tentures, musée d’Aquitaine, Bordeaux
2010 – L’Océan noir, Fondation Blachère11, Apt, Francja
2005 – Expositions, Église de Pontgivard

Bibliografia:

William Adjete WILSON
Gaëtan Noussouglo, Rencontre avec William Wilson, auteur de Océan Noir : « IL N’YA PAS DE CIVILISATION BLANCHE PAS PLUS QUE NOIRE, 2009
Gaëtan Noussouglo, Quatre Togolais aux enchères à Paris, 2009
Virginie Andriamirado, ‚OCÉAN NOIR, À LA CROISÉE DE LA PETITE ET DE LA GRANDE HISTOIRE
Marion Briswalter, RENCONTRE AVEC WILLIAM ADJÉTÉ WILSON, 2014

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>
Strona internetowa artysty >>>

Biografie >>>

Steve BANDOMA

bandoma-portraitArtysta kongijski urodzony w 1981 roku w Kinszasie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Kinszasie (2005) i przeniósł się do RPA. Jest laureatem licznych nagród i stypendiów.

W swojej twórczości stosuje różne media, a prace opisuje jako „recykling znalezionych przedmiotów”. Tworzy figuratywne abstrakcyjne kolaże składające się z wycinków z kolorowej prasy, w których wizualizuje wyobrażenia na temat mieszkańców Kongo, kreując zmutowane, często przeobrażone w rodzaj kongijskich fetyszy postaci. W pracach łączy różne techniki takie, jak akryl, akwarela, rysunek tuszem, długopisem, wykonywane na papierze czerpanym, łączonych z plamami koloru.

Wystawy (wybór):
2013 – Le Combat du Siècle, Galerie Antonio Nardone, Bruksela
2013 – Kongo across the Waters, Harn Museum, Floryda
2010 – FOCUS, Bazylea
2010 – Currencies in Contemporary African Ar’, Museum Africa, Johannesburg
2008 – Abazobie, Nelson Mandela Museum, Cape Town
2007 – Cape Biennale, Blank Project Gallery, Cape Town

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Blog artysty >>>
Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

Uche OKEKE

_MG_0681 (2)Uche Okeke urodził się 30 kwietnia 1933 roku w Nima w Nigerii. Już we wczesnej młodości zaczął rysować. Ukończył Fine Art at Nigerian College of Arts, Science and Technology, obecny Ahmadu Bello University w Zarii. Jeszcze jako student zainicjował wraz Yusufem Grillo, Brucem Onobrakpeya’em i Demasem Nwoko Zaria Art Society (1958) oraz otworzył centrum kulturowe na Kafanchan na 30 Ibadan Street, które następnie przekształciło się w Instytut Asele, Nimo (1958). Jest założycielem ruchu artystycznego Nsukka. Od 1970 roku jest wykładowcą Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Nigeryjskiego.

Jest laureatem wielu prestiżowych nagród i wyróżnień przyznawanych przez środowisko międzynarodowe, m.in.: Federal Government Award for distinguished service in the Arts and Culture Sector (2009), Presidential award of MFR by the President of the Federal Republic of Nigeria (2001), British Council Bursary Award (1973), Illustrator of the Year 1972, for Tales of Land of Death, Igbo Folk Tales, published by Doubleday, New York, awarded by National UNESCO Commission’s Book of the Year competition (1972), First place Esso Inc., Nigerian Independence calendar design competition, Lagos (1959), Out-of-doors painting award by the Head of Department of Fine Art, NCAST, Zaria (1957). Prace Uche Okeke znajdują się w zbiorach wielu kolekcji muzealnych i instytucji na całym świecie, m.in.: National Museum of African Art, Smithsonian Institution w Waszyngtonie, National Gallery of Art, Abuja, Nigeria; Staatliche Graphische Sammlung, Monachium, Niemcy; Tate Modern Gallery, Liverpool, Wielka Brytania; Institute of African Studies, University of Nigeria, Nsukka, Nigeria; Dolly Fitterman Art Gallery Inc, Minneapolis, USA.

Wczesne prace Uche Okeke wykonywał piórkiem i atramentem tworząc syntetyczne portrety, odwołujące siędo tradycyjnych opowieści ludu Igbo. Jego gwasze zostały opublikowane w Opowieściach z krainy śmierci (Tales of Land of Death, 1971). Okeke stworzył obrazy duchów Igbo, mitycznych postaci, i przebierańców sięgając do różnych mediach.

Wystawy indywidualne:

2006 – Another Modernity: Works on Paper by Uche Okeke, Newark Museum, Newark, New Jersey, USA
2003 – Retrospective solo exhibition, Pendulum Gallery, Lagos, Nigeria
1982 – Contemporary Nigerian Prints, Drawings and Paintings: Uche Okeke. Katherine E. Nash Gallery, University of Minneapolis, Twin Cities, Minnesota, USA
1982 – Homage to Asele, Exhibition of Prints, Drawings and Paintings: Uche Okeke, African American Cultural Centre, Minneapolis, Minnesota, USA
1979 – Retrospective Exhibition of Drawings and Prints, German Cultural Centre, Lagos, Nigeria
1978 – GraphikAus Nigeria, Niemcy
1963 – Exhibition of Mosaics and stained glass window, Franz Mayer and Company, Monachium, Niemcy
1962 – Exhibition of drawings, Rott am Inn, Niemcy

Bibliografia:

Ulli Beier, Contemporary Art in Africa, London: Pall Mall Press, 1968
Clementine Deliss, Seven Stories about Modern Art in Africa, New York: Flammarion, 1995
C. Krydz Ikwuemesi, ed. The Triumph of a Vision: An Anthology on Uche Okeke and Modern Art in Nigeria, Lagos: Pendulum Art Gallery, 2003
Chika Okeke-Agulu, Nationalism and Rhetoric of Modernism in Nigeria: The Art of Uche Okeke and Demas Nwoko, 1960-1968, African Arts, 2006, vol. 39, no. 1, p. 26-37, 92-93
Chukueggu, Chinedu, The Asele Period in Uche Okeke’s Creativity 1958-1966, An International Multi-Disciplinary Journal 2010, Vol. 4, p.  261-275
Simon Ottenberg, New Traditions from Nigeria: Seven Artists of the Nsukka Group, Washington, D.C.: Smithsonian Institution Press, 1997
Simon Ottenberg, ed. The Nsukka Artists and Nigerian Contemporary Art, Washington, D.C.: Smithsonian National Museum of African Art and University of Washington Press, 2002
O Uche OKEKE na KHAN ACADEMY
http://www.africansuccess.org/visuFiche.php?id=354

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

Monsengo SHULA

Monsengo-ShulaWłaśc. Jean-Bosco Monsengo. Artysta kongijski urodzony w 28 stycznia 1959 roku w Nioki; mieszka i pracuje w Kinszasie. Uczył się w pracowni swojego kuzyna, malarza Moke, z którym później także pracował. Następnie dołączył do grupy Cheri Cherina i stworzył własny styl artystyczny. Jest znany z dzieł malarskich o mocnym politycznym wydźwięku. Odzwierciedlaną one także wyobrażenia o biednych i prostych ludziach, bogactwach i marzeniach o lepszym życiu. Dzieła artysty wystawiane były na wielu międzynarodowych wystawach, a kilka z nich znajduje się w kolekcji Jeana Pigozzi’ego.

Wystawy (wybór):

2015  – Beauté Congo – 1926-2015 – Congo Kitoko, Fondation Cartier, Paryż
2013/2014  – Kin-Babi, Cécile Fakhoury Gallery, Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej
2013 – The power of paper, Saatchi Gallery, Londyn
2012 – Kura Shomali: Cassius Clay Ali Boom Boom Ye, Jack Bell Gallery, Londyn
2011 – Riad Al Maaden, Magnin-A, Marakesz
2010 – African Stories, Magnin-A, Ancienne Banque du Maroc, Marakesz
2009 – 1,2,3 BAMAKO, Centre culturel français, Kinszasa
2008 – Biso Nyoso, avec le collectif Eza Possibles, exhibition organized on the ocasion of the 25th anniverary of the Festival des francophonies, Limousin, Francja
2007 – Congo contemporain, Monos Art Gallery, Festival Yambi, Bruksela
2006 – Création d’une œuvre performative au sein du collectif éphémère Mkara kara, collectif créé entre les étudiants artistes de Kinshasa et de Strasbourg au sein de l’Académie des Beaux-Arts de Kinshasa, Kinszasa
2005 – Africa in part, with Fabien Verschaere, Musée de l’objet, Blois, Tours, Francja
2004 – Exposition de la jeune création, Centre culturel français de Kinshasa, Kinszasa
2003 – Bong di ball Kinshasa Wenze Wenze, installation, Exposition provocatrice, Académie des Beaux-Arts, Kinshasa, Kinszasa

***
oprac. Małgosia Baka-Theis

Zbiór dzieł na Pinterest >>>

Biografie >>>

 

Romuald HAZOUMÈ

haz460Urodzony w 1962 r. w Porto Nuovo. Rzeźbiarz i malarz pochodzący z Republiki Beninu.

Jego dzieła eksponowane były na wielu wystawach zbiorowych (2010/2011 The Global Africa Project, MAD – Museum of Arts and Design, New York; 2009 Against Exclusion, 3rd biennale of Contemporary Art, The Garage Center for Contemporary Culture, Moscow, Russia; 2008 Angaza Afrika – African Art Now, October Gallery, London; 2007 From Courage to Freedom – El Anatsui / Romuald Hazoumè / Owusu-Ankomah, October Gallery, London; 2004-2007 Africa Remix, Dusseldorf; Hayward Gallery, London; Centre Pompidou, Paris; Mori Art Museum, Tokyo; Moderna Museet, Stockholm, Johannesburg Art Gallery, Johannesburg, South Africa; 1999 Liverpool Biennial: International Festival of Contemporary Art, Liverpool, UK
1992 Out of Africa: Contemporary African Artists from the Pigozzi Collection, Saatchi, Gallery, London) i indywidualnych (m.in. 2012 Cargoland – October Gallery, London; 2010 Romuald Hazoumè: My Paradise – Made in Porto Novo, Gerisch-Stiftung, Neumünster, Germany; 2007 La Bouche du Roi: An artwork by Romuald Hazoumè, The British Museum, London, England; 1998 Romuald Hazoumè, Art Gallery of New South Wales, Sydney, Australia). Nagrody: 2009 3rd Biennale of Contemporary Art, Moscow; 2007 Arnold-Bode-Preis, Documenta 12, Kassel; 1996 Geoge-Maciunas-Preis, Wiesbaden

Tworzy dzieła sztuki z produkowanych masowo, ogólnie dostępnych i pozbawionych wartości materiałów. Z pustych karnistrów, uzupełnianych innymi elementami z ODZYSKU, tworzy maski lub bardziej rozbudowane instalacje,  jak na przykład  prezentowana na Documenta XII w Kassel łódź „Marzenie”. Karnistry nie są materiałem przypadkowym stanowią bowiem świadectwo nielegalnego handlu benzyną w Beninie. O swoich dziełach mówi: Tradycyjne maski afrykańskie nie istnieją już praktycznie w Afryce. Znajdują się w wielkich muzeach a popyt na nie jest bardzo duży, bo można je sprzedawać bardzo drogo. Na to zapotrzebowanie odpowiadam: chcecie masek – oto one! Odsyłam ludziom z Zachodu to, co do nich należy, to znaczy odpadki produkowane przez społeczeństwo konsumpcyjne.

Jego dzieła znajdują się w wielu europejskich i amerykańskich kolekcjach muzealnych, jak również  w największej prywatnej kolekcji współćzesnej sztuki afrykańskiej Jeana Pigozzi’ego (The Contemporary African Art Collection – CAAC).

Oprac. Małgorzata Baka-Theis

Zbiór dzieł na PINTEREST >>>

BIOGRAFIE >>>

Nandipha MNTAMBO

Nandipha-Mntambo-1-620x933Artystka południowo-afrykańska, urodzona w 1982 roku w Suazi. W 2007 roku ukończyła Michaelis School of Fine Art przy University of Cape Town.

Zajmuje się rzeźbą wideoartem, fotografią, performance i instalacjami. W swojej twórczości koncentruje się na problemie ciała i tożsamości kobiet, które wyraża poprzez stosowanie naturalnych i organicznych materiałów. Jednym z jej ulubionych materiałów są krowie skóry, które wykorzystywało się w tradycyjnych kulturach afrykańskich jako okrycie ciała, tworząc rzeźby-instalacje. Jej dzieła wystawiane były na kilkudziesięciu wystawach zbiorowych i indywidualnych. Otrzymała szereg nagród m.in. 2014 Shortlisted for the AIMIA | AGO Photography Prize (Canada) i 2003/2004 Mellon Meyers Fellowship, Michaelis School of Fine Art.

Mieszka i pracuje w RPA.

Oprac. Małgorzata Baka-Theis

Zbiór dzieł na PINTEREST >>>

BIOGRAFIE >>>

Yinka SHONIBARE

Afryka | Sztuka społecznie zaangażowana, Warsztaty, prowadzenie: Małgorzata Baka-Theis, www.sztukaafryki.umk.pl
Yinka Shonibare

Artysta pochodzenia nigeryjskiego, mieszkający w Londynie. Urodził się w 1962 roku.

W latach 1984-1989 Yinka podjął naukę w Byam Shaw School of Art, a następnie w Goldsmith College na Univesity of London (1991), gdzie uzyskał tytuł magistra. Po studiach pracował w organizacji zajmującej się rozwojem artystycznym osób niepełnosprawnych jako Arts Officer for Shape. W 2003 r. otrzymał tam również stypendium twórcze. Jest zaliczany do grona twórców YBA (Young British Artists). W 2004 r. otrzymał Member od the Order the British Empier (MBE) oraz został nominowany do nagrody Turnera za wystawę Double Dutch (1994) w Museum Boijmans van Beuningen w Rotterdamie oraz wystawę indywidualną w londyńskiej Stephen Friedman Gallery. W 2010 r. został także doktorem honoris causa na Royal College of Art.

Wystawiał na kilkudziesięciu wystawach indywidualnych a także na licznych zbiorowych. Współpracował z jednym z najważniejszych afrykańskich kuratorów – Okuwi Enwezore’m przy Documenta XI w 2002 r. gdzie zaprezentował pracę Gallantry and Criminal Conversation. Jego dzieła można było oglądać także na 52. Biennale w Wenecji w 2001 r. W styczniu 2014 r. prace Yinka’i Shonibare można było oglądać także w Polsce w Muzeum Współczesnym we Wrocławiu, a także w Gdańsku.

Artysta tworzył charakterystyczne instalacje składające się z manekinów odzianych w barokizujące stroje wykonane z drukowanych tkanin imitujących indonezyjski batik, popularnych w Afryce. Zajmuje się również fotografią.

Bibliografia:

Gdańska Galeria Miejska, Wystawa „Yinka Shonibare / wybrane prace
Muzeum Współczesne Wrocław, wystawa „Yinka Shonibare / prace wybrane
Małgorzata Baka-Theis, Yinka Shonibare | Postkolonialne hybrydy, Blog Sztuka Afryki
Jessika Hemmings: Post-colonial hybrid
Jessica Hemmings, Hybrid Sources: Depictions of Garments in Postcolonial Textile Art

Strona www artysty: http://www.yinkashonibarembe.com/

***

Oprac. Małgorzata Baka-Theis

Zbiór dzieł na PINTEREST >>>

BIOGRAFIE >>>